tag:blogger.com,1999:blog-67558335855282084332011-07-29T05:02:48.266+03:00မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္ ... သူေယာင္မယ္ညေတြအတြက္ ... ၾကယ္ကဗ်ာေရးမယ္သူေတြ ခ်ီတက္လာၾကေပါ႕... ေဟာဟိုက... ကံ႕ေကာ္ေတာအုပ္ေပၚမွာ ... ...တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.comBlogger891100tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-83008190512974438042008-08-07T16:56:00.001+03:002008-08-07T17:41:52.271+03:00<div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:204; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt 42.5pt 56.7pt 85.05pt; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" >မေန႕ကျမင္တဲ႕ စာ</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အဆင္မေျပခ်င္ေတာ့လဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ျခစ္ေနက် မီးျခစ္ေလးကေတာင္ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မီးမေတာက္ခ်င္ဘူး …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္သူကလဲ အားေပးရွာတယ္ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">စိတ္ကုန္ေနတာ အေတာ္ၾကာၿပီ … တဲ႔ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">နားရြက္ျဖတ္ၿပီး လက္ေဆာင္မေပးတတ္သလို<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">သူမ်ားနားရြက္ကိုလဲ မကိုက္ျဖတ္တတ္လို႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ ကလဲ ကမၻာမေက်ာ္ခဲ႔ဘူး …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အသိဥာဏ္ေတြ တိမ္းပါးကုန္တယ္ထင္ရဲ႕ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မူလတန္း သခ်ၤာတစ္ပုဒ္ကလဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:204; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:56.7pt 42.5pt 56.7pt 85.05pt; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:85%;">ငါ႔အတြက္ ခက္ခဲေနျပန္ေရာ …</span><o:p></o:p></span></p> <p></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" > <br /></span></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >တည္ညိမ္းကို</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> <span style="font-size:85%;"> <br /> <br /></span> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-8300819051297443804?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-76011558398097616892008-08-06T01:49:00.001+03:002008-08-06T01:52:09.952+03:00<div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:204; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:56.7pt 42.5pt 56.7pt 85.05pt; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အေဟာင္းကို … သစ္ျခင္းနဲ႕ ျပန္ေဟာင္းျခင္း<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္လဲ တားေတာ့တားတယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေမွာင္လြန္းတဲ႕ညေတြနဲ႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မိုးသည္းလြန္းတဲ႕ညေတြ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">… ရပ္တန္႔ဖို႔ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">စံပယ္ေတြ ဖူးေနတုန္းမို႕႔ပါ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ရက္အကန္႕အသတ္နဲ႕ေျပာရရင္ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ့္တစ္သက္ … ခင္ဗ်ားတစ္သက္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">… ၾကာခ်င္လဲၾကာမယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">လက္ဆုတ္လက္ကိုင္ျပရရင္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">စံပယ္ဦးမွာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ပြင့္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ႕ သေႏၶဖူးေတြ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">၀တ္မႈန္ေတာင္မကူးရပဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">တကိုယ္ေရတကာရ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">…. ရူးတုန္း ….<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အေ၀းမွာေတာ့ျမင္ႏိုင္တယ္ေလ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွင္းရိုုက္ထားတဲ႔မွန္ခ်ပ္ေတြ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေနာက္ဆံုးေတာ့လဲ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေအာင္…လံ…ထူ…စစ္…သူ…ႀကီး…ပြဲ…<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">…. …. …. …. ….<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">…. …. …. …. ….<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">…. လြဲတယ္ ….<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" > <br /></span></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >တည္ညိမ္းကို</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> <span style="font-size:85%;"> <br /> <br /></span> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-7601155839809761689?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-53449859606644304692008-08-04T03:10:00.001+03:002008-08-04T03:14:37.172+03:00<div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C09%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:204; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:56.7pt 42.5pt 56.7pt 85.05pt; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >Panoramio</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္ေတာ့မွမေျပာင္းလဲဘူး …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ ဆန္႕ထုတ္လိုက္တဲ႕လက္ထဲမွာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခု … ပါေစခ်င္တယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဟိုးအေ၀းမွာပဲ လင္းမေနနဲ႕ေပါ႔ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႔အနားကိုမွ ျဖာက်ရင္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">… မင္း …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">လိပ္ျပာသန္႔သင့္ပါတယ္ ေနေရာင္ျခည္ … <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဒိုင္ယာရီမွာေရးေတာ့<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေဘာလ္ပင္က မွင္ကုန္လို႕ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အျပင္မွာ ၾကည္႕ေတာ့လဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မိုးေတြသဲလို႕ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္ေတာ့မွမေျပာင္းလဲပါဘူး …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အလင္းကိုကြယ္ႏိုင္တာဆိုလို႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းပဲရွိတယ္ အရိပ္ရယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႔အလင္းကိုလဲကာကြယ္ပါ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မလိုအပ္ပဲ စူးရွေနလို႕ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အေမွာင္မွာလင္းေတာ့လဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">… … ျမင္တယ္ … …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဆူးေတြကိုေတာ့မႏႈတ္နဲ႕ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ … နာက်င္ျခင္း ကို တီးေခါက္တုန္း …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အလ်ဥ္းသင့္လို႕ပြင့္လိုက္တာ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေမႊးျမႏိုင္မယ္လို႕ေတာ့ မထင္ဘူး …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ညွိဳးသြားရင္ မခူးနဲ႕ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္ေတာ့မွမေျပာင္းလဲပါဘူး …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေအးစက္ခဲ႔ဖူးမယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေဆာင္းခုိတုန္းကလဲျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေႏြရာသီေရာက္လို႔မွ ပိေတာက္မပြင့္ရင္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">( မင္းသိပါလိမ့္မယ္ )<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါတို႕ရိုင္းေတာ့မယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဆက္သြားခ်င္ရင္ သြားၾကတာေပါ႔ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေဟာဟိုနားက <span style=""> </span>ေလာင္စာဆိုင္က <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">… ေစ်းခ်ိဳတယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာင္းလဲပါဘူး …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေရွ႕နားမွာေတာ့ လမ္းဆံုေရာက္ၿပီ … …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" > <br /></span></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >တည္ညိမ္းကို</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> <span style="font-size:85%;"> <br /> <br /></span> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-5344985960664430469?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-34340672614594661432008-08-04T01:24:00.003+03:002008-08-04T01:30:59.358+03:00<div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C06%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:204; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:56.7pt 42.5pt 56.7pt 85.05pt; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">… … … တရား …<o:p></o:p></span></span></p> <p style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အေမွာင္ထဲမွာ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မီးထြန္ုးရွာတယ္ …<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">…. အဲဒီအရာကို …<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေတြ႕မယ့္ေတြ႕ေတာ႔လဲ …<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">… လူအားလံုးေရွ႕မွာ …<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မီးခြက္ကို တသိမ္႔သိမ္႔မႈတ္တယ္ …<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကန္႕လန္႕ကာနဲ႕ … သူ႕ကိုယ္သူ ကာတယ္ …<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဘ၀ဆိုတာ …<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">က်က္ခါစ ေရေႏြးလို … ဆူတယ္ …<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဆူး အေပၚမွာ …<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွင္းဆီရွိတယ္ … …<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" > <br /></span></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >တည္ညိမ္းကို</span><o:p></o:p></span></span></p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-3434067261459466143?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-25912502685831980252008-07-20T00:20:00.004+03:002008-07-30T11:24:58.423+03:00<div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CADMINI%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C09%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:204; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt 42.5pt 56.7pt 85.05pt; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">အစိမ္းခ်ဳပ္</span></span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီလိုပဲေလ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေႏြကေတာ့ သူ႕ဟာသူကုန္ဆံုးခဲ႕တာ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">သစ္ပင္ေတြသာ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ႏြမ္းလိုႏြမ္းလိုႏြမ္း …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေျခာက္လိုေျခာက္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေကာက္ေႀကာင္းသိပ္မလွေတာ့<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေႏြပန္းခ်ီ မဆြဲခ်င္ဘူး …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါခ်စ္တဲ႔ ႏွင္းဆီကိုပဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">စုတ္တံထဲထည္႕မယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဆူးအၿပိဳင္းအရိုင္းနဲ႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေသြးထြက္သံယို လွပေစ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာေတြေတြးေနပါသလဲ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းႀကိဳက္တဲ႕ သီခ်င္းေတြ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေရဒီယိုကမလႊင့္တာ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">… ႀကာခဲ႔ေပါ႔ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႔ကိုပဲ ျဖန္႔ခင္းႀကည္႕လိုက္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းလႊတ္ခ်ခဲ႔တဲ႔ ႏွလံုးသားတစ္ခုျပဳတ္က်သံႀကားရမယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အမွတ္မရွိတဲ႕ေကာင္ေပါ႔ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မိုးသံေလသံႀကားတိုင္း …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">သူ႕ကဗ်ာကိုယ္သူ ထီးအမွတ္နဲ႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္သူ႕ဆံႏြယ္ထက္မွာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">(တခုတ္တရ)<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ျဖန္႕မိုးေပးခ်င္တုန္း …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အားလံုးကေတာ့ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ပါပဲ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကြဲေနတဲ႕ ဖန္ျပတင္းစေတြကလြဲရင္ေပါ႔ … …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;"> <br /></span></span></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;">တည္ညိမ္းကို</span></span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> <span style="font-size:85%;"> <br /></span> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-2591250268583198025?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-34854880878370640722008-07-14T17:06:00.002+03:002008-07-14T17:12:02.418+03:00<div style="text-align: center;"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CT1A21%7E1.NYE%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:204; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:56.7pt 42.5pt 56.7pt 85.05pt; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >ပရာရႈိင္းရ္</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">သတိရေနဖို႕မလိုသလို<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ႏႈတ္ဆက္ေနဖို႕လဲမလို …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါတို႕ဟာငါတို႔<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">(အ၀တ္တစ္ထည္ကိုယ္တစ္ခု)<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ခြဲခြာႀကရံုေပါ႔ ျမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးေရ … …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါမရွိလဲ…<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ရင္ျပင္မွာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွင္းမႈန္ေတြ ေဖြးေဖြးလႈပ္ေနအံုးမွာပဲ … …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါမရွိလဲ…<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကာလိုမင္စကားယားက ပန္းသီးပင္ေတြ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အလုအယက္သီးေနအံုးမွာပဲ … …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါမရွိလဲ…<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါေနဖူးခဲ႔တဲ႔ အခန္းေလးက<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">စကားသံေတြနဲ႔ အသက္၀င္ေနအံုးမွာပဲ … …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီလိုမ်ိဳး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႔ရင္ခုန္သံေတြ လူလားမေျမာက္ခင္မွာပဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်ိန္တန္ခဲ႔ၿပီ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကဲ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေန၀င္ေနထြက္ျဖစ္စဥ္အသစ္နဲ႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">လူသားေတြရဲ႕မ်က္လုံးအသစ္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါလဲ … ငါအသစ္နဲ႕ … <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">… အိမ္ျပန္မယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" > <br /></span></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >တည္ညိမ္းကို</span><o:p></o:p></span></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-3485488087837064072?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-58511298854470511732008-06-15T12:13:00.004+03:002008-06-15T12:24:27.713+03:00<p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><u><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >စိမ္႔ေပါက္</span><o:p></o:p></span></u></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p>ဒီတစ္ေခါက္ အိမ္အျပန္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္သူလက္ကို ဖမ္းဆုပ္ႀကည္႕ေတာ့ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ရင္ခုန္သံက<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေနတစ္ျခမ္း … လ တစ္ျခမ္း …<o:p></o:p><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ညေနပ်ပ် နဲ႔<o:p></o:p></span></span></p><div> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ခိုးခိုးၿပီးပြင့္တတ္တဲ႔ အၿပံဳးမ်ား<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္ဖက္အိပ္ကပ္ထဲကႏွိဳက္ထုတ္ခံရ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီတစ္ေခါက္ အိမ္အျပန္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ရင္ကိုခြဲတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းကလဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေနတစ္ျခမ္း … လ တစ္ျခမ္း …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ခ်စ္လို႕ထားရစ္ခဲ႔သတဲ႕လား …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မေန႕ညကေသာက္တဲ႔ ၀ိုင္ထဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ကို္ယ္သင္းရနံ႕ေတြေရာထည္႕ဖို႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မင္း … ေမ႔ေနခဲ႔တယ္ထင္ရဲ႕ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">လြင္ျပင္စိမ္းစိမ္းေတြအေႀကာင္းပဲ ေျပာႀကရေအာင္ကြယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ခိုင္ၿမဲၿပီးသား ႀကိဳးကိုျဖတ္ဖို႔<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းစိတ္ဓါးသြားေတြကို <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">… ထုတ္ … ထုတ္ မႀကည္႕စမ္းနဲ႕ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">သေဘၤာမစီးဖူးတဲ႔ ပင္လယ္ခရီးသြား<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ခပ္ႀကမ္းႀကမ္းေလး လႈိင္းမူးခဲ႔တာပါ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မင္းရဲ႕ သနပ္ခါးရနံ႔ေတြနဲ႕ပဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႔ကို ကူညီေစခ်င္တယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">လ, အလင္းေနာက္ တေကာက္ေကာက္လိုက္ရင္း<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ညရဲ႕ ျပဴစားျခင္းကိုခံရသူဟာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေဆာင္းနံ႕မစင္တဲ႔ ၀တ္မံႈလို<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေကြးညြတ္ေအးစက္ရ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေလာကဓံေရ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">သင္ႏွင့္ကၽြႏု္ပ္ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အဘယ္ရန္ျငွိဳးရန္စမွ်<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မရွိခဲ႔ေပဘူး …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">တံခါးေခါက္ၿပီးမ၀င္တတ္တဲ႔အက်င့္ေႀကာင့္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေခ်ာင္က်က် အခန္းေထာင့္မွာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အေမွာင္ကိုစီရင္ဖို႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ႔လိပ္ျပာကိုပဲ ဖမ္းခ်ဳပ္လိုက္မိေပါ႔ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >တည္ညိမ္းကို</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> <span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-5851129885447051173?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-51129168662100847962008-05-09T00:21:00.003+03:002008-05-09T00:25:54.918+03:00<p style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဘ၀<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေခါက္သိမ္းမယ္ဆိုေတာ့လဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေခါက္ရိုးက်ိဳးမွာစိုးတယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီလိုနဲ႕ ျဖန္႔ခင္းထားလိုက္တာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေႏြ ... မိုး ... ေဆာင္း …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">သြားစရာရွိလို႕၀တ္မယ္လုပ္မွ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အေရာင္ေတြ … အေရာင္ေတြေလ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">… … လြင့္ … … လို႕ … …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >တည္ညိမ္းကို</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" ></span><o:p></o:p></span></span></p> <span style="font-size:85%;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-5112916866210084796?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-67598006699686097372008-05-09T00:13:00.001+03:002008-05-09T00:26:56.288+03:00<p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" >ညစာခ်န္သူမ်ား</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အရိပ္ကိုႀကည္႕ၿပီး အရပ္တိုင္းသူမ်ားနဲ႔<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မေန႕ညက<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ညစာအတူစားခဲ႔ရ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အတိတ္ကေ႐ႊထီးေဆာင္းခဲ႔တာေတြ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">စားျမံဳ႕မျပန္ေႀကး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီလိုေျပာရင္း ၀ီစကီေသာက္ခဲ႔တယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ ႐ြက္လႊင့္သြားလိုက္တာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုယ္႔ေက်ာကိုယ္သတ္ရင္း<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္ေယာက္ထဲ က်န္ခဲ႔တဲ႔အထိ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ပန္းပင္စိုက္တုန္းကေတာ့<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ပန္းဘယ္ႏွစ္ပြင့္ ပြင့္မယ္လို႕ႀကိဳသိမလဲ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">တခါတခါ ကံႀကမၼာက …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီလို … … ေမွာ္ဆန္တယ္ … … <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္တာခ်င္းအတူတူ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">က်ဥ္းတဲ႔လမ္းက က်ဥ္းၿပီး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">က်ယ္တဲ႔လမ္းက က်ယ္တယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">လမ္းက်ယ္တဲ႔လူက ဖိနပ္ႀကီးႀကီးစီးႏိုင္ၿပီး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">လမ္းက်ဥ္းတဲ႔လူက ဖိနပ္ေသးေသးပဲစီးႏိုင္တယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဖိနပ္ႀကီးႀကီးစီးႏိုင္တဲ႔လူက မ်က္ႏွာႀကီးၿပီး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဖိနပ္ေသးေသးစီးႏိုင္တဲ႔လူက မ်က္ႏွာငယ္တယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">သင္တုိ႕ဘ၀ေတြကေရာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္လိုပံုစံနဲ႔ ေနျမင့္ခဲ႔ႀကၿပီလဲ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကမၻာေပၚမွာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္မွ်ားတဲ႔သတၱ၀ါဟာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">လူတစ္မ်ိဳးပဲရွိပါတယ္ …<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" >တည္ညိမ္းကို</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p><br /></o:p></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-6759800669968609737?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-80929059295854453102008-03-28T19:23:00.002+02:002008-03-28T19:24:34.587+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ႏႈတ္ဆက္ျခင္း<br /></strong></span><br />က်န္းမာေရးအေျခအေနေၾကာင့္ ဘေလာ့ေရးျခင္းမွ ရပ္နားပါေတာ့မယ္ … ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ႔ ဘေလာ့ဂါ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးကို ႏႈတ္ဆက္ခဲ႔ပါတယ္ခင္ဗ်ာ …<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">တည္ညိမ္းကို<br /></span></strong><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-8092905929585445310?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-87805651952076734302008-03-26T00:01:00.000+02:002008-03-26T00:18:02.816+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ပန္းအိုး<br /></strong></span><br />တိတ္တိတ္ေလး ကြဲသြားတာပါ …<br /><br />ရိပ္ခနဲ ျမင္လိုက္သူကေတာ့<br />မ်က္လံုးတစ္ခ်က္ ေ၀ွ႕ၾကည္႕တယ္ …<br /><br />ႏွင္းဆီေတြကို ထမ္းရင္း … ထမ္းရင္း<br />အားျပတ္သြားတာလို႕ေျပာၾကတာပဲ …<br /><br />ၾကာေတာ့လဲ<br />ဒီအေၾကာင္းကို မေျပာျဖစ္ၾကေတာ့ဘူး …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-8780565195207673430?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-33817615535520388602008-03-25T00:04:00.000+02:002008-03-25T00:05:31.932+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>မႏၲေလးသား ကဗ်ာဆရာ<br /></strong></span><br />မႏၲေလးသား ကဗ်ာဆရာဟာ<br />ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေဖာက္ၿပီးေလွ်ာက္မယ္တဲ႔ …<br />ေနာက္ဖ်ားကိုခ်ည္းအနင္းခံရလြန္းလို႕<br />ရာဘာဖိနပ္လဲ ျပတ္ခဲ႔တယ္ …<br /><br />မႏၲေလးသား ကဗ်ာဆရာဟာ<br />ရိုးဂုဏ္ကိုပဲ ကိုးကြယ္ဖို႕<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကို အၿမဲဆံုးမတယ္ …<br />စကားေျပာေလတိုင္း<br />လွ်ာေပၚက ေျမစာခင္းကေတာ့<br />ယိမ္းလို႕ … ႏြဲ႕လို႕ …<br /><br />မႏၲေလးသား ကဗ်ာဆရာဟာ<br />ေနပူက်ဲက်ဲမွာ<br />ကဗ်ာအလွကို လူတကာကိုျပဖို႕လုပ္တယ္ …<br />ခပ္ျပင္းျပင္းအလင္းမွာကိုပဲ<br />အေမွာင္ေတြ တဖြဲဖြဲက်လြန္းလို႕<br />တစ္ေန႔ၿပီးတစ္ေန႔ ေရႊ႕ဆိုင္းေနရတယ္ …<br /><br />မႏၲေလးသား ကဗ်ာဆရာဟာ<br />ကပ္မိုး ထရံကာ အိမ္ေလးကိုေရာင္းၿပီး<br />ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္ …<br />ဒီအေၾကာင္းကိုစကားစပ္မိတိုင္း<br />ခပ္ဆိတ္ဆိတ္ရယ္သံေတြ<br />လြင့္ … လြင့္ လာတယ္ …<br /><br />တစ္ေနရာေရာက္ေနတဲ႔<br />မႏၲေလးသား ကဗ်ာဆရာဟာ<br />ေန႕နဲ႔ ညကို ကဗ်ာစာအုပ္ၾကားမွာ<br />ညွပ္ညွပ္ထားတတ္တယ္ …<br /><br />တစ္ေနရာေရာက္ေနတဲ႔<br />မႏၲေလးသား ကဗ်ာဆရာဟာ<br />တစ္ျခမ္းေစာင္းေနတဲ႔ လမ္းမေတြကို ေရွာင္ရင္း<br />လြယ္အိတ္စုတ္နဲ႔ခရီးသြားတယ္ …<br /><br />တစ္ေနရာေရာက္ေနတဲ႔<br />မႏၲေလးသား ကဗ်ာဆရာဟာ<br />ေလာကဓမၼကို<br />ရင္ဘတ္ဟၿပဲနဲ႔<br />စြဲစြဲၿမဲၿမဲ သင္တယ္ …<br /><br />တစ္ေနရာေရာက္ေနတဲ႔<br />မႏၲေလးသား ကဗ်ာဆရာဟာ<br />ကဗ်ာရဲ႕အလွတရားကို<br />ၿမိဳ႕ျပနံရံမွာ<br />ယံုၾကည္မႈ ခပ္ရဲရဲနဲ႔<br />ခ်ိတ္ဆြဲႏိုင္ခဲ႔တယ္ …<br /><br />မႏၲေလးသား ကဗ်ာဆရာဟာ<br />အဲဒီလိုမ်ိဳး …<br />သူ႕ေလွကားသူ တက္ခဲ႔တယ္ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /></span><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-3381761553552038860?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-26971210103609587462008-03-24T13:12:00.000+02:002008-03-24T13:14:23.525+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ကန္႕လန္႕<br /></strong></span><br />မနက္လင္းလာေတာ့<br />ေရေမ်ာကမ္းတင္ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးက<br />စိတ္မပါလက္မပါႏိုးထလာရ …<br /><br />ဒီမနက္က<br />ခါတိုင္းေလာက္မလင္းပါလားဆိုၿပီး<br />မ်က္လံုးကိုပြတ္သပ္ၾကည္႕ေတာ့မွ<br />မ်က္မွန္တပ္ဖို႕သတိရလာတယ္ …<br /><br />မ်က္ႏွာသစ္ ၊ သြားတိုက္ရတာကိုက<br />မႏိုင္၀န္ထမ္းေနရသလို<br />ေလး … လံ … လွ …<br /><br />မီးဖိုခန္းသြား ...<br />သန္႕စင္ခန္းသြား ...<br />အိပ္ခန္းထဲသြား ...<br />မီးဖိုခန္းကိုျပန္သြား ...<br />ငါ ေသာက္ရမယ့္ေဆးကို<br />ငါ႔ ေျခေထာက္ေတြကိုပဲ တိုက္လိုက္တယ္ …<br /><br />ခႏၶာကုိယ္ႀကီးက<br />ပက္လက္ေမ်ာပါမ်ားလာေတာ့<br />ခါးနာေရာဂါပါ စြဲကပ္လာတယ္ …<br /><br />ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနတဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးက<br />လုပ္ေနက်အလုပ္ကို မလုပ္ႏိုင္ဘူး<br />စားေနက်အစာကို မစားႏိုင္ဘူး<br />သတိရေနက်သူကို သတိမရႏိုင္ဘူး<br />ေရးေနက်ကဗ်ာကို မေရးႏိုင္ဘူး …<br /><br />ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္<br />လံုးလံုးလ်ားလ်ားလင္းမယ့္ မနက္တစ္ခုဆီကိုေတာ့<br />ဒီခႏၶာႀကီးကို ဆြဲေခၚသြားရလိမ့္မယ္ …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-2697121010360958746?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-26361911684477646472008-03-17T19:58:00.000+02:002008-03-17T20:00:16.015+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>အရုပ္<br /></strong></span><br />မေန႕က ေကာက္ရခဲ႔တဲ႔ ပင္လယ္မွာ<br />အသက္႐ွဴသံပါမလာလို႕<br />ေရခဲေသတၱာထဲ ပစ္ထည္႕ထားလိုက္တယ္ …<br /><br />ၿပီးေတာ့မွ သတိရလို႕<br />ေလွာင္အိမ္ထဲက ငွက္ကေလးကို<br />အေျပးအလႊား သံပတ္ေပးခဲ႔ရ …<br /><br />စက္ဘီးေလးကို အိပ္ရာႏႈိးရင္း<br />မနက္စာစားဖို႕<br />သူတစ္လမ္း ကိုယ္တစ္လမ္းသြားခဲ႔တယ္ …<br /><br />ဒီဖက္ေခတ္ရဲ႕ အသစ္လြင္ဆံုး အေအးဆိုင္ေတြက<br />ႀကံရည္တစ္မ်ိဳးပဲ ေရာင္းေတာ့တယ္ …<br /><br />ႀကံရာမရတဲ႔ အဆံုး<br />ႀကံရည္ကိုပဲေသာက္ …<br />ဟိုဟိုဒီဒီေငး …<br />ခႏၶာကိုယ္က တဖ်စ္ဖ်စ္ျမည္လာမွ<br />အေမာတေကာအိမ္ျပန္ေျပးလာရ<br />ငါ႔ကို …<br />သူမ်ားေပးထားတဲ႔ သံပတ္ေလးက ေလ်ာ့ေနၿပီ …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-2636191168447764647?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-6383415164439336972008-03-15T14:40:00.000+02:002008-03-15T14:42:15.630+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>မ်က္လွည္႕<br /></strong></span><br />တစ္ရာသီလံုးလံုး<br />လင္းအံုသင္းျမခဲ႔တဲ႔ စံပယ္ရနံ႔ဟာ<br />ေတေလသားေပါက္ရဲ႕ ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္းကို<br />ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး စီးမိုးသြားခဲ႔တယ္ …<br /><br />အၿပံဳးရွတဲ႔ ဒဏ္ရာက<br />ေမွာ္ဆရာတိုက္တဲ႔ က်ိန္စာလို<br />နားစြင့္ေလတိုင္း စံပယ္သံေတြကိုပဲ ၾကားေနခဲ႔ရ …<br /><br />တစ္သက္လံုးမပိုင္ဆိုင္ခ်င္သူဟာ<br />တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာပစ္ခ်ထားလိမ့္မယ္ …<br />သစ္ရြက္ေတြႏြယ္တက္ခ်ိန္မွာပဲ<br />ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြကို ရိတ္သိမ္းေပးၾကေပါ႔ …<br /><br />ေတေလေလးရဲ႕ မာတိကာမွာ<br />နာမည္တစ္လံုးကို ဖ်က္ၿပီးတဲ႔အဆံုး<br />မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ရင္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့တယ္ …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /></span><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-638341516443933697?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-41372340505010257852008-03-15T14:39:00.000+02:002008-03-15T14:40:23.768+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>အစိမ္းနံ႔ နံတဲ႔ ကဗ်ာ<br /></strong></span><br />အသက္႐ွဴသံကိုက<br />ရိုးတိုးရိပ္တိတ္နဲ႕ …<br />လက္က်န္ေလာင္စာနဲ႕ေတာက္တဲ႕ မီးလို …<br /><br />မျဖစ္စေလာက္ လက္ခုပ္သံမ်ားအတြက္<br />ကၽြန္ေတာ့္ညေတြကို<br />ေလစိမ္းအတိုက္မခံလိုပါ …<br /><br />အဲလို ဂရုစိုက္ေနရင္းက<br />ဘ၀ရဲ႕ အလ်ားဟာ<br />ဓါတ္တိုင္ေအာက္မွာ ထက္၀က္က်ိဳးခဲ႕ …<br /><br />ပံုတိုပတ္စ ေတြေျပာေျပာျပၿပီး<br />မွားလာသမွ်ကို အာပတ္ေျဖေပးမယ့္ အေမ …<br />ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေန၀င္ေနထြက္တစ္လႊာစာေ၀းလို႕ …<br />ကၽြန္ေတာ္ကလဲ …<br />ကိုယ့္ဓါးကိုယ္ ထက္လွတယ္အထင္နဲ႕<br />ေမွာ္႐ံုအတြင္း<br />ရင္ေကာ့ရင္း ၀င္ခဲ႔မိတာကိုး …<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္မွာရွိတဲ႔ ေပတံေလးနဲ႕<br />သူတို႕ရဲ႕ စိတ္ေတြကိုမတိုင္းႏိုင္ခဲ႔တာပါအေမ …<br /><br />ေန နဲ႕ လ ကိုမျမင္ရေလာက္ေအာင္<br />ကၽြန္ေတာ္ထမ္းထားတဲ႕ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးေတြကလဲ<br />အရပ္ျမင့္တယ္ …<br /><br />အေ၀းကိုေငးရင္း ကဗ်ာေရးတတ္တဲ႕ အက်င့္ေလး<br />ေမတၱာနပ္မမွန္မႈေၾကာင့္ တုန္းရုန္းလဲလို႕ …<br />ဆန္႕တငင္ငင္္အသက္ရွဴသံဟာ<br />ၾကည္စင္၀င္းပျခင္းကို အိပ္သြန္ဖာေမွာက္ … ရွာလို႕ …<br /><br />ယက္ကန္းသည္မ လို<br />က်ိဳးက်ိဳးကုတ္ကုတ္ ရက္လုပ္ခဲ႔ရ<br />ဘ၀ ကိုက က်ိဳးလြယ္ပဲ႔လြယ္ရယ္ …<br />အဆင္လွတာ မလွတာ အပထား<br />ဘ၀ရဲ႕ အလ်ားမ်ားရွည္လာရင္<br />အစ မထြက္လိုက္နဲ႕ …<br />ဆြဲထုတ္ခ်င္သူေတြက … မ်ားတယ္ …<br /><br />ထြက္မေျပးေတာ့ ပါဘူးကြယ္ …<br />လြတ္မွာမွ မဟုတ္ဘဲ …<br />ေလာကဓံ ပစ္တ႔ဲ ကြန္ကေတာ့<br />ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ကို<br />မကၽြတ္မလြတ္ေတာ့တဲ႔အထိ … ရစ္လို႔ …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /></span><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-4137234050501025785?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-88158126843247346722008-03-09T16:14:00.001+02:002008-03-09T16:16:12.872+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>အမွ်င္<br /></strong></span><br />ညွိဳ႕မယ့္ညွိဳ႕ေတာ့လည္း<br />ကိုယ္ဟာ ကိုယ္မဟုတ္ေတာ့တဲ႔အထိ …<br /><br />ကိုယ္က လြဲရင္ ကိုယ္ပါပဲထင္ၿပီး<br />ကိုယ့္အေရကို ဆြဲဆုတ္ျပမိရဲ႕ …<br /><br />တစ္ေယာက္အေခြဟာ<br />တစ္ေယာက္ကို ထံုးမယ့္ႀကိဳးလို<br />လႈပ္ေလတင္းေလ …<br /><br />တစ္ေယာက္အၿမီးကို<br />တစ္ေယာက္ျပန္မ်ိဳရင္း<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတြ႕တယ္ …<br /><br />ေျဖေဆးအတြက္<br />ကိုယ့္အဆိပ္ကို အန္ခ်ေပးေတာ့<br />လွ်ာႏွစ္ခြနဲ႕ လ်က္လို႔ …<br /><br />အခ်ိန္မ႐ွိေတာ့ဘူး … ေနရာမ႐ွိေတာ့ဘူး …<br />ဒီမွာတင္ အသက္ကိုအပ္ခဲ႔မယ္ …<br />ကိုယ့္ … တြန္သံၾကားလဲ<br />လွည္႕မၾကည္႕နဲ႔ေတာ့ …<br /><br /><br />လူမင္း နဲ႕ မိုးေဟကို တုိ႔ပါ၀င္တဲ႔ “ အမွ်င္ ” ဗီဒီယိုဇာတ္ကားထဲက ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ …<br />ဇာတ္ကားတစ္ခုလံုးမွာ ကဗ်ာကို ထပ္ခါထပ္ခါ႐ြတ္ရင္းဇာတ္အိမ္ဖြဲ႕ထားပါတယ္ … ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာ့ ၾကည္႕ၿပီးၾကေလာက္ၿပီထင္ပါတယ္ … မၾကည္႕ရေသးသူမ်ားအတြက္လဲ ၾကည္႕ဖို႕ညႊန္းပါရေစ …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /></span><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-8815812684324734672?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-44895462702313873312008-03-08T14:12:00.001+02:002008-03-08T14:17:39.667+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>လြင္ျပင္ထဲက အရာမ်ား<br /></strong></span><br />ပ်ံမတက္ႏိုင္တဲ႔ အေတာင္ခတ္သံေတြက<br />အလိုလိုေနရင္း က်ယ္က်ယ္လာတယ္ …<br />ပဲ႔တင္သံလား …<br />လႈိဏ္ေခါင္းသံလား …<br />ေလးဖက္ပိတ္မဟုတ္တဲ႔<br />စိမ္းဖန္႔ဖန္႔ လြင္ျပင္ထဲမွာ …<br /><br />တစ္သက္လံုး တြက္ခ်က္လာတဲ႔ ဂဏန္းေပါင္းစက္ေတြ<br />ဓါတ္ခဲအားကုန္ေနၾက …<br />မဲမဲျပားျပား အရာတစ္ခုဆိုတာထက္ဘာမွမပိုေတာ့ဘူး …<br />သူ႕ကိုယ္သူ ဓါတ္အားျပတ္ေတာက္ေနတယ္ဆိုတာ<br />မသိစိတ္ထဲမွာကိုပဲ ေမ႔ေနၾက …<br />ေလးဖက္ပိတ္မဟုတ္တဲ႔<br />စိမ္းဖန္႔ဖန္႔ လြင္ျပင္ထဲမွာ …<br /><br />သစ္ပင္ေတြ … သစ္ပင္ေတြေလ …<br />အ႐ြက္ ၊ ပန္း ၊ သစ္သီး ဆိုတာကို<br />သူတို႕ရဲ႕၀တ္ေကာင္းစားလွလို႔ သိပံုမရဘူး …<br />႐ိုးတံၿပိဳင္းၿပိဳင္းနဲ႕ မတ္တတ္ရပ္ေနၾက …<br />ဂုဏ္ယူစြာ …<br />ေလးဖက္ပိတ္မဟုတ္တဲ႔<br />စိမ္းဖန္႔ဖန္႔ လြင္ျပင္ထဲမွာ …<br /><br />ေျခဆန္႔လက္ဆန္႔စီးဆင္းခြင့္မ႐ွိတဲ႔ေရေတြ …<br />ပတ္ၾကားအက္ထဲကေရေတြ …<br />ေရနံ႔မရတဲ႔ေရေတြ …<br />တိုးတိတ္အိုင္ဖြဲ႕ေနၾက …<br />ေလးဖက္ပိတ္မဟုတ္တဲ႔<br />စိမ္းဖန္႔ဖန္႔ လြင္ျပင္ထဲမွာ …<br /><br />မေန႔ကအထိေတာ့ အဲဒါေတြပဲ႐ွိတယ္ …<br />ေနာက္ေန႕ေတြမွာ …<br />ရယ္လိုက္ငါးလိုက္ ေနထိုင္ၿပီးတဲ႔အရာေတြ<br />ထပ္႐ွိလာအံုးမယ္လို႔သိရတယ္ …<br />ေလးဖက္ပိတ္မဟုတ္တဲ႔<br />စိမ္းဖန္႔ဖန္႔ လြင္ျပင္ထဲမွာ …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-4489546270231387331?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-91856388863861748802008-03-07T05:11:00.001+02:002008-03-07T05:13:06.427+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>တကြဲတျပား<br /></strong></span><br />အိမ္ကေလးထဲက<br />ကၽြန္ေတာ္ ဒလိမ့္ေခါက္ေကြး ထြက္က်သြားေတာ့ …<br /><br />အိမ္ထဲမွာ<br />တကြဲတျပား က်န္ခဲ႔တဲ႔<br />အက်ီၤနဲ႕ ပုဆိုးေလးကိုသတိရတယ္ …<br /><br />အိမ္အ၀င္မွာ<br />တကြဲတျပား က်န္ခဲ႔တဲ႔<br />ကတၱီပါဖိနပ္ ဘယ္ ၊ ညာႏွစ္ဖက္ကို သတိရတယ္ …<br /><br />အိမ္ခန္းတြင္းမွာ<br />တကြဲတျပား က်န္ခဲ႔တဲ႔<br />ေဘာလ္ပန္နဲ႕ ကဗ်ာစာ႐ြက္ေတြကို သတိရတယ္ …<br /><br />ခရီးေ၀းသြားေတာ့မယ့္<br />ကၽြန္ေတာ့္ ကံၾကမၼာကလဲေျပာပါတယ္ …<br />တကြဲကျပား က်န္ခဲ႔တဲ႔<br />ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အိမ္ကေလးကို သတိရေနမယ္တဲ႔ …<br /><br />အဲဒီလိုနဲ႕ပဲ …<br />“ စံု ” ကို ခြဲထုတ္လိုက္တာ<br />“ မ ” ေတြခ်ည္းပဲ က်န္ရစ္တယ္ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#ff0000;">တည္ညိမ္းကို<br /></span></strong><br /></span><br />ကဗ်ာရပ္၀န္းကိုပို႕ထားတဲ႕ကဗ်ာေလးကိုျပန္တင္လိုက္တာပါ … ကၽြန္ေတာ္ တကြဲတျပားျဖစ္ေနတာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာခဲ႔ေပါ႔ … မိသားစုဆိုတာကိုခြဲခြာလာလိုက္တာ အခုဆိုအလြမ္းေတြအေရထူေနၿပီေလ …<br />ထူးၿပီးေတာ့လဲမလြမ္းတတ္ေတာ့ဘူး … အခုေတာ့စိတ္ေလးေပါက္လာလို႕ေရးလိုက္တာ … ပို႕ထားတဲ႕ကဗ်ာကိုလဲ စိတ္လိုလက္ရျပန္တင္လိုက္တာပါ …<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-9185638886386174880?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-69329220846503439572008-03-07T01:09:00.002+02:002008-03-07T17:24:23.650+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ဇစ္ျမစ္<br /></strong></span><br />ေသြးရင္းနဲ႕<br />အသြားေၾကြသြားတဲ႕<br />ဓါးေတြေတြ႕ဖူးလား …<br /><br />ဆယ့္ငါးႏွစ္အာမခံတိုက္တာေတြ<br />ေျမခေၾကြက်သြားတာေတြ႕ဖူးလား …<br /><br />ဂရမ္တီ အထပ္ထပ္ခံတဲ႔</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">ကမၻာေက်ာ္ “ ဆိုနီ ” အီလက္ထေရာနစ္ေတြ<br />တခုတ္တရ အေလ်ာ္အစားျဖစ္ေနတာေရာေတြ႕ဖူးလား …<br /><br />လတ္တေလာ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ေနသူေတြ<br />႐ုတ္ခ်ည္းကြယ္ပ်က္<br />ခြက္လက္ဆြဲေနတာေရာ ေတြ႔႕ဖူးလား …<br /><br />ၿပီးေတာ့ …<br />ျဖဴစင္ပါတယ္ဆိုတဲ႕ ဘ၀ေတြ<br />ေနေရာင္နဲ႕ေတြ႕ေတာ့<br />နီစိမ္း၀ါေနတာကိုေရာ<br />… … ေတြ႕ဖူးလား … …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-6932922084650343957?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-26796312390297658472008-03-06T23:54:00.000+02:002008-03-07T00:09:28.612+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>အျပန္<br /></strong></span><br />ေ၀ေ၀သီေတာတန္း<br />စိမ့္စမ္းနဲ႕ အလကၤာ …<br />တဒဂၤေမးသိပ္<br />ေအးရိပ္မွာ ခ,ကာမို႕<br />ခ်ိဳျမျမေတာအစြမ္း<br />ဒီေမာင္မွာ မကၽြမ္းျဖစ္တာေၾကာင့္ …<br />တစ္လွမ္းၾကြမယ္ျမန္းအစကိုပ<br />မွန္းဆကာျပည္ေတာ္ကိုျဖင့္<br />ေမွ်ာ္ဆင့္ကာေတြး …. ….<br /><br />ဒီအေရးကိုမေတြးေပလင့္ …<br />ျငိမ့္ေညာင္းငယ္ခ်ိဳက်ဴ<br />သဇင္ျဖဴကိုပန္တဲ႕သက္ထား<br />သည္ေမာင့္အပါးမွာ ခြန္အား႐ွိပါ႔ …<br />သဇင္ကိုပန္လို႔<br />သေျပက္ိုေသြး<br />အေမာင္႐ွိရာေတာတန္းကိုေငးသေပါ႔<br />ပူနင့္ကာေဆြး … ….<br /><br />မေတြးေလနဲ႕ခ်စ္သဲျဖဴ<br />အေမာင္ျပန္အလာ ၾကိဳကာပါးမယ့္<br />သေျပပ်ိဳ ေမာင့္သက္ထားရယ္နဲ႕<br />သဇင္လိုသင္းတဲ႕လက္ကေလးကိုလ<br />ၾကိဳလင့္ကာေမႊး … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /></span><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-2679631239029765847?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-16754973132025390762008-03-06T00:37:00.001+02:002008-03-06T00:39:03.402+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>အလႊာမ်ား<br /></strong></span><br />ေပ်ာ့တိေပ်ာ့တြဲ လက္တစ္စံုဟာ<br />ေတာက္တိုမယ္ရေတြ သယ္သယ္လာရင္း<br />ငါ႔ဆီကို မၾကာခဏ …<br />လာလာလည္တတ္တယ္ …<br /><br />တစ္အိမ္လံုးမီးခလုပ္မဖြင့္ခဲ႔တာ<br />… ဟိုးတေလာ ကတည္းက …<br />တခါတခါ<br />အေမွာင္ဟာ ငါ႔ကို အျမင္႐ွင္းေစတယ္ထင္လို႔ …<br /><br />ေလာင္းရိပ္ေအာက္ကထြက္ခဲ႔စမ္း …!!!<br />ျပတင္းတံခါးအျပင္က ပစၥဳပၸန္ဟာ<br />အဲဒီ အသံနဲ႕ အေတာင္ပံတျဗန္းျဗန္းခတ္တယ္ …<br /><br />ငါ႔ဖိနပ္ကေလးလဲ ႏွင္းစိုေနတာ ၾကာခဲ႔ၿပီ …<br />ဒီတစ္ခါ အျပင္သြားမွ<br />ဘ၀နဲ႕ ေတာ္မယ့္ ဖိနပ္လွလွ၀ယ္မယ္ …<br />ဖိနပ္တိုက္ေဆး (ေစ်းမၾကီးတာ) ၀ယ္မယ္ …<br /><br />တခါတုန္းကေတာ့<br />အိမ္ေ႐ွ႕က စံပယ္႐ံုမွာ<br />တနဂၤေႏြသမီးေလးျဖတ္အသြား<br />အနီေရာင္စံပယ္ေတြနဲ႕ခ်ည္းပဲ ရဲဗေလာင္းခတ္သြားဖူးခဲ႔<br />အဲဒီကတည္းက<br />ညညဆို အိပ္မက္ဆိုးေတြမက္ေၾကာင္း<br />စံပယ္တစ္႐ံုလံုးက အုန္းအုန္းၾကိတ္ၾကိတ္ေျပာၾကတယ္ …<br /><br />လွမ္းေအာ္ရတာလဲ … ေ၀း … တယ္ …<br />လွမ္းေမွ်ာ္ရတာလဲ … ေ၀း … တယ္ …<br />ဘယ္ေလာက္အထိမ်ား နီးခ်င္ပါသလဲလို႔ေမးလာရင္<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ျမင္ရတဲ႔ အထိနီးခ်င္တယ္ …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-1675497313202539076?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-20506085448517685452008-03-05T00:00:00.001+02:002008-03-05T02:43:50.530+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ဖတ္စာ ( ၃ )<br /></strong></span><br />ခၽြတ္ေခ်ာ္တယ္လို႕ေတာ့မဆိုသာဘူး<br />တိမ္းေစာင္း႐ံုေလးသက္သက္ပဲ …<br />စုေဆာင္းထားအမွ်ကေတာ့<br />ေမွာက္က်သြားခဲ႔တယ္ …<br /><br />ကံၾကမၼာယိုစိမ့္မႈျပႆနာ<br />ဓနိမိုးထရံကာ လံုၿခံဳမႈ<br />ပလက္ေဖာင္းနံေဘးက ဆင္းရဲျခင္း<br />အဲဒါေတြက်ေတာ့ က်န္ရစ္ခဲ႔ …<br /><br />ဘယ္မွာလဲ ေလွကားထစ္ေတြ<br />ေလွနံကိုပဲ ရမ္းရမ္းကားကား ဓါးနဲ႕ထစ္ေနၾက …<br />သူတို႕ကိုယ္က ေငြေစာ္ပဲနံတယ္ …<br />လူေစာ္မနံဘူး …<br /><br />စာရိတၱကိုေရာင္းမစားရ …<br />သဘာ၀တရားနဲ႕သာလဲလွယ္ပါ …</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">ည ကခါးတယ္ဆိုရင္လဲ …<br />အာ႐ုဏ္ကေတာ့ ခ်ိဳပါလိမ့္မယ္ …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-2050608544851768545?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-16753147366178803042008-03-04T15:45:00.000+02:002008-03-04T15:46:31.989+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ေဒ၀ီ<br /></strong></span><br />ႏွင္းဆီပန္းကို<br />မီးႏႈတ္ခမ္းနဲ႕ နမ္းတဲ႕ သမီးပ်ိဳဟာ<br />မာယာအလကၤာ ကင္း႐ွင္းေၾကာင္း<br />ေၾကးမံႈ ေ႐ွ႕မွာ လက္မွတ္ထိုးတယ္ …<br /><br />လ,အလင္းကို စစ္ခင္းၿပီးယူခဲ႔တာလဲ သူမ,ပဲ …<br />ည မွာေတာ့ဒဏ္ရာပရပြ …<br />အေမွာင္အုပ္ေတြက တိုးတိုးဆိတ္ဆိတ္ ငိုေၾကြးၾက<br />႐ွိသမွ်အားနဲ႕ ကဗ်ာေရးရင္း<br />ညက ေသြးအလိမ္းလိမ္းနဲ႕ ေသတယ္ …<br />အဲဒီညက ဘယ္ပန္းမွ မပြင့္ဘူး …<br /><br />ေတာအုပ္ကေတာ့<br />ကိုင္းဖ်ားကိုင္းနားေတြကို ခၽြန္ျမရင္း<br />သူမ,ခ်ဥ္းနင္း၀င္ေရာက္လာရင္<br />မွ်င္း … မွ်င္းၿပီးသတ္ဖို႕<br />ေသနဂၤဗ်ဴဟာကို ခင္းတယ္ …<br /><br />ေနာက္တစ္ေန႕ …<br /><br />အလင္းေတြ တစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ အက်မွာ<br />သူမ,ဟာ<br />မာယာကို ေဆာင္ဓါးလို ေျမွာက္ရင္း<br />ေတာအုပ္အတြင္းကို၀င္တယ္ …<br /><br />ေတာအုပ္ကေတာ့<br />သူ႕ဗ်ဴဟာနဲ႕သူ လွပစြာျငိမ္သက္ေနခဲ႕ …<br />သူမ,ေတာအလည္အေရာက္မွာ<br />႐ုတ္တရက္ ေတာေမွာက္ပစ္လိုက္ေရာ …<br />စူး႐ွစြာခ်ယ္သထားတဲ႕ သစ္ကိုင္းဖ်ားေတြက<br />အရင္ေလးမ်က္ႏွာက ထိုးဆြၾက …<br />မီးစမီးနေတြ တဖြားဖြားက်ရင္း<br />သူမ,ေသဆံုးသြားေတာ့တယ္ …<br /><br />ေတာမာယာဟာ<br />သူမ,ထက္သာေၾကာင္းကိုေတာ့<br />အဲဒီေန႕ကပဲ သိခြင့္ရလိုက္ေပါ႔ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /></span><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-1675314736617880304?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-84582034862948685552008-03-04T15:42:00.001+02:002008-03-04T15:45:21.559+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ဖတ္စာ ( ၂ )<br /></strong></span><br />အေတာင္အလက္ေလးစံုလာေတာ့ …<br /><br />လူၾကားသူၾကားကို<br />ဘီးေလးလံုးနဲ႕ သြားခ်င္လာတယ္ …<br /><br />လမ္းေဘးဆုိင္ေတြထက္<br />မိုးေမွ်ာ္တိုက္ေပၚက<br />တံဆိပ္ကပ္ မုန္႕ကိုမွ စားခ်င္လာတယ္ …<br /><br />“ တစ္ ” ေနာက္က “ သုည ” မ်ားစြာအတြက္<br />႐ွိစုမဲ႕စု အေတာင္အလက္ေလးနဲ႕<br />“ အခ်ိဳးတူူ ” လဲခ်င္လာတယ္ …<br /><br />မင္းဘယ္လိုပ်ံသန္းမလဲကြယ္ …<br />ရင္ေလးလွခ်ည္ရဲ႕ …<br />အသိဆိုတာကိုေတာ့<br />မီးခလုပ္လို<br />ပိတ္ခ်ည္ဖြင့္ခ်ည္ မလုပ္သင့္ေပဘူး …<br /><br />ေနာက္ဖက္က အေမွာင္ထဲမွာ<br />ဓါးပါးပါးေလးေတြ ၀ဲပ်ံေနၾက …<br />လွလွပပေ႐ွာင္တိမ္းတတ္ပါမွ<br />ဘ၀မွာ ေျခစံုရပ္ႏိုင္မယ္ …<br />လူတကာရဲ႕ေက်ာကုန္းကေတာ့<br />မင္းအတြက္ ေလွကားမဟုတ္ဘူး …<br />မင္းရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြသာ မင္းရဲ႕ေလွကားျဖစ္တယ္ …<br /><br />ဘ၀ဟာ<br />ကင္းဘတ္စ အလြတ္နဲ႕တူတယ္ …<br />ပန္းခ်ီတစ္ကားကို<br />ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ ဆြဲႏိုင္ရင္ဆြဲ<br />မဆြဲႏိုင္ရင္ေတာ့<br />သူမ်ားက ၀င္ဆြဲသြားလိမ့္မယ္ …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span> </span></div><span id="fullpost" style="font-size:85%;"><div align="center"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-8458203486294868555?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-58634975348532644702008-03-03T11:29:00.001+02:002008-03-03T14:40:24.443+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ျပကၡဒိန္ေပၚက ၾကက္ေျခခတ္မ်ား<br /></strong></span><br />စံပယ္ေတြ ေဖြးေဖြးလႈပ္ ပြင့္ၾကမွ<br />ဖြံၿဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ ဘုရင္မဟာ<br />ဗ်ပ္ေစာင္းသံတစ္အုပ္နဲ႕<br />မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းဆီကို<br />ခရီးထြက္သြားတယ္ …<br /><br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္တစ္ေလမွ<br />လက္ေဆာင္ေပးခြင့္မရ …<br />ကၽြန္ေတာ့္အလြမ္းေတြ ပဲ႔တင္ခြင့္ရရင္<br />ေကာင္းကင္ကတဆင့္<br />ဘုရင္မၾကားပါေစ …<br /><br />ေ၀းသြားတာလဲ မဟုတ္သလို<br />ေကြကြင္းသြားတာလဲမဟုတ္ …<br />အသံတစ္ကမ္းစာသာ<br />ကၽြန္ေတာ္တို႕ျခားနားခဲ႔ၾကတာ …<br /><br />လယ္ကြင္းေတြ၀င္းမွည္႕လာတဲ႕အခါ<br />ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ...<br />ကၽြန္ေတာ့္ ကဗ်ာမၿပီးမခ်င္း<br />ဘယ္ငွက္မွ ေတးမဆိုေစရ …</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">သိုေလွာင္ထားသမွ်<br />ကာတာ က်ိဳးမွ တေ၀ါေ၀ါထြက္က်<br />ဘယ္လိုအရာမွ<br />တားဆီးခြင့္မ႐ွိေပဘူး …<br /><br />ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေလာင္တဲ႔ မီးက ပိုပူတယ္ …<br />ျခားနားျခင္းရလဒ္က<br />ကၽြန္ေတာ့္ ပင္လယ္ကို နီျမန္းသြားေစေပါ႔ …<br /><br />ေန႕ရက္ေတြ တျဖန္းျဖန္း ပြင့္ၾက …<br />ကၽြန္ေတာ့္ သကၠရာဇ္ေတြ တျဖန္းျဖန္း ပြင့္ၾက …<br />ေန႕လြဲညလြဲ အလြမ္းေတြလဲ တျဖန္းျဖန္း ပြင့္ၾက …<br />ဘုရင္မေရ …<br />တေခါက္တခါျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ …<br />ကဗ်ာဆရာ ေခါင္းခ်ရာအရပ္ကို ျပန္ခဲ႔ကြယ္ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-5863497534853264470?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-15300203730423591262008-03-02T17:10:00.001+02:002008-03-02T17:13:55.599+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>နာမ္<br /></strong></span><br />က,ပြဲ တစ္ပြဲကိုလာၾကည္႕ျဖစ္ေတာ့ …<br /><br />ငါက …<br />အမ်ိဳးသား၀တ္စံုကိုပဲ၀တ္ခဲ႔တယ္ …<br />တည္ညိမ္းကိုေရ …<br />မင္းကေတာ့ …<br />မီးပူတိုက္ၿပီးသား<br />ေခါက္႐ိုးက်ိဳးေနတဲ႕ ၀တ္စံုပဲ ၀တ္ခဲ႕ …<br /><br />ငါက …<br />သမား႐ိုးက်ေတြပဲေျပာခဲ႔တယ္ …<br />တည္ညိမ္းကိုေရ …<br />မင္းကေတာ့ …<br />အလြတ္က်က္ထားတာေတြပဲေျပာခဲ႕ …<br /><br />ငါက …<br />ေသြးစစ္ ၊ သားစစ္ မ်က္ႏွာနဲ႕ၿပံဳးေနခဲ႕တယ္ …<br />တည္ညိမ္းကိုေရ …<br />မင္းကေတာ့ …<br />မ်က္ႏွာဖံုး နဲ႕ ၿပံဳးေနခဲ႕ …<br /><br />က,ပြဲ စေတာ့ …<br /><br />ငါက …<br />ကေခ်သည္ေတြ က တာကိုၾကည္႕တယ္ …<br />တည္ညိမ္းကိုေရ …<br />မင္းကေတာ့ …<br />ကေနတဲ႕ ကေခ်သည္ေတြကိုၾကည္႕တယ္ …<br /><br />ငါက …<br />ဂီတကို နားနဲ႕နားေထာင္တယ္ …<br />တည္ညိမ္းကိုေရ …<br />မင္းကေတာ့ …<br />ဦးေဏွာက္နဲ႕ နားေထာင္တယ္ …<br /><br />က,ပြဲၿပီးလို႕ အိမ္ျပန္ေတာ့ …<br /><br />ငါက …<br />က,ပြဲရဲ႕ အလွကိုေတြးလာတယ္ …<br />တည္ညိမ္းကိုေရ …<br />မင္းကေတာ့ …<br />က,ပြဲအတြက္ ကုန္က်စရိတ္ကိုေတြးလာတယ္ …<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:100%;">တည္ညိမ္းကို</span><br /></span></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-1530020373042359126?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-5340742407943629782008-03-01T15:26:00.002+02:002008-03-01T15:29:41.020+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ပြိဳင့္တာ<br /></strong></span><br />အပူအပင္ေတြ ၿငိမ္းဖို႔ …<br />ပင္လယ္ကိုေမာ့ေသာက္ပစ္ဖို႕မလို …<br />ေမတၱာဓါတ္မ်ားမ်ားပါတဲ႕ အားတိုးေဆးကိုပဲ<br />တစ္ေန႕တစ္လံုး<br />မွန္မွန္ သံုးဖို႔ လိုတယ္ …<br /><br />ဟိုဘက္ကမ္းမွာေတာ့<br />ပန္းေတြ အဆုတ္လိုက္ အဆုတ္လိုက္ ပြင့္ေနၾကၿပီ …<br />ခင္ဗ်ားရဲ႕ လြင္ျပင္ကို<br />စစ္တလင္းအျဖစ္က<br />အခုရပ္ပါ …<br /><br />အျပစ္အနာ ဆိုတာ<br />ဘယ္ေနရာမွမကင္းဘူး …<br />ငါေကာင္းခဲ႕ဖူးတယ္ဆိုတာကိုပဲ<br />ခဏခဏမေတြးနဲ႕ …<br />“ မိတ္ေဆြေကာင္းဆိုတာ ၾကယ္နဲ႕တူသတဲ႕ …<br /> ေမွာင္ေလ ပိုလင္းေလ ” …<br /><br />အေလ်ာ္အစားေတြ မ်ားလြန္းတဲ႕အခါ …<br />ဘ၀ရဲ႕ ျမင့္ျမတ္စင္ၾကယ္မႈဟာ …<br />စစ္ပြဲျပန္ ျမင္းစီးသူရဲ ရဲ႕<br />ခ်ပ္၀တ္တန္ဆာနဲ႕တူေလတယ္ …<br /><br />ကတၱီပါဖိနပ္လဲ မစီးခ်င္နဲ႕ …<br />ေ႐ႊထီးလဲ မေဆာင္းခ်င္နဲ႕ …<br />ပတ္၀န္းက်င္မွာ အေမွာင္လာရင္<br />ေကာင္းကင္ကို ခပ္ရဲရဲ ပ်ံတက္<br />ၾကယ္တစ္ပြင့္အျဖစ္<br />လင္းလက္ပစ္လိုက္ပါ …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br />“ … ” ထဲက စကားလံုးမ်ားက ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ပိုင္စကားလံုးမ်ားမဟုတ္ပါ … တစ္ေနရာရာ ကဖတ္႐ႈမွတ္သားမိလို႕ ကဗ်ာနဲ႔လဲအံ၀င္ခြင္က်ျဖစ္ေနတာနဲ႕ ယူသံုးလိုက္တာပါ … ေတာ္ေတာ္ထိေရာက္တဲ႔ ခိုင္းႏႈိင္းမႈျဖစ္လို႔ ဒီထက္ထိေရာက္တဲ႕ စကားလံုးလဲ ႐ွာမရလို႔ပါ …<br />သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဒီအေၾကာင္းအရာေလးကို ကဗ်ာအျဖစ္ေရးၿပီးတင္ေပးပါဆိုလို႕ ကၽြန္ေတာ္တတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ ေရးသားတင္ျပလိုက္ရပါတယ္ … သူငယ္ခ်င္းလဲ ေက်နပ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႕ထင္ပါတယ္ …<br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-534074240794362978?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-58357447706020314172008-02-28T01:25:00.000+02:002008-02-28T01:32:31.848+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>မ်ဥ္း<br /></strong></span><br />ကံ့ေကာ္တစ္ပြင့္ေၾကြဖို႕<br />ကံ့ေကာ္ပင္ကို ကိုင္လႈပ္ခဲ႔တာ မဟုတ္ဘူး …<br /><br />ေစာင္းေနတဲ႕ ကမၻာေပၚမွာေနေတာ့<br />ငါ ကလဲ<br />ခပ္ေစာင္းေစာင္းပဲ မတ္တတ္ရပ္တယ္ …<br /><br />ငါ႔ ဘ၀ မွာလဲ<br />အဖိတ္အစင္ ႐ွိခဲ႔တာပါပဲ<br />ထူးထူးေထြေထြျပန္ေျပာင္းေျပာျပေနဖို႕မလို …<br /><br />ပန္းေတြသစၥာမ႐ွိတဲ႕ အေၾကာင္းကိုေတာ့<br />ပိေတာက္ က တခမ္းတနား ေျပာျပတယ္ …<br />အဲဒီ ကတည္းက …<br />သႀကၤန္စာ မဖတ္ဘူး …<br />သႀကၤန္ကဗ်ာ မေရးဘူး …<br /><br />အရိပ္ေကာင္းေကာင္း သစ္ပင္တစ္ပင္ …<br />မသိုးထမင္း မသိုးဟင္း …<br />စာ႐ြက္လြတ္ အေတာ္မ်ားမ်ား …<br />မွင္ေခ်ာင္း အပိုပါတဲ႕ ေဘာလ္ပင္ …</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">ဒီ႔ အျပင္ …<br />ငါ႔အတြက္ ဘာမွမလိုအပ္ပါ …<br /><br />“ အခ်စ္ ” က<br />စစ္တုရင္ခံုေပၚက “ ရထား ” နဲ႕တူတယ္ …<br />“ ေမတၱာ ” ကေတာ့<br />“ ဘုရင္မ ” နဲ႕ တူေလရဲ႕ …<br /><br />တြဲလက္ၿမဲၿပီး တစ္သက္လံုးေပ်ာ္ရမယ္လို႕<br />ဘယ္ေတာ့မွမေတြးေလနဲ႕ …<br />ငါတို႕တေတြဟာ<br />တစ္ေလွထဲစီး တစ္ခရီးထဲသြားေတြဆိုတာကလြဲရင္<br />တစ္ျခားဘာမွ မပိုခဲ႔ဘူး … …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-5835744770602031417?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-25779743653358199942008-02-27T12:09:00.000+02:002008-02-27T12:11:22.061+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ေျခရာမ်ားရဲ႕ သမိုင္း<br /></strong></span><br />ဒီေနရာကိုေရာက္ဖို႕<br />မ်ဥ္းေျဖာင့္တစ္ေၾကာင္းထဲေပၚမွာကိုပဲ<br />တံခါးေပါင္းမ်ားစြာ ဖြင့္၀င္လာခဲ႕ရ … …<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕ တံခါးရဲ႕ ဟိုဘက္မွာ …<br />အရသာခါးတဲ႕ အမွန္တရားေတြကို ေတြ႕တယ္ …<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕တံခါးရဲ႕ ဟိုဘက္မွာေတာ့ …<br />ဒိုင္အိုဂ်ီးနီးစ္ ရဲ႕ ဖန္မီးအိမ္ကို ေတြ႕တယ္ …<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕ တံခါးရဲ႕ ဟိုဘက္မွာ …<br />သံတူေၾကာင္းကြဲ ေမတၱာတရားေတြကိုေတြ႕တယ္ …<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕ တံခါးရဲ႕ ဟိုဘက္မွာေတာ့ …<br />ေပၚလီယာနာရဲ႕ ဖိနပ္တစ္ဖက္ကို ေတြ႕တယ္ …<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕ တံခါးရဲ႕ ဟိုဘက္မွာ …<br />သိုးေဆာင္း ျပကၡဒိန္စာ႐ြက္အလြတ္ေတြကို ေတြ႕တယ္ …<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕ တံခါးရဲ႕ ဟိုဘက္မွာေတာ့ …<br />စတီဗင္ေဟာကင္းရဲ႕ ၀ီးလ္ခ်ဲေဟာင္းကို ေတြ႕တယ္ …<br /><br />တံခါးအသစ္တစ္ခ်ပ္ကို<br />မၾကာခင္မွာ ထပ္ဖြင့္ရအံုးမယ္ …<br />အဲဒီတံခါးရဲ႕ ဟိုဘက္မွာေတာ့ …<br />ငါ႔ ကိုယ္ ငါ ပဲ ေတြ႕ခ်င္တယ္ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို <br /></strong></span><br />မၾကာခင္မွာ အသက္ကတစ္ႏွစ္ၾကီးေတာ့မယ့္အေၾကာင္းေတြးမိရင္း ဒီကဗ်ာကို ေရးျဖစ္သြားတာပါ …<br />ကၽြန္ေတာ္အ႐ြယ္ေရာက္လာတယ္ဆိုတာ ေသခ်ာေပမယ့္ လူလားေျမာက္ ဖို႕ေတာ့ ၾကိဳးစားသင္ယူေနဆဲပါပဲ … အ႐ြယ္ေရာက္ျခင္းဟာ အသက္အ႐ြယ္နဲ႕ ဆိုင္ၿပီး လူလားေျမာက္ျခင္းကေတာ့ အသိဥာဏ္နဲ႕ ဆိုင္ပါတယ္ …<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-2577974365335819994?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-21470215502487160382008-02-26T00:35:00.000+02:002008-02-26T00:37:27.608+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>နဂၢတစ္<br /></strong></span><br />အိပ္မက္တစ္ခုထဲကိုပဲ<br />တစ္ညထဲ ႏွစ္ခါျပန္မက္တယ္ …<br />သားေၾကာက္တာေပါ႔ အေမရယ္ … …<br /><br />အိပ္မက္ထဲမွာ …<br /><br />သက္ၾကီး႐ြယ္အိုအရိပ္ေတြကို<br />လူငယ္ေတြက လိုက္နင္းၾကတယ္ …<br />အမိုက္တရားကို ဆြဲဆန္႕ၿပီး<br />တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြ ေထာင္လႊားၾကတယ္ …<br />ေမတၱာတရားကို ယမ္းေတာင့္ထဲထည္႕<br />တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ “ ေတ႔ ” ပစ္ေနၾကတယ္ …<br />အဖ ႏွဖူးမွာမွ<br />ကန္ေတာ့ပြဲ ၊ ရာဇမတ္ကာနဲ႕<br />သားတစ္စု သိုက္တူးေနၾကတယ္ …<br /><br />ေၾကာက္လာလို႕ သား ထြက္ေျပးေတာ့ …<br /><br />ေျမေခြးေတြက လမ္းျပၾကတယ္ …<br />ရန္သူမ်ိဳး ငါးပါးက ပူးေပါင္းဖို႔ေခၚတယ္ …<br />သူခိုးကေတာ့ သားကိုျပန္ၿပီး ဓါး႐ိုးကမ္းတယ္ အေမ … …<br /><br />သားကလဲ<br />အိပ္မက္ဆိုးကလြတ္ေအာင္<br />ကိုယ့္ခုတင္ အ၀န္းအ၀ိုင္းေလးေလာက္ပဲ<br />လွည္႕ပတ္ေျပးႏိုင္တဲ႕ ေကာင္ပါ အေမရယ္ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span> </span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-2147021550248716038?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-3075579288552634832008-02-26T00:32:00.000+02:002008-02-26T00:35:31.136+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ေခါင္း နဲ႕ ပန္း<br /></strong></span><br /><br />လားရာေလးဖက္မွာ<br />သိပ္သိပ္သည္းသည္း<br />ကြဲပ်က္ေနတဲ႕ၿမိဳ႕ျပ … …<br /><br />မာက်ဴရီ အလင္းက ႏိႈင္းရ …<br />ေပ်ာ႔တြဲတြဲ ပလက္ေဖာင္းက ႏႈိင္းရ …<br />ကားေရာင္စံုက ႏႈိင္းရ …<br />ေ႐ႊအိုေရာင္ ေငြအိုေရာင္က ႏႈိင္းရ …<br />ၿမိဳ႕ေနလူထုရဲ႕ ပြေယာင္းေယာင္းမ်က္ႏွာအေရျပားက ႏႈိင္းရ …<br />… … … ႏႈိင္းရ …<br />… … … ႏႈိင္းရ …<br />… … … ႏႈိင္းရ …<br />ေကာင္းကင္နဲ႕ ေျမျပင္သာ ၿမိဳ႕ျပရဲ႕ ပကတိျဖစ္တယ္ … …<br /><br />ေမတၱာ ၿခံဳလႊာ ပါးလ်လာတဲ႕ ၿမိဳ႕ျပဟာ<br />ည ည က်မွ မ်က္ႏွာသစ္ရတယ္ …<br />အေမွာင္ကို အတတ္ႏိုင္ဆံုးခိုရင္း<br />အတိတ္ရဲ႕ ေ႐ႊတေခတ္ကို လြမ္းရတယ္ …<br />မနက္လင္းတာနဲ႕<br />လူေတြကို ၿမိဳ႕ျပက<br />ေျမြေပြး ခါးပိုက္ရျပန္တယ္ … …<br /><br />၀တ္ေကာင္းစားလွ ၿမိဳ႕ၾကီးသားအေပါင္းတို႕က …<br />ၿမိဳ႕ျပရဲ႕ ေန႕ညေတြမွာ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီ ၾကတယ္ …<br />ၿမိဳ႕ျပရဲ႕ အလွမွာ အရိပ္ေနၿပီး အခက္ခ်ိဳးၾကတယ္ …<br />ၿမိဳ႕ျပရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ ငါးပါးသီလကို ကင္းႏိုင္သမွ်ကင္းၾကတယ္ … …<br /><br />အုန္းေမာင္းေခါက္သံနဲ႕ အာ႐ုဏ္တက္ခ်င္တဲ႕ ၿမိဳ႕ျပ …<br />ယဥ္ေက်းမႈကို ေနလိုလင္းေစခ်င္တဲ႕ ၿမိဳ႕ျပ …<br />လူေတြကို သဘာ၀ဆန္ဆန္လွေစခ်င္တဲ႕ ၿမိဳ႕ျပ …<br /><br />ၿမိဳ႕ျပကိုယ္တိုင္က ႏိႈင္းရ …<br />ေကာင္းကင္နဲ႕ ေျမျပင္သာ ၿမိဳ႕ျပရဲ႕ ပကတိျဖစ္တယ္ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-307557928855263483?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-76531774050716449562008-02-25T10:46:00.001+02:002008-02-25T10:47:31.815+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ဗလာ<br /></strong></span><br />ေဆာင္းရာဇ၀င္ထဲ<br />မီးခင္းတဲ႕ လမ္းေပၚမွာ<br />ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္းနဲ႕ စံုလံုး ကန္းေနလိမ့္မယ္လို႔<br />ဘယ္ေတြးခဲ႕ မိမလဲ … …<br /><br />ကဗ်ာေတြတဟုန္းဟုန္းေတာက္ျပမွ<br />ခ်စ္ျခင္းရဲ႕သက္ေသခိုင္မာတယ္ဆိုရင္<br />မင္းအၾကည္႕တစ္ခ်က္စာေလာက္ေတာင္<br />ငါ႔အေတြးအေခၚေတြ<br />မခၽြန္ျမခဲ႕ပါဘူး … …<br /><br />ခ်စ္သူေရ …<br />ငါနဲ႕ ပန္းပြင့္ေလး<br />တျဖည္းျဖည္း မေ၀းပါရေစနဲ႕ …<br />႐ွာရင္းေဖြရင္းက<br />ေပ်ာက္ေနတဲ႕ အိပ္မက္ကို<br />အိပ္ရာထဲက ျပန္ေတြ႕ခဲ႔တာပါ … …<br /><br />ေဟာင္းႏြမ္းသြားသတဲ႔လား …<br />အေဟာင္းထဲက သစ္လြင္ဆဲအရာေတြမွာ<br />ခ်စ္ျခင္းေမတၱာလဲ ပါေလရဲ႕ … …<br /><br />ဒီလိုနဲ႕ပဲ<br />တေမွ်ာ္တေခၚ … ေ၀း … ၾက …<br />တစ္ေယာက္ထဲ ရပ္ေနရတာၾကာေတာ့<br />ေနေရာင္ေအာက္မွာဆိုလဲ …<br />ငါ႔ ကဗ်ာေတြက အရိပ္မထြက္ေတာ့႐ွာဘူး … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-7653177405071644956?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-39728263175311944002008-02-22T04:52:00.000+02:002008-02-22T04:56:18.114+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>အမွတ္တရ<br /></strong></span><br />ဒီေန႕ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းခင္ရတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမြးေန႔ျဖစ္ပါတယ္ … သူမ်ားေတြလို BD ကိတ္ေတြနဲ႕ေတာ့ ဧည္႕မခံေတာ့ပါဘူး … ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို မွ်ေ၀ခံစားေစခ်င္ပါတယ္ ... ခ်စ္ဦးသူဆိုတာ တစ္ဘ၀မွာေတာ့ ေသရာပါမယ့္ အမွတ္တစ္ခုပါပဲ …<br />သူငယ္ခ်င္းေရ …<br />… ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္စြာရပ္တည္ႏိုင္ပါေစ …<br />… ေတာင့္တျခင္းကင္းပါေစ …<br />… တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းပါေစ …<br />…. သာေစခ်င္ေသာ လမင္းေလး အျမန္ဆံုးသာပါေစ …<br />ေနာက္ဆံုး …<br />….. ဘ၀မွာ … ေကာင္းျမတ္ျခင္းေတြပဲ ၿပီးျပည္႕စံုပါေစ … ….<br /><br /> <span style="color:#ff0000;"> </span><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ff0000;"> <strong> တည္ညိမ္းကို</strong></span> </span><br /></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>လီဂန္ ( Tale )<br /></strong></span><br />လသာတဲ႔ ညက …<br />လမင္းကို မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ ၾကည္႕ျဖစ္တယ္ ..<br />သူမ ကေတာ့ ေ၀ေ၀၀ါး၀ါး ေတြၾကားက …<br />… လွ … လို႕ …<br /><br />ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အိပ္မက္လိုမ်ိဳး<br />ကၽြန္ေတာ္ကလဲ တမ္းတယ္ …<br />ခုႏွစ္စဥ္ၾကယ္လဲ လွခ်င္လွလိမ့္မယ္ …<br />ဓူု၀ံၾကယ္လဲ လွခ်င္လွလိမ့္မယ္ ….<br />ၿပီးေတာ့ …<br />သူမ ကေတာ့ လွတာ ေသခ်ာတယ္ … …<br /><br />ေယာင္ယမ္းတမ္းတလို႕<br />အိပ္မက္တံစက္ၿမိတ္ေအာက္ကမလြတ္တဲ့အခါ<br />ကၽြန္ေတာ္က<br />အခုထိ<br />ထမင္းဆီဆမ္း ေ႐ႊလင္ပန္းကို မြတ္သိပ္တဲ႔သူ …<br /><br />ငိုေနတဲ႕ မ်က္၀န္းေတြကို<br />ပြတ္သပ္ၾကည္႕ရင္းက<br />လမင္းဟာ ..<br />သူ႕ကိုယ္သူ ၿခံဳလႊာတစ္စနဲ႕ ကာတယ္ … …<br /><br /><br />ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့<br />အေမွာင္ေတြကို ေၾကာက္တဲ႔သူ …<br /><br />ေလေျပညွင္း ေတြတိုးသက္<br />ၿခံဳလႊာေတြ တလက္လက္နဲ႕ ေျပက် …<br />ကၽြန္ေတာ္ကလဲ<br />လ , အလင္းနဲ႕ လွခ်င္သူ …. …<br /><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#ff0000;">သန္းႏိုင္စိုး </span></strong><br /></span><br /><br />ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္ရတဲ႕ေကာင္မေလးတေယာက္ ကိုခံစားၿပီးဖြဲ႕ဆုိထားတဲ႕ ရင္မွလာေသာစားသားဆိုရင္ မၿငင္းပါဘူး။ခ်စ္ရတယ္ဆုိတာထက္ ၿမတ္ႏုိုးရတယ္ဆုိရင္ပိုမွန္ပါလိမ္႕မယ္။ကဗ်ာဆိုတာ ရင္တြင္းကခံစားခ်က္ကို ဖြင္႕ထုတ္ခံစားမႈလို႕ ကြ်န္္ေတာ္ယူဆတယ္ ။ခံစားမႈဆိုတာကလည္းထပ္တူက်ခ်င္မွက်မွာပါ။ခံစားခ်က္ၿခင္းထပ္တူက်တဲ႕ကဗ်ာဖတ္ ပရိတ္သတ္ေတြအတြတ္ ကဗ်ာ ရသ တခုခုကိုေပးႏိုင္မယ္ဆုိရင္…… ……<br /><br /> <strong><span style="color:#ff0000;"> <span style="font-size:100%;"> သန္းႏိုင္စိုး</span></span></strong><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-3972826317531194400?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-26459509782696297742008-02-20T03:09:00.000+02:002008-02-20T03:17:17.691+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#3366ff;"><span style="font-size:130%;">လြမ္း ( ၂ )</span><br /></span></strong><br />ေလးေထာင့္စပ္စပ္ ပံုစံမ်ိဳးထဲ<br />ခႏၶာတစ္ခုလံုး ႐ိုက္ခ်ိဳးလဲ</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">၀င္ မ သြားတာက ခက္တယ္ … …<br /><br />ေထာင့္စြန္းတစ္ဖက္မွာပဲ တစ္ဆို႕<br />ငါဆိုတဲ႕ ေကာင္ကလဲ<br />အဲဒီလိုပဲ ေခါက္႐ိုးက်ိဳးခဲ႔ … …<br /><br />မင္းရဲ႕လက္ေတြ<br />သိမ္းႏႈတ္သြားမွာကလြဲလို႕<br />ဘာဆိုဘာမွ မေၾကာက္တဲ႕သူ … …<br /><br />ျမင္ဖူး႐ံုနဲ႕ လြမ္းတာမဟုတ္ခဲ႔ဘူး …<br />ခ်စ္ဦးသူပဲ ေျပာပါေတာ့ …<br />အဲဒီေကာင္ …<br />မင္းနာမည္တစ္လံုးစာကို<br />သကၠရာဇ္နဲ႕ ခ်ီၿပီး<br />ရပ္တန္႕ျပေနအံုးမွာ … …<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:100%;">တည္ညိမ္းကို</span><br /></span></strong></span><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-2645950978269629774?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-59414014943007828132008-02-20T02:01:00.000+02:002008-02-20T02:03:08.256+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3366ff;">လြမ္း</span><br /></strong></span><br />အျပာေရာင္ အိပ္မက္ေလး ကေတာ့<br />မေဟာင္းႏြမ္းဘူး …<br /><br />သူမ စိတ္ဆိုးရတာ အခါခါ<br />ကၽြန္ေတာ္ကလဲ<br />ေဟာင္းျမဲ … ေဟာင္းဆဲပဲ … …<br /><br />အေတြးအေခၚေတြ<br />မသစ္လြင္ႏိုင္တဲ႕ အခါ<br />ဘ၀က …<br />ကိုယ့္ အနံ … ကိုယ့္အလ်ားနဲ႕ ကိုယ္ …<br />ပိန္ၿပီး ေဟာင္းႏြမ္းလို႔ … …<br /><br />အေတြးအေခၚ ေရေသာက္ျမစ္ကလဲ<br />အိမ္က်ိဳ အိမ္ၾကား<br />က်က္စားလို႕ … …<br /><br />ခ်စ္သူေရ …<br />အလ်ားအနံ မသိတဲ႕<br />ငါ့ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ က်န္းမာေရးခ်ိဳ႕တဲ႕မႈကို<br />ခြင့္လႊတ္တယ္လို႕မယူဆပဲ<br />ခြင့္လႊတ္ပါ … …<br /><br />ခ်စ္ခဲ႕မိတာ ေသခ်ာေပမယ့္<br />ခ်စ္ျခင္းတရားကိုျပမယ့္<br />ငါ့ သီအိုရီေတြကို<br />ေစာင့္အံုမယ္ … …<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:100%;">တည္ညိမ္းကို</span><br /></span></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-5941401494300782813?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-24419366286427482008-02-16T20:03:00.000+02:002008-02-16T20:06:11.865+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ခ်စ္သူမ်ားေန႕ ကစားပြဲ အမွတ္တရ<br /></strong></span><br />ဘေလာ့ရပ္ကြက္ထဲမွာ အတူတကြ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနထိုင္ၾကတဲ႕ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြကို ပိုမို ရင္းႏွီးေႏြးေထြးေစတဲ႕ ကိုသားၿဖိဳးရဲ႕ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ အမွတ္တရကစားပြဲေလးကေတာ့ ေအာင္ျမင္စြာနဲ႕ ၿပီးဆံုးခဲ႕ပါၿပီ …<br /></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;">ကစားပြဲေလးအတြက္ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ်ားရဲ႕ စုေပါင္း အကဲျဖတ္ေပးမႈနဲ႕<br />ကၽြန္ေတာ္ ၊ ကိုဆိုးသြမ္း နဲ႕ မပန္းခေရ တုိ႕က ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္စီ ေတာင္းဆိုခြင့္ရၾကပါတယ္ … ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ရသူေလးအတြက္ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္ ( အေသးစိတ္သိခ်င္သူမ်ား တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေမးျမန္းႏိုင္ပါတယ္ … ဟီး) … ကိုသားၿဖိဳးလက္ေဆာင္ေပးေသာ ကဗ်ာေလးကို ပို႕စ္အျဖစ္တင္ အမွတ္တရ တင္လိုက္ပါတယ္ …<br />ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ရသူေလး အတြက္ အမွတ္တရျဖစ္ပါေစ …<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>သိမ္ငယ္စိတ္ေလးထားခဲ့ပါ<br /></strong></span><br />သံေယာဇဥ္တစ္ခုက<br />မ်က္၀န္းမွာၾကိဳးခ်ည္<br />ရင္ထဲမွာခံစားခ်က္အစစ္နဲ႔<br />ငါ့ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံု<br />တုန္ရီစြာ ေျပာခဲ့တယ္။ မင္းကို ခ်စ္တယ္ လို႔<br /><br />ခ်ဳိခ်ဳိေလးၿပံဳး<br />အမုန္းကို မယံု<br />အခ်စ္စစ္သာ ဆံုခ်င္လို႔<br />ေမးခြန္းေလးတစ္ခု<br />ျပန္ေမးမိတယ္။ ခ်စ္ရဲ႕လား လို႔<br /><br />ငါ့သစၥာဆို<br />ဤကမၻာၿပိဳလည္း<br />ခ်စ္ယြင္းမပ်က္<br />ဘ၀ဆက္တုိင္<br />ရည္စူးခ်စ္မွန္<br />သူတုန္႔ျပန္သည္။<br />ၾကင္ယာဖက္သည္ ငါျဖစ္၏ တဲ့။ ။<br /><br />ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္ျပန္<br />ကံၾကမၼာေစရာ<br />သြားၾကျပန္ရာ<br />သူသည္တစ္ျခား<br />ငါ့အနားမွာ<br />အလြမ္းဆိုတာ ထားခဲ့သည္။<br /><br />ငိုမ်က္ရည္လြယ္<br />ခ်စ္သူ႔ရင္၀ယ္<br />သိမ္ငယ္စိတ္ေလး ၀င္ေနၿပီလားကြယ္။ ။<br /><br />ဆံုဖို႔သာခြဲ<br />ခ်စ္သူ႔စိတ္ထဲ<br />ထိုစြဲမွတ္လ်က္<br />ပညာၾကိဳးစား<br />ရည္ရြယ္ထားသမွ် လုပ္ေဆာင္ေလ။ ။<br /><br />ကံၾကမၼာဖန္<br />တို႔ႏွစ္ေယာက္အမွန္<br />ခ်စ္သည္ဆိုျပန္<br />သူသည္နားလည္<br />အခ်စ္စစ္မွန္လို႔<br />တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဆံုဆည္းေပးလိမ့္မယ္ေလ။ ။<br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-2441936628642748?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-64916996387467158702008-02-16T02:29:00.000+02:002008-02-16T02:34:15.405+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#3366ff;"><span style="font-size:130%;">ေက်ာင္းပံုျပင္ </span><br /></span><br />ေက်ာင္းေတာ္မွာ ေနသာတိုင္း<br />ခပ္မႈိင္းမႈိင္း စာသင္ခန္းေလး<br />ပန္းရနံ႕ေတြနဲ႕ ေမႊးပ်ံ႕စင္ၾကယ္လို႕ … …<br /><br />ၾကင္နာသူ ေ႐ွ႕ေျပး<br />လြယ္အိတ္ျပာေလးရဲ႕ ျခဴသံ …<br />မပ်ံသန္းႏိုင္ေသာ<br />ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခံုတန္း႐ွည္ကဗ်ာမ်ား …<br />ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕ အိပ္မက္မ်ားနဲ႕႐ူးမိုက္<br />အျဖဴအစိမ္း၀တ္ “ အက္ဖ႐ိုဒိုက္ ” ကို<br />လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ခ်စ္ခဲ႕တယ္ … …<br /><br />ေျခလွမ္းတိုင္း လင္းျပ<br />ညတကာတို႕ရဲ႕ ၾကယ္မေလး …<br />မ်က္ေစာင္းထိုး အံၾကိတ္<br />ခိုးၾကည္႕တဲ႕မ်က္၀န္းေတြကိုလဲ<br />တိတ္တဆိတ္ မွိတ္ပစ္တတ္တယ္ … …<br /><br />႐ူးခဲ႕တာပါကြယ္ …<br />အလြမ္းနဲ႕ နကၡတ္ တူခဲ႕ေလသလား …<br />ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အိပ္ပိတ္စာေတြလဲ ေၾကမြ<br />“ အိမ္ေ႐ွ႕မရပ္ရ ” အမိန္႕ေတာ္မွာလဲ<br />အေသအခ်ာ ႐ိုက်ိဳးခဲ႕ပါတယ္ … …<br /><br />ရာဘာဖိနပ္စီးသူရဲ႕ အခ်စ္က<br />သူမ အတြက္ေတာ့<br />က်မ္းတစ္ေစာင္ ေပတစ္ဖြဲ႕ မျဖစ္ခဲ႕ပါဘူး … …<br /><br />ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထူမရတာ အခါခါ<br />လမင္းရဲ႕ေတာ္၀င္လက္ထပ္ပြဲမွာေတာ့<br />မမွီတဲ႕ ပန္းကိုနမ္းခ်င္တဲ႕ ေတေလေလး<br />မီးလင္းဖို နံေဘးမွာ အလြမ္းၿခံဳရင္း<br />မေသခ်ာျခင္းေတြပဲ<br />လင္းအံုခဲ႕ရေပါ႔ … …<br /><br /><strong><span style="font-size:100%;color:#ff0000;">တည္ညိမ္းကို<br /></span></strong><br /></span><span style="font-size:100%;color:#3366ff;"><strong>( “ အက္ဖ႐ိုဒိုက္ ” = အခ်စ္ ၊ အလွ နတ္ဘုရားမ )<br /><br /></strong></span><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-6491699638746715870?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-2375878943355035042008-02-14T09:52:00.000+02:002008-02-14T10:17:15.545+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#cc66cc;"><strong>( ခ်စ္သူမ်ားေန႕ အမွတ္တရ )<br /></strong></span><br />ခ်စ္သူမ်ားေန႕မွာ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ လို႕ ေ၀၀ါးေနတဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ ကို ကဗ်ာလြယ္အိတ္တစ္လံုးနဲ႕ ခရီးသြားေနတဲ႕ သားၿဖိဳးက ေမးလ္ တစ္ေစာင္ပို႕လာပါတယ္ …<br />ခ်စ္သူမ်ားေန႕မွာ ကစားပြဲေလးတစ္ခု လုပ္ခ်င္တဲ႕အေၾကာင္းပါ … ကိုသားၿဖိဳးရဲ႕ အစီအစဥ္ကေတာ့ ဒီလိုပါ …</span> …..<br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;">mypoembag: ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီေန႔ညမွာ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ အမွတ္တရအျဖစ္ ဘေလာဒ္ဂါညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ကစားပြဲေလးတစ္ခု က်င္းပပါမယ္...<br />********************************************************<br /><br />ဒီကစားပြဲေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ျပဳလုပ္ရျခင္း အေၾကာင္း(၃)ခ်က္ ရွိပါတယ္....<br /><br />(၁) ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဒီဘေလာ့ဒ္ ေလာကထဲ ၀င္ေရာက္လာပီး ကတည္းက ခင္မင္ရင္းႏွီးခဲ့ရတဲ့<br />အေပါင္းသင္း ဘေလာ့ဒ္ဂါေတြ အားလံုးနဲ႔ တစ္ခါမွ ေပ်ာ္ပြဲဆိုတာကို မဆံုဖူးေသးပါဘူး။<br /><br />(၂) ခုလိုေပ်ာ္ပြဲေလးတစ္ခုလုပ္လိုက္တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ရင္းႏွီးမႈေတြ ဒီထက္ပိုၿပီး ရနဳိင္မလား။<br /><br />(၃) တစ္ကမၻာလံုးမွာ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ ဆိုတဲ့အထိမ္းမွတ္ေန႔ေလး ျပဳလုပ္က်င္းပေန႔ခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္<br />အေတြးတစ္ခု ၀င္လာခဲ့တယ္။ ခ်စ္သူဆိုတိုင္း ကၽြန္ေတာ့္တို႔ေတြဟာ ကိုယ္ေရးတဲ့ ဘေလာ့ဒ္ေလးကို<br />ကိုယ္တိုင္ ခ်စ္ျမတ္နဳိးၾကတယ္... အဲ့ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္သူပဲေလ... ဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့ဒ္ဂါ<br />ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ အားလံုးဟာ ကိုယ့္ခ်စ္သူ တစ္ေယာက္ဆီကို ပိုင္ဆိုင္ၾကတယ္။ အဲ့ခ်စ္သူကို<br />ဘာလက္ေဆာင္မ်ားေပးၾကမလဲ။<br /><br />အဲ့ဒီ (၃)ခ်က္ေလးဟာ အဓိပၸာယ္ မျပည့္စံုေပမယ့္ ေႏြးေထြးမႈေလးတစ္ခုေတာ့ ရနဳိင္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။<br />ကစားနည္းေလး သံုးမ်ဳိးေလာက္ပါပဲ။ အမ်ားႀကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ လြယ္လြယ္ေလးေတြပါ။<br /><br />(၁) ကိုယ့္ရဲ႕ နာမည္ကို (ဘေလာ့ဒ္နာမည္ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္နာမည္ျဖစ္ျဖစ္) အခ်စ္အတြက္ တစ္ခုခုေဖၚညႊန္းမယ့္<br />စာသားေလး အျဖစ္ေျပာင္းရေအာင္။<br /><br />ဥပမာ... ကိုလြမ္းေစ ကို ကၽြန္ေတာ္ အခ်စ္အတြက္ ေဖၚညႊန္းပါ့မယ္။<br /><br />အခ်စ္နဲ႔ ပက္သတ္မိသမွ် "လြမ္း" ေဆြးဖို႔ခ်ည္းသာ အခ်ည္းႏွီးသက္သက္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။<br />ဒါေပမယ့္ နင္ "ေစ" သမွ် ငါဆိုတာ လိုက္ေရာခဲ့တာခ်ည္းပဲ။<br /><br />*စည္းကမ္းခ်က္<br />ကိုယ့္နာမည္ တစ္လံုးကို စာတစ္ေၾကာင္းပဲ ရိုက္လို႔ ရတယ္ေနာ္။<br /><br /><br /><br />(၂) ခ်စ္သူ႔ အေခၚေ၀ၚေလး။<br /><br />ဥပမာ... ကိုေမာင္မ်ဳိးက သူ႔ခ်စ္သူကို တိုက္ရိုက္ မေျပာရဲဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ေျပာလည္း ေျပာခ်င္တယ္<br />ေျပာရမွာလည္း ေၾကာက္ေနတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ဟာသေလးေႏွာၿပီး မသိတသိေလးေျပာလိုက္တယ္။<br /><br />"ေမာင္" ရယ္လို႔ ေခၚေစခ်င္ေပမယ့္ အနားမွာ သူက မရွိ။<br />အ"မ်ဳိး"မ်ဳိးလွည့္ပတ္ကာ ေခၚခိုင္းပါေသာ္လည္း သူက ငမ်ဳိးတဲ့။<br /><br />*စည္းကမ္းခ်က္*<br />ကိုယ့္နာမည္ တစ္လံုးကို စာတစ္ေၾကာင္းပဲ ရိုက္လို႔ ရတယ္ေနာ္။<br /><br /><br />(၃) ခ်စ္သူ႔လက္ေဆာင္။<br /><br />လူတိုင္းက ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ေခ်ာကလက္ေလးတစ္ခု လက္ေဆာင္ေပးၾကတယ္။<br />ဒါေပမယ့္ ခုကၽြန္ေတာ္က နည္းနည္း ေခတ္ေျပာင္းလိုက္မယ္ဗ်။ ေခ်ာကလက္ေခတ္ကို ေခါက္ထားခဲ့မယ္။<br />ေတာ္ေတာ္ အဖိုးတန္တဲ့ စာသားေလးနဲ႔ ခ်စ္သူ႔လက္ေဆာင္ အျဖစ္ေျပာင္းမယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့<br />ကို႔ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေလာက္ ေခ်ာကလက္က တန္ဖိုးမွ မႀကီးနဳိင္တာကိုးဗ်။<br /><br />ဥပမာ... အမွတ္စဥ္ေလး နဲ႔ လက္ေဆာင္ေပးၾကည့္မယ္။<br /><br />(၁)တစ္သက္တာ ထာ၀ရ<br />(၂)နစ္နစ္ကာကာခ်စ္ျမတ္နဳိးရပါတယ္<br />(၃)သံုးႏွစ္သံုးမိုး<br />(၄)ေလးေလးနက္နက္ ေစာင့္ခဲ့ရသူမို႔<br />(၅)ငါးရာႏွစ္ဆယ့္ရွိလို႔သာ ေျပာခဲ့ရင္ေလ<br />(၆)ေျခာက္ကပ္စြာ<br />(ရ)ခြန္အားေတြ မဲ့ၿပီး<br />(၈)ရွစ္ခြင္နယ္တစ္ခုလံုး<br />(၉)ကိုးကြယ္ရာ ရွာမရျဖစ္ေတာ့မယ္<br />(၁၀)ဆယ္ႀကိမ္ေျမာက္ ကတိေပးပါတယ္ကြာ<br />တစ္သက္မွာ တစ္ေယာက္သာ ခ်စ္ပါ့မယ္လို႔။<br /><br />အဲ့လိုေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />*စည္းကမ္းခ်က္*<br />ကိုယ္ေရးနဳိင္သေလာက္သာ ေရးသားနဳိင္ပါတယ္။<br />.........................................................................................<br /><br />ကစားနည္းကေတာ့ ဒီသံုးမ်ဳိးပါပဲ။ ဘေလာ့ဒ္ဂါညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားရဲ႕ အခ်ိန္ေလးေတြကို ငွဲ႕ညွာၿပီး ဒါေလးေတြပဲ ကစားပါ့မယ္။<br /><br />ကိုယ္ကစားထားသမွ် (ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ေဖၚညႊန္းထား)တဲ့ စာသားမ်ားကို mypoembag@gmail.com ကိုျဖစ္ျဖစ္<br />ဂ်ီေတာ့မွာ add ၿပီးေတာ့ ျဖစ္ျဖစ္ ေပးပို႔ၾကပါလို႔ ေတာင္းဆိုပါတယ္ခင္ဗ်ာ။<br /><br />ဒီကစားနည္းေလးေတြကိုလည္း အခ်ိန္ကန္႔သတ္ထားပါတယ္။ ျမန္မာ စံေတာ္ခ်ိန္ ည ၁၁နာရီမွ ၁၁း၃၀အထိသာ<br />ခြင့္ျပဳခ်ိန္ ေပးမွာျဖစ္ၿပီး အားလံုးကို ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဒ္မွာ ျပန္တင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ကစားနည္း တစ္ခုစီကို ခ်စ္သူမ်ားေန႔<br />တစ္ေန႔လံုး အမွတ္ေပးမွာပါ။<br /><br />အမွတ္ အမ်ားဆံုး ရရွိသူ (၂)ေယာက္ကို ဆုခ်ီးျမွင့္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ပထမဆု ရရွိသူကို ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္သားၿဖိဳးက (ဆုရရွိသူ) ႏွစ္သက္ရာကဗ်ာ တစ္ပုဒ္<br />သူႀကိဳက္တဲ့ (ေကာင္ေလး(သို႔)ေကာင္မေလး)ႏွစ္ေယာက္စာ လက္ေဆာင္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒုတိယ အမွတ္ အမ်ားဆံုး ရရွိသူကိုေတာ့ (ဆုရရွိသူ) ႏွစ္သက္ရာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေတာင္းဆိုနဳိင္ပါတယ္။<br /><br />ကစားပြဲေလးကေတာ့ ဒါပါပဲခင္ဗ်ာ။<br />အားလံုး ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်စ္ၾကပါသလဲ။ ကိုယ္ခ်စ္မယ့္သူကို ဘယ္ေလာက္ထိမ်ား ေစာင့္စားနဳိင္ၾကမလဲ။ အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လူသားတိုင္း<br />ေပ်ာ္ရႊင္နဳိင္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကူးရွိသမွ်ေလး လုပ္မိတာပါ။ အမွားပါခဲ့ရင္ ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါခင္ဗ်ာ။<br />*****************************************************************************************************************<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ဘေလာ့ဒ္ဂါေတြကို ေမးလ္ပို႔ထားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကူညီၿပီး ဒီကစားနည္းေလးကို ဘေလာ့ဒ္ဂါ အားလံုးထံ ေမးလ္ျပန္ပို႔ေပးၾကပါေနာ္။<br /><br /><br />အဲဒါနဲ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္လဲ တတ္သည္႕ပညာမေနသာဆိုသလို မၾကီးမငယ္နဲ႕ ၀င္ကစားျဖစ္ပါတယ္ … ကၽြန္ေတာ္က ေမးခြန္းအားလံုးကို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲနဲ႕ပဲ ျပန္ေျဖထားပါတယ္ …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#3366ff;"><strong>ကစားပြဲ<br /></strong></span><br />ေဆာင္းကိုေျခြဖို႔ “ ေန ” ေရာင္ေတြ ခၽြန္ျမၾက …<br />အဲဒီခဏ … အ “ ရာ ” ရာကလွတယ္ …<br />ေဆာင္းေရ … “ လြတ္ ” ေအာင္ေျပးပါကြယ္ …<br />မၾကာခင္ … ေဖေဖာ္၀ါရီက အားအင္ခပ္ “ မ်ား ” မ်ားနဲ႕ လာေတာ့မယ္ …<br /><br />အေသအခ်ာ “ တည္ ” ႐ွိေနတဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႕ …<br />ပန္းအိုးထဲက “ ျငိမ္း ” ခ်မ္းေရးႏွင္းဆီ …<br />အျပာေရာင္နဲ႕ထုတ္ပိုးလို႕ … ခ်စ္သူဆီ “ ကို ” လက္ေဆာင္ပို႕ခ်င္တယ္ …<br /><br />(၁) တစ္ခါသာစိုစြတ္ခြင့္ရဖို႕<br />(၂) ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေစာင့္စားရ<br />(၃) သံုးရာသီရဲ႕ အလွဆံုးအနမ္းပြင့္ေလးကိုေပါ႔ …<br /><br />(၄) ေလးညိဳ႕သံကိုမွ<br />(၅) ငါးတို႕မၾကားႏိုင္သလိုမ်ိဳး …<br />(၆) ေျခာက္ကပ္ေအးစက္ျခင္းကိုမွ<br />(၇) ခြန္အားကုန္နဲ႕ အံတုေနတဲ႕ လယ္ေစာင့္တဲလိုမိ်ဳး …<br />(၈) ႐ွစ္မ်က္ႏွာအရပ္အားလံုးမွာမွ<br />(၉) ကိုးကြယ္ရာ႐ွာေနရတဲ႔ မ်က္ႏွာမြဲပုရြက္ဆိတ္တစ္ေကာင္လိုမ်ိဳး …<br /><br />မင္းကိုယ္တိုင္<br />(၁၀) ဆယ္ယူခဲ႕တဲ႕ ေက်ာက္တံုးေလး …<br />လမ္းအိုေလးကို လြမ္းေနတယ္ … …<br /><br /><br />အေတာ္ေလးေခါင္းစားခဲ႕ရတဲ႕ ကစားပြဲေလးပါ … ဆုစာရင္းကိုေတာ့ ၁၆ ရက္ေန႕မွာ ေၾကညာပါမယ္တဲ႕ … ဒီၾကားထဲမွာ စိတ္ပါ၀င္စားသူမ်ား </span><a href="http://mypoembag.myanmarbloggers.org/"><span style="font-size:85%;">http://mypoembag.myanmarbloggers.org</span></a><br /><span style="font-size:85%;">မွာ မဲေပးေ႐ြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္ …<br />ေပ်ာ္႐ႊင္စရာ ေကာင္းပါတယ္ … ၿပီးေတာ့ ခ်စ္သူမ်ားေန႕ကို အမွတ္ရေနေစပါတယ္ …. ေခါင္းစားခဲ႕ရတာကလြဲရင္ ကိုသားၿဖိဳးရဲ႕ ကစားပြဲေလးကို ၾကိဳက္ပါတယ္ … ကၽြန္ေတာ္သာဆုရခဲ႕မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုသားၿဖိဳး အလွည္႕ေပါ႔ … ဟီးဟီး …</span><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-237587894335503504?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-24707851922956051042008-02-13T19:40:00.001+02:002008-02-14T00:05:34.722+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc66cc;">( ခ်စ္သူမ်ားေန႕ အမွတ္တရ )</span><br /><br /><br /><span style="color:#3366ff;">ဆယ္႕ေလးေယာက္ေျမာက္ အိန္ဂ်ယ္<br /></span></strong></span><br /><span style="font-size:85%;">ၾကယ္ေလးေတြ လင္းအားက်လို႕<br />သူမ မ်က္ေတာင္ဖ်ားမွာ<br />ေျပး၀င္ပုန္းခိုရတဲ႕ ည … …<br /><br />အျပာေရာင္ျခံဳလႊာတစ္စ<br />ခပ္ဖြဖြေလး မ ရင္း<br />ဆင္ဖိုနီ အမွတ္ ( ၉ ) ကို<br />သူမ က စိတ္ကူးနဲ႕ ဆိုတယ္ … …<br /><br />သနပ္ခါးေျမကိုမွ ေျခက်ဴးမိတဲ႕<br />ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အိပ္မက္ဦးကို<br />သူမ က<br />အၾကည္႕တစ္ခ်က္နဲ႕<br />တလက္လက္ သတ္တယ္ … …<br /><br />ၿပီးေတာ့မွ …<br />ေခ်ာကလက္ရည္ေတြ သုတ္လိမ္း<br />ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္ ၀ိညာဥ္စိမ္းကို<br />ေလးညိဳ႕သံ ခပ္ျပင္းျပင္းနဲ႕<br />အသက္ျပန္သြင္းတယ္ … …<br /><br />ႏွင္းမႈံႏွင္းစက္ေတြက<br />ျဖဴလႊလႊ ကတၱီပါစေတြ ျဖန္႕ခင္း အားေပးၾက …<br />ပန္းပြင့္ေတြက<br />၀တ္ဆံရင္ဘတ္ကို တျဗန္းျဗန္းဖြင့္ၿပီးအားေပးၾက …<br />မုတ္သံုရနံ႕ကေတာ့<br />သူမ ရဲ႕<br />ေ႐ႊရည္စြတ္စိုတဲ႕ ပါးပ်ိဳႏွစ္ဖက္မွာ<br />ေမွးစက္ခစားၾက … …<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္နဲ႕ သူမ ကလဲ<br />အသန္႕႐ွင္းဆံုး လြင္ျပင္မွာ<br />လင္းလက္ ကခုန္ၾက …<br />သူမ ကိုယ္သင္းရနံ႕က<br />မြတ္သိပ္စြာဖြင့္ခဲ႕မိေသာ ပန္ဒိုရာရဲ႕ ေသတၱာ …<br />သူမအလွက<br />မ်ဥ္းျပိဳင္တို႕ကို ဆံုေစေသာ အမွတ္ …<br />သူမ အသံက<br />စိန္႕ ဗယ္လင္တိုင္းတီးေသာ ေနာက္ဆံုးေခါင္းေလာင္းသံ … …<br /></span><br /><strong><span style="color:#ff0000;">တည္ညိမ္းကို<br /></span></strong><br /><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-2470785192295605104?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-83927834862823811022008-02-13T19:29:00.000+02:002008-02-13T19:33:07.762+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#cc66cc;">( ခ်စ္သူမ်ားေန႕ အမွတ္တရ )<br /></span><br /><br /><span style="color:#3366ff;">ေဖေဖာ္၀ါရီ<br /></span></strong></span><br />လမ္းမွားလာတဲ႕ မုတ္သံုက<br />ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ခြင္ ကိုင္းဖ်ားမွာ<br />လမ္းႀကံဳ လို႕ လာနားတယ္ … …<br /><br />ၿပီးေတာ့ …<br />နား နားကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းကပ္ၿပီး<br />ေႏြ ေႏြ ခ်င္းထပ္ရင္ … ျမင့္ျမတ္တဲ႕အေၾကာင္းေျပာတယ္ … …<br /><br />အဲဒီေနာက္ေတာ့ …<br />ကၽြန္ေတာ္က<br />ေကာ္ဖီေရာင္ ေခ်ာကလက္မွာ<br />အသဲတံဆိပ္ေတြ ကပ္လို႕ … …<br /><br />သူမ ကေတာ့<br />ကၽြန္ေတာ္႔ ရင္ခြင္ ကိုင္းဖ်ားမွာ<br />႐ႊင္႐ႊင္ၿပံဳးၿပံဳး … နားလို႕ … …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-8392783486282381102?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-82417494303597252102008-02-12T00:12:00.000+02:002008-02-12T00:19:10.832+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ဓါး<br /></strong></span><br />ငါ႔ အိမ္ေလးရဲ႕ အက်ယ္အ၀န္းကေတာ့<br />…. မိႈင္းေ၀ အံုျပတယ္ …<br /><br />စစ္ေမာင္းသံေတြနဲ႕လဲ ယဥ္ပါးခဲ႕ …<br />ေျမမႈံေျမသင္းတို႕နဲ႕လဲ ယဥ္ပါးခဲ႕ …<br />ေသြးစိမ္း ႐ႊင္႐ႊင္နဲ႕လဲ ယဥ္ပါးခဲ႕ …<br /><br />ငါ႔အိမ္ေလးရဲ႕ အက်ယ္အ၀န္းကေတာ့<br />… သင္းေ၀လင္းခ်င္းတယ္ …<br /><br />ေအာင္ပြဲခံ ဗ်ပ္ေစာင္းသံေတြနဲ႕လဲ ယဥ္ပါးခဲ႕ …<br />စမ္းေခ်ာင္းေရတို႕နဲ႕လဲ ယဥ္ပါးခဲ႕ …<br />လက္တစ္ဆုတ္စာ နံ႕သာရနံ႕တို႕နဲ႕လဲ ယဥ္ပါးခဲ႕ …<br /><br />ငါ႔အိမ္ေလးရဲ႕ အက်ယ္အ၀န္းကေတာ့<br />… ခၽြန္ျမ လွပတယ္ …<br /><br />လူနဲ႕ခ်က္တဲ႕ ၀ိုင္အရက္ေတြနဲ႕လဲ ယဥ္ပါးခဲ႕ …<br />ေကြးတဲ႕လက္ေတြဆန္႕သြားတဲ႕<br />ဆန္႕တဲ႕လက္ေတြေကြးသြားတဲ႕<br />လက္ဖ်စ္တစ္တြတ္စာဘ၀ေတြနဲ႕လဲ ယဥ္ပါးခဲ႕ …</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">ငါ႔အိမ္ေမွာင္ေမွာင္ေလးနဲ႕လဲ<br />ထာ၀ရ ယဥ္ပါးေနေသးရဲ႕ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /><br /></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-8241749430359725210?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-4893135890979675472008-02-11T22:32:00.000+02:002008-02-12T16:26:19.010+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>တနယ္တေက်း<br /></strong></span><br />ခ်စ္သူ႐ွိတဲ႕ အရပ္ကို<br />ေဆြးေဆြးေျမ႕ေျမ႕ ေငးၾကည္႕ေတာ့<br />အလြမ္းေတြေ၀ေနတဲ႕ ေလထုထဲမွာ<br />ႏွလံုးသားတစ္ခုေတြ႕တယ္ …<br />ႏွင္းဆီ႐ိုးတံေလးတစ္ခုေတြ႕တယ္ … …<br /><br />ဒီလုိပဲ<br />ရင္ရိပ္နားမ႐ွိတဲ႔ မင္းအေၾကာင္းကြန္ပစ္ေတာ့<br />အိပ္မက္အေသေတြရတယ္ …<br />မက်က္တက်က္အနမ္းေတြရတယ္ …<br />စံုတဲြသီခ်င္း တစ္ျခမ္းရတယ္ …<br />အလြမ္းခန္းက မ်က္ရည္မသုတ္ရပဲ<br />ခပ္လြယ္လြယ္ေျခာက္ကပ္ခဲ႕<br />ေန႕ရက္ဆက္ခဲ႕မႈနဲ႕အတူ<br />တို႕တေတြရဲ႕ ဓါတ္အားျပတ္ေတာက္မႈက<br />ေသခ်ာလြန္းခဲ႕ၿပီ … …<br /></span><span style="font-size:100%;"><strong></strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#ff0000;">မင္းသစ္နီ<br /></span><br /><span style="color:#3366ff;">( “ ၀ကၤ ကေခ်သည္ ” မွ )<br /></span></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-489313589097967547?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-72350025065250136482008-02-11T01:11:00.000+02:002008-02-11T01:21:06.636+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ပ်ံသန္းခဲ႔မႈရဲ႕ မာတိကာ<br /></strong></span><br />ငါ႔ မနက္ခင္းေလးေပါ႔<br />အာ႐ံုကို ျမင္လိုေဇာနဲ႕<br />ေနာက္လိုက္ေတြကို ေသာ့မခတ္မိဘူး … …<br /><br />မေန႕က ပံုျပင္ေတြေျပာတုန္းက<br />ငါ႔အလံေလးကို<br />ၾကိဳးေလ်ာ႔ ခ်ထားခဲ႔ရတယ္ … …<br /><br />မနက္ျဖန္ကိုသြားဖို႔<br />လက္မွတ္တစ္႐ြက္ကို<br />ရင္ဘတ္နဲ႕ဆက္ၿပီး ျဖတ္ခဲ႕ရတယ္ … …<br /><br />မက္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔<br />အိပ္မက္၀တ္ရည္တည္စ<br />ပန္းတစ္ပြင့္အေၾကာင္း<br />ရင္မွာ ေ႐ွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ျဖစ္လို႔ … …<br /><br />အိပ္မက္ေတြ လြယ္ခဲ႕<br />ဒုကၡေတြ စိုခဲ႔<br />ရင္ဘတ္က ေလာင္ကၽြမ္းလို႕<br />ငတ္မေျပတဲ႔ ခရီးကိုပဲ<br />ေလွ်ာက္ေနမိသူ … …<br /><strong><br /></strong></span><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#ff0000;">မင္းသစ္နီ<br /></span><br /><span style="color:#3366ff;">( “ ၀ကၤ ကေခ်သည္ ” မွ )<br /></span></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-7235002506525013648?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-46444522182564431262008-02-11T01:08:00.000+02:002008-02-11T01:21:40.587+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>အလင္းေငြ႕<br /></strong></span><br /><span style="font-size:85%;">ရင္ခြင္ထဲလက္နဲ႕<br />ဒီေန႕…<br />ကၽြန္ေတာ္ ေန႕ ကို<br />ဂ႐ုတစိုက္ထြက္ခဲ႕တယ္ … …<br /><br />ေျမျပင္မွာလည္း<br />ေနျခည္ႏုႏုနဲ႕ေတာင္ မတည္႕တဲ႕<br />ပန္းေတြ႐ွိတယ္ … …<br /><br />သူကေတာ့<br />ေၾကြအိုေရာင္ ႏွင္းဆီတံတုိင္းမွာ<br />လိပ္ျပာႏွင္ဖို႕<br />မုတ္သံုကို ေစာင့္တယ္ … …<br /><br />ခ်စ္သူ …<br />စာေတြမသင္ပဲ ကဗ်ာေတြသင္ပါ …<br />ၿပီးရင္ … သင့္ႏွလံုးသားကို<br />ကၽြန္ေတာ့္ ဥယ်ာဥ္မွာထားပါ … …<br /></span><br /><strong><span style="color:#ff0000;">ယြန္းသဲ႕မိုး<br /></span><br /><span style="color:#3366ff;">( “ ၀ကၤ ကေခ်သည္ ” မွ )<br /></span></strong><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-4644452218256443126?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-59195956554518811412008-02-09T05:16:00.000+02:002008-02-09T05:30:20.627+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>လယ္သမား<br /></strong></span><br />ေျမလြတ္ေျမ႐ိုင္းကိုမွ<br />ဆြဆြလာလို္က္တာ<br />ထံုေ၀သင္းျမ<br />စပါးခင္းေလး လွလာတယ္ … …<br /><br />လယ္ယာဆိုမွေတာ႔<br />မိုးလိုမယ္ …<br />ၾသဇာလိုမယ္ …<br /><br />ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္ဓါတ္မက်ေၾကး<br />ကိုယ့္စပါးခင္းေလးကိုယ္<br />ေႏြးေထြးပါေစလားကြယ္ … …<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:100%;">တည္ညိမ္းကို</span><br /></span></strong><br />( အခုတေလာ … ကၽြန္ေတာ္ရင္းႏွီးေသာ ဘေလာ့ဂါမ်ား ယာယီ (သို႕မဟုတ္) အၿပီးအပိုင္ အၿငိမ္းစား ယူေနၾကတာ ၾကံဳေနရပါတယ္ … သူတို႕မွာေတာ့ အက်ိဳးအေၾကာင္း႐ွိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္႔ အတြက္ကေတာ့ စိတ္မေကာင္းမိတာအမွန္ပါ … ခင္မင္ဆံုဆည္းမယ္လို႔ၾကံခါ႐ွိေသး … ေ၀း ေတာ့မေ၀းခ်င္ပါ … ဒီအတြက္ ကဗ်ာေလးစပ္မိပါတယ္ … အားအင္တစ္မ်ိဳးမ်ား ျပန္ျဖစ္လာမလားေပါ႔ … ကၽြန္ေတာ္ တတ္ႏိုင္တာကေတာ့ ဒီေလာက္ေလးပဲ႐ွိပါတယ္ … ျပန္လာႏိုင္ၾကပါေစ … )<br /></span><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-5919595655451881141?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-55654762237685621242008-02-08T17:44:00.000+02:002008-02-09T04:00:03.392+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ေမွာ္႐ံု<br /></strong></span><br />သံေခ်းအလိမ္းလိမ္းနဲ႕ လူေတြေလ<br />ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ ကိုပဲ<br />မ်က္ႏွာဖံုးတစ္ေထာင္နဲ႕ ေ႐ြ႕လ်ားၾက …<br /><br />တိုက္တာေတြက ဘိလပ္ေျမကို ဆာေလာင္ၾက<br />ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေတြက ေလာင္စာကို ဆာေလာင္ၾက<br />သူတို႕ရဲ႕စိတ္ဓါတ္ေတြကေတာ့ အိုင္အိုဒင္းဓါတ္ကို ဆာေလာင္ၾက<br /><br />ၾကည္႕စမ္းပါအံုး အေမရယ္ …<br />ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕<br />ေသြးနဲ႕ကိုယ္ သားနဲ႕ကိုယ္ အမွန္တရားေလး<br />ေဟာဟိုက မီးတိုင္ေအာက္မွာ<br />ႃမႈပ္ထားခဲ႕ရတာ …<br />… ၾကာေပါ႔ …<br /><br />ညေတြကလဲ<br />မာယာအဆင္းနဲ႕ … လင္းလို႕ …<br /><br />ဒီလိုနဲ႕ပဲ<br />ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ျမိဳ႕ေလး<br />ရင္ခ်င္းအပ္ရင္း ေ၀းခဲ႕တယ္ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /><br /><br /></span><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-5565476223768562124?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-70852341512815540902008-02-07T14:57:00.000+02:002008-02-08T02:00:58.050+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ဖတ္စာ<br /></strong></span><br />ေတာင္းဆိုး ပလံုးဆိုး မို႕လို႕သာပစ္လိုက္ရတယ္<br />တစ္ဘ၀လံုးကို ေမွ်ာၿပီး ရက္လုပ္ခဲ႕ရ … …<br /><br />လမ္းေဘးဓါတ္တိုင္ေအာက္က အရိပ္ဟာလဲ<br />ငါ႔ အရိပ္ပါပဲ … …<br />အတင္းအဓမၼ ေရာင့္ရဲ စရာမလို<br />ဘ၀ဆိုတာၾကီး လဲၿပိဳခဲ႕ရင္<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထူမႏိုင္ဖို႕ကိုပဲ<br />အရင္ သင္ၾကားပါ … …<br /><br />လူတကာမွာ<br />နားကိုယ္စီပါရဲ႕ …<br />ဆူညံသံေတြအၾကား<br />သာယာသံေလးတစ္ခုတစ္ေလမ်ားၾကားႏိုင္မလား<br />ထုတ္ႏုတ္နားဆင္တတ္ဖို႕ကိုပဲ<br />အရင္သင္ၾကားပါ … …<br /><br />လူေျပာသူေျပာမ်ားတဲ႕အခါ<br />ခၽြတ္ေခ်ာ္မႈေတြ လမ္းျပလို႕<br />သူမ်ား တံေထြးကြက္ထဲက်ခဲ႕ရင္ေတာင္<br />အၿပံဳးေလးေဖာ္ရင္း<br />ပက္လက္ေမွ်ာတတ္ဖို႕ကိုပဲ<br />အရင္သင္ၾကားပါ … …<br /><br /><br />စိတ္ေတြ႐ႈပ္ေထြးေနလို႕ ခ်ေရးမိတဲ႕ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ … မေကာင္းမွန္းသိေပမယ့္<br />ေရးၿပီးရင္ မလႊင့္ပစ္ရက္တဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္အက်င့္ေၾကာင့္ ပို႕စ္အျဖစ္တင္လိုက္တာပါ …<br />ဒုကၡခံၿပီး ဖတ္ေပးၾကပါအံုး …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-7085234151281554090?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-88072029652256689732008-02-07T14:25:00.000+02:002008-02-09T04:42:50.387+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>စက္ရပ္သတင္း<br /></strong></span><br />ခြဲခြာမႈက ရင္ကိုတဆစ္ဆစ္<br />ေနရာေဒသက မိုင္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ<br />တဖက္နဲ႕တဖက္<br />အျမင္မွား အဆင္မွား<br />ကိုယ့္ရင္မွာ အဖ်ားေသြး႐ွိလာၿပီ … …<br /><br />မင္းအေၾကာင္းျပန္ဆိုေတးက<br />စကားလံုးေတြအလြဲလြဲ<br />ႏွလံုးသားအတြက္ ဓါတ္စာ<br />ဒီတစ္ခါ<br />တည္႕တည္႕လြဲတယ္ … …<br /><br />ရင္မွာ မင္းရစ္သမ္ေလးထည္႕ၿပီး<br />စကၠန္႕ေတြ စိမ္ထားျဖစ္ခ်င္တာ<br />ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္တဲ႕<br />မင္းရဲ႕ စက္ရပ္သတင္းက<br />ရင္ကိုေမွာ္၀င္ရမယ့္အစား<br />အေဆြးအေျမ႕ တစ္ခုစာေတာင္<br />အရိပ္မေပးခဲ႕ …<br />ေျပာရင္း …<br />ဒီဖက္မွာ …ေလပူေတြ ေ၀႔ခတ္လာျပန္ၿပီ … …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#ff0000;">မင္းသစ္နီ<br /></span><br /><span style="color:#3366ff;">( “ ၀ကၤ ကေခ်သည္ ” မွ )<br /></span></strong></span><span id="fullpost"><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-8807202965225668973?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-15836555700331787922008-02-07T14:22:00.000+02:002008-02-09T04:42:34.615+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>မိုးစက္႐ုပ္ၾကြင္း<br /></strong></span><br />မိုးပြင့္ေတြ ထစ္ခ်ဳန္း႐ြာလို႕<br />ေကာင္းကင္ေတာင္<br />မၾကည္႕ျဖစ္တာၾကာၿပီ … …<br /><br />အဆိပ္တက္ဘာသာေဗဒကို<br />ေျမျပင္မွာ ပ်ိဳးစမ္း<br />ခုႏွစ္ေထြ ႐ွစ္ေထြအလြမ္းနဲ႕<br />သံစဥ္ေတြေသခဲ႕ၾက … …<br /><br />မ်က္၀န္းစူးလဲ႕လဲ႕ေရ …<br />ငါ … ဘယ္လိုပံုစံနဲ႕<br />ေဟာင္းႏြမ္းရ … ေဟာင္းႏြမ္းရ … …<br /><br />ပန္းေလးတစ္ပြင့္<br />စၾကာ၀ဠာ အလယ္မွာပြင့္လို႕<br />ေကာင္းကင္ၾကီးကိုေဖာက္ဖို႕<br />တိမ္ဆူးေတြလဲ ဖူးကုန္ၾကၿပီ … …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#ff0000;">ယြန္းသဲ႕မိုး<br /></span></strong><br /><strong><span style="color:#3366ff;">( “ ၀ကၤ ကေခ်သည္ ” မွ )<br /></span></strong></span><span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-1583655570033178792?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-41762128039998115802008-02-06T19:45:00.000+02:002008-02-06T19:47:17.473+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>ဘယ္သူေျပာလဲ … ကဗ်ာဆိုတာ မိုးက်ေ႐ႊကိုယ္<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ဘယ္သူေျပာလဲ … ကဗ်ာဆိုတာ မိုးက်ေ႐ႊကိုယ္<br /></strong></span><br />အသည္းႏွလံုးမွာ ကၽြဲပုခံုးထေအာင္<br />တစက္စက္ေပါင္းခံၿပီးမွ က်လာတဲ႕အရည္<br />ဘယ္သူေျပာလဲ … ကဗ်ာဆိုတာ မိုးက်ေ႐ႊကိုယ္ … …<br /><br />အိပ္ငိုက္ေနတဲ႕ ကဗ်ာက်မ္းၾကီးကေျပာတယ္<br />ငါနမ္းခဲ႕တဲ႕ ပန္းခက္ေတြထဲ<br />ရနံ႕သင္းဆဲ ေဆာင္းေတြသာျပင္းႏြဲ႕<br />ညွင္းသြဲ႕သြဲ႕ဗ်ပ္ေစာင္းသံဟာ<br />မရဏလက္တို႕ရဲ႕ အႏုပညာျပကြက္ျဖစ္တယ္ … …<br /><br />ကဗ်ာဆိုတာ မိုးက်ေ႐ႊကိုယ္တဲ႕<br />သူတို႕ေျပာၾကတာေပါ႔<br />အႏုပညာဆိုတာကေရာ အပြင့္မဲ႕ပန္းလား<br />ငါတို႕နမ္းခဲ႕တဲ႕ ကဗ်ာေတြကေတာ့<br />မာယာမဲ႕ပန္းတိုင္ဆိုတာ ေသခ်ာတယ္<br />… လာ … … လွမ္းစို႕ … …<br /><br />ပုဂၢိဳလ္စြဲေနသမွ်<br />တို႕ေတြမ်က္စိမြဲေနမယ္ပ<br />ကဗ်ာရဲ႕ရင္ခတ္သံဟာ ခံစားခ်က္ရဲ႕မ်ဥ္းၿပိဳင္<br />အလင္းၿပိဳင္က်ရင္ တို႕ပိုင္တဲ႕ ဆံုခ်က္တိုင္း<br />ကမၻာတစ္သက္ ၀င္းလက္ေတာက္ပေနရမယ္ဆိုတာ … ယံု … …<br /><br />ဘယ္သူေျပာလဲ<br />ကဗ်ာဆိုတာ မိုးက်ေ႐ႊကိုယ္<br />ကဗ်ာဟာ သက္မဲ႕ျဒပ္မဲ႕ ဗီတာမင္အျပည္႕နဲ႕ ၿခံထြက္သီးႏွံမ်ားျဖစ္ရဲ႕ …<br />ကဗ်ာဆရာရဲ႕ ေရေလာင္းေပါင္းသင္ပ်ိဳးႏုတ္ျခင္းမွာ<br />စိမ္းစိုသန္မာလာျခင္းလည္း ျဖစ္ရဲ႕ … …<br /><br />အာ႐ုဏ္တက္လင္းၾကက္တြန္သံရဲ႕ ကနဦးမွာ<br />တစ္မနက္စာအတြက္<br />ႏိုးတ၀က္အိပ္ပ်က္ညေတြထုဆစ္<br />ရင္ဘတ္အငွားခ်ခံရသူ<br />တစ္ကၽြန္းစံ ရာဇ၀တ္ေကာင္လည္း ျဖစ္ရဲ႕ … …<br /><br />အလြမ္းေတြေ၀လို႕ အနမ္းေတြ ေသြရတဲ႕အထဲ<br />ငါတို႕ရင္ဘတ္ေတြ ႏြမ္းေႂကြရမတဲ႕လား<br />မေသခ်ာပါဘူးကြယ္ …<br />ေက်ာက္ျဖစ္႐ုပ္ႂကြင္းျဖစ္ခဲ႕ရင္ေတာင္<br />ကိုယ့္ရင္ေငြ႕ကိုယ္ ပါးပါးေလးလံႈခ်င္ေနတဲ႕ေကာင္ေတြပါ …<br /><br />ေဟာဒီမွာကြယ္ …<br />ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ေတြကို ခ်ခင္းထားတယ္ …<br />အေသြးအေရာင္မဲ႕တဲ႕ေလထုထဲမွာ<br />မင္းတို႕ရဲ႕ သစၥာေတြနဲ႕အတူ<br />လိုက္ဖမ္းလိုက္ၾကေပါ႔ … …<br /><br />မၿပံဳးဘူးလို႕ေနလိုက္တာ<br />ျဒပ္စင္ခ်င္းေတြ႕လို႕<br />ဒီကေန႕ …<br />ငါတို႕ ဓါတ္ျပဳလိုက္ၾကတယ္ … …<br /><br />မေတြ႕ၾကေတာ့ဘူးလို႕ပါပဲ<br />ဒီလိုနဲ႕ တစ္ဘ၀လံုးေတြ႕ခဲ႕ၾက<br />ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာၾကေလနဲ႕<br />ကဗ်ာဆိုတာ<br />… “ မိုးက်ေ႐ႊကိုယ္ ” … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>( တည္ညိမ္းကို + ChIroN + တင့္ထူးေ႐ႊ + ၿဖိဳးငယ္ + မွ်ားျပာ + ညိမ္းညိဳ )<br /></strong></span><br /> <br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-4176212803999811580?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-24408538642524349812008-02-04T21:06:00.000+02:002008-02-04T21:07:44.904+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>႐ြာတစ္႐ြာ<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;"><strong><br /><span style="color:#3366ff;">႐ြာတစ္႐ြာ<br /></span></strong></span><br /><br />ငါ႕ဘ၀ကိုက<br />ကဗ်ာနဲ႕ မိုးထားတဲ႕ အိမ္ … …<br /><br />ေျမလႊာအစင္းစင္းေၾကြလဲ<br />ျဖဴလႊလႊ အခင္းေလး<br />အဲဒီ အိမ္ေလးထဲမွာ႐ွိတယ္ … …<br /><br />အစားအစာေကၽြးစရာမလို<br />ငါျပန္လာရင္ ကဗ်ာနဲ႕ ၾကိဳတဲ႕<br />ငွက္က်ားအိုေလးလဲ ႐ွိတယ္ … …<br /><br />ရနံ႕ သတ္သတ္<br />အရသာ သတ္သတ္ သစ္သီးမ်ား<br />ဧည္႕ခန္းထဲက စားပြဲေပၚမွာ ႐ွိတယ္ … …<br /><br />သံစဥ္ခ်င္းတူၿပီး<br />ငါကဗ်ာ႐ြတ္ရင္ မညဴစူတဲ႕<br />ပတ္၀န္းက်င္မ႐ွိဘူး … …<br /><br />တစ္မိုးထဲေအာက္မွာ<br />တစ္မ်ိဳးထဲေပါက္မယ့္<br />သစ္ပင္ေတြမ႐ွိဘူး … …<br /><br />ဒီပုတ္ထဲကဆိုေပမယ့္<br />ဒီပဲက မ်က္ေစ့လည္ၿပီးေရာက္လာတယ္ဆိုတာ<br />သိတဲ႕လူမ႐ွိဘူး … …<br /><br />ၿပီးေတာ့ …<br />ငါေသသြားတယ္ဆိုတာကိုလဲ<br />သိတဲ႕လူ<br />မ႐ွိခဲ႕ပါဘူး … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /><br /><br /><br /><br /> <br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-2440853864252434981?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-19755680757999249382008-02-03T18:59:00.000+02:002008-02-03T19:00:34.682+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>မီးပန္း<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>မီးပန္း<br /></strong></span><br />ႏွင္းဆီကို ႐ိုက်ိဳးဖို႕<br />ငါ့ကို<br />ဓားမိုးၿပီး မေျပာၾကနဲ႕ … …<br /><br />မီးမွ်ားတစ္စင္းလို<br />လင္းလင္းခ်င္းခ်င္း ဖူးတဲ႕<br />သူမ ရဲ႕ဆူးေတြအတြက္<br />( ဒီတစ္သက္ )<br />ငါ ဒူးေထာက္လိမ့္မယ္ မဟုတ္ေပဘူး … …<br /><br />ေနေရာင္ကို ညွိဳ႕သိမ္းတဲ႕<br />အသဲေရာင္ပြင့္ဖတ္ေတြကို ထိန္းပါ …<br />ေကာင္းျမတ္ျခင္းကို မြမ္းမံပါ …<br />နီလြင္႐ွင္းေတာက္ျခင္းကို ေပးပါ …<br />ေမႊးျမမႈနဲ႕<br />သင့္မာယာတို႕ကို သတ္ပါ … …<br /><br />အေ၀းကၾကားႏိုင္တဲ႕ ရနံ႕ေျခသံတို႔ေရ …<br />အဆိပ္ေတြ တလူးလူးနဲ႕ေတာ့<br />ငါ့ ျမိဳ႕႐ိုးဆီ ေျခဦးမလွည္႕နဲ႕ …<br />ခ်စ္ဦးသူ အိပ္မက္ခ်ိဳမွာ<br />ဒီတစ္ေဆာင္းေလာက္ ခိုအံုးမယ္ … …<br /><br />မသဲမကြဲ လင္းေနမယ့္အစား<br />စိတ္ခ်လက္ခ် ေမွာင္ပစ္လိုက္<br />သိထားပါသလား … ?<br />တိမ္တိုက္ကို အနာတရျဖစ္ေအာင္<br />ဘယ္သူမွမလုပ္ကူႏိုင္ဘူးဆိုတာ … …<br /><br />မီးလိုအေရာင္ နဲ႕<br />ကိုယ့္၀တ္ဆံကိုယ္ ေလာင္ကၽြမ္းျပင္းျပ<br />မုတ္သံုလာရင္စစ္ခင္းမယ့္ စံပယ္ရနံ႕တို႕<br />( အခုပဲ )<br />လြင္ျပင္တစ္ခုစာ<br />သင္း႐ွၾကၿပီ … … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /><br /><br /><br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-1975568075799924938?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-32672243662920511912008-02-03T18:44:00.000+02:002008-02-09T04:41:53.081+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>လေရာင္ကို ငတ္မြတ္ျခင္း<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>လေရာင္ကို ငတ္မြတ္ျခင္း<br /></strong></span><br />ေခါင္းေလးေမာ့လို႕<br />အေ၀းကို ေမွ်ာ္ၾကည္႕<br />လမင္းကို မထိတဲ႕ ရင္မွာ<br />မိုးေတြ ႐ႊဲလို႕ … …<br /><br />ရင္၀ွက္အလြမ္းတစ္ပုဒ္မွာ<br />ၾကက္ေျခခတ္ ေန႕စြဲေတြ<br />တစ္႐ြက္ၿပီးတစ္႐ြက္<br />ဒိုင္ရာရီမွာ ဆုတ္ပစ္လိုက္မယ္ … …<br /><br />ဒီတစ္ခါ လ ကြယ္ၿပီးရင္ေတာ့<br />ငါ႕ရင္ကို ဟင္းလင္းဖြင့္ထားပါ့မယ္ …<br />ေန၀င္ေနထြက္အၾကား<br />မင္းသနားစိတ္ထားၿပီး … ရင္ေပၚေၾကြမလားေပါ႕ … …<br /><br />ေမွ်ာ္လင့္ရင္းနဲ႕ပဲ<br />ရင္ခုန္သံ တိုးတိတ္<br />ခ်စ္သလားေမးရင္<br />ေခါင္းေလးပဲ ညိတ္ျပပါ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#ff0000;">မင္းသစ္နီ<br /></span><br /><span style="color:#3366ff;">( “ ၀ကၤ ကေခ်သည္ ” မွ )<br /></span><br /></strong></span><br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-3267224366292051191?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-51106316940481523712008-02-03T18:41:00.001+02:002008-02-09T04:41:31.472+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>ပံုျပင္ဆန္တဲ႕လူ<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#6633ff;"><strong>ပံုျပင္ဆန္တဲ႕လူ<br /></strong></span><br />တစ္ရာသီနဲ႕တစ္ရာသီ<br />သေဘာထားေတြကြဲ<br />ဒီလိုနဲ႕ … လမ္းခြဲခဲ႕ၾက … …<br /><br />ဘယ္ရာသီနဲ႕မွ မတည္႕တဲ႕ေဆာင္း<br />သူဟာ …<br />မိုးစက္ေတြကိုလြတ္ေအာင္ေ႐ွာင္တယ္ … …<br /><br />ေလယူခပ္တိမ္းတိမ္းမွာ စကားစိမ္းဆိုၾက …<br />ပန္းအိုေရာင္ တိမ္ပြင့္တဲ႕ည<br />လူမသိ သူမသိ<br />ႏွင္းမႈန္ေတြနဲ႕ လင္းအံုခဲ႕ရ … …<br /><br />“ ၇ ” ရက္ေျမာက္ အိပ္မက္ေတြေပမယ့္<br />ေမႊးပ်ံ႕စင္ၾကယ္လို႕ …<br />ႏူးညံ႕တဲ႕မနက္ျဖန္ေတြ<br />အနာတရ ျဖစ္ခဲ႕ေပမယ့္<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ …<br /><br />ကမၻာဦးက ႐ုပ္ၾကြင္းလို<br />တန္ဖိုးတစ္ခုအတြက္<br />ေဟာင္းေနခဲ႕ရ …<br />တစ္ခါတစ္ေလ<br />စံပယ္ေတြကို<br />ေရာင္စံုဖူးေစခ်င္သူ … …<br /><br />လမ္းခြဲအေရာက္မွာ<br />ေဖာက္ထြက္ရမယ့္ မီးေတာက္မို႕<br />နဲနဲေတာ့ ေကာက္မယ္ … …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#ff0000;">ယြန္းသဲ႕မိုး<br /></span><br /><span style="color:#3366ff;">( “ ၀ကၤ ကေခ်သည္ ” မွ )</span></strong></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-5110631694048152371?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-51546631405886044572008-01-31T15:46:00.000+02:002008-01-31T15:47:46.248+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>တံခါး<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>တံခါး<br /></strong></span><br />ဘယ္သူဆြဲဖြင့္လိုက္တာလဲ<br />ငါ႔ခႏၶာနဲ႕ ကြယ္ထားတဲ႕<br />အဲဒီ ျပတင္းတံခါးကို … …<br /><br />ေလ၀င္ေလထြက္စာရင္းကို<br />ေန႕စဥ္ မစစ္ခ်င္လို႕ … …<br /><br />လမ္းၾကံဳ၀င္လာတတ္တဲ႕<br />ေထြရာေလးပါး အႏၶ ေတြနဲ႕<br />လက္တစ္လံုးျခား<br />ေ႐ွာင္႐ွားခ်င္လို႕ … …<br /><br />မ်က္ႏွာဖံုးယဥ္ေက်းမႈ နဲ႕ အသျပာကင္ဆာ<br />အဲလို ျမိဳ႕ျပ တိုက္ပြဲေတြ အၾကား<br />႐ိုး႐ိုးသားသား မေဖါက္ျပားခ်င္လို႕ … …<br /><br />ေနာက္ဆံုး … …<br />စားပြဲေပၚက ရနံ႕မဲ႕သစ္သီးေလး<br />ေလေသြးရင္း … ေအး … ေအး သြားမွာစိုးလို႕ … …<br /><br />တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္<br />အတင္းဆြဲပိတ္ထားတာ<br />… ၾကာေပါ႕ …<br /><br />ဘယ္သူဆြဲဖြင့္ခဲ႕တာလဲ …<br />ျငိမ္းေအးေနတဲ႕ အခန္းေလး<br />ေန႕ခ်င္းညခ်င္း<br />အေရခြံ လဲ ခံလိုက္ရတယ္ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span> <br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-5154663140588604457?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-39682234094277328252008-01-31T06:26:00.000+02:002008-02-09T04:40:59.880+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>အိပ္မက္ထဲကပံုျပင္<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>အိပ္မက္ထဲကပံုျပင္<br /></strong></span><br />စည္း႐ိုးေတြ ခိုင္ခံ႕ေနမွေတာ့<br />မ်က္၀န္းေလးတစ္စေတာင္<br />က်ဴးေက်ာ္ခြင့္မရ … …<br /><br />ကိုယ္တစ္ဖက္ထဲေလးလံ …<br />ရာသီေခၚေ၀ၚေျပာင္း …<br />ကိုယ့္မွတ္တိုင္ေလးက မိုးစိုဆဲ …<br />သကၠရာဇ္နဲ႕အတူ … ဘ၀က<br />ျပိဳျပိဳလဲက် … …<br /><br />မ်က္လႊာေလးအ၀င့္မွာ<br />ႏွလံုးသားေလးလြင့္က်ရတာ အခါခါ …<br />တစ္ေနရာနဲ႕ တစ္ေနရာ အေ႐ႊ႕မွာေတာင္<br />ပါးလွ်ပ္ခဲ႕ရတဲ႕အျဖစ္ … …<br /><br />“ မ ” က … …<br />သံေယာဇဥ္ရဲ႕ ျမစ္က်ဥ္းလဲျဖစ္ …<br />အိပ္မက္ထဲက ပံုျပင္လဲျဖစ္ …<br />ေဖာရိမ္းမိတ္ ပန္းသီးလဲျဖစ္ …<br />ႏွလံုးသားရဲ႕ နဂၢတစ္ ေဟာင္းလဲျဖစ္ …<br />ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ခြင္ရဲ႕ …<br />နယ္ခ်ဲ႕ ဘုရင္မလဲ ျဖစ္ခဲ႕ဖူးတယ္ … …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#ff0000;">မင္းသစ္နီ<br /></span><br /><span style="color:#3366ff;">( “ ၀ကၤ ကေခ်သည္ ” မွ )<br /></span><br /><br /></strong></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-3968223409427732825?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-46409118659544883342008-01-31T06:10:00.000+02:002008-02-09T04:40:41.123+02:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">ေၾကးသြန္းႏွင္းဆီ<br /></span></strong><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">ေၾကးသြန္းႏွင္းဆီ<br /></span></strong><br />နတ္သမီးအေစာင့္ခံထားရတဲ႕ မီးပံုတဲ႕<br />အိပ္မက္မဆန္ခ်င္စမ္းပါနဲ႕ …<br />ၾကည္႕စမ္းပါအံုး …<br />… မလွမပ … ည …ကဗ်ာ … တစ္ပုဒ္ …<br />ေပ်ာ္၀င္ျငိမ္သက္ဆဲ … …<br /><br />သစၥာတရား … … ခါးတယ္ …<br />ျမင္ရ ေတြ႕ရၾကာေတာ့လဲ … …<br /><br />ရဲ႕ရင့္ရီေ၀တဲ႕ သက္႐ွိ …<br />ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လို တလွပ္လွပ္<br />ေစးထိုင္းေနတဲ႕ မာနနဲ႕<br />အျမင္မပါဘဲ ထုဆစ္သည္ … …<br /><br />အေမွာင္ အေမွာင္ခ်င္းထပ္<br />တြန္႔ဆုတ္ေၾကကြဲ …<br />မင္းရဲ႕ ပံုေပၚစမ်က္လႊာေအာက္မွာ<br />စူးစူးစိုက္စိုက္ … ေၾကြဆင္းခဲ႕႔တယ္ … …<br /><br />ကဲ … …<br />ႏွစ္သက္ပါေလစ …<br />မမီမကန္းနဲ႕ လြမ္းရဲတဲ႕ေကာင္ …<br />တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္နဲ႕<br />တစ္ေႏြခြဲစာေလာက္ မိုက္ခဲ႕ၿပီ … …<br /><br />မိုးေခၚဗံုသံေတြနဲ႕<br />ေကာင္းကင္က ညိဳရီလဲ႕<br />သူသူကိုယ္ကိုယ္ ေလွ်ာက္တဲ႕လမ္းမွာ<br />သက္တံ႕ေတြ အစမ္းပြင့္ေနၾကၿပီ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>ယြန္းသဲ႕မိုး<br /></strong></span><br /><span style="font-size:100%;color:#3366ff;"><strong>( “ ၀ကၤက ကေခ်သည္ ” မွ )<br /></strong></span><br /><br /><br /><br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-4640911865954488334?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-7437904304742733822008-01-30T18:47:00.001+02:002008-02-09T04:40:19.174+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>၀ကၤကေခ်သည္ကို ျပန္လည္အသက္သြင္းျခင္း</strong></span></div><p></p><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161312539463767538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_U89Wl2CFOYc/R6CqaKmB1fI/AAAAAAAAACs/9nP5wn8O28o/s400/chiron1.jpg" border="0" /><br /></p><div align="center"><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;">ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းသားဘ၀မွာ ကဗ်ာစာအုပ္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ား ေရးျဖစ္ ၊ ထုတ္ေ၀ျဖစ္ပါတယ္ …<br />ထုတ္ေ၀တယ္ဆိုတာကလဲ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတာ့မဟုတ္ရပါဘူး … ကိုယ့္အ၀န္းအ၀ိုင္းေသးေသးေလးထဲက သူငယ္ခ်င္းတျဖစ္လဲ ကဗ်ာပရိသတ္မ်ားအတြက္ ၊ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အမွတ္တရေလးေတြအျဖစ္ ရည္႐ြယ္ခဲ႕ရျခင္းပါ …<br />ဒီ “ ၀ကၤကေခ်သည္ ” ကဗ်ာစာအုပ္ေလးကေတာ့ ဘ၀မွာ အမွတ္တရ အျဖစ္ဆံုး ကဗ်ာစာအုပ္ေလးပါပဲ … စာေရးသူမ်ားကေတာ့ </span><a href="http://www.lovetoeternal.blogspot.com/"><span style="font-size:85%;">ChIroN</span></a><span style="font-size:85%;"> ၊ မင္းသစ္နီ ၊ ယြန္းသဲ႕မိုး ၊ ကၽြန္ေတာ္ တည္ညိမ္းကို တို႕ျဖစ္ပါတယ္ … ကဗ်ာစာအုပ္ေလးထဲက ကဗ်ာမ်ားကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ နဲ႕ ChIroN တို႕ရဲ႕ ဘေလာ့ေတြမွာ ထပ္တူတင္ျပသြားပါ့မယ္ … ကဗ်ာစာအုပ္ေလး ျပန္ရလာေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးတဲ႕ ChIroN ကိုပဲေက်းဇူးတင္ေနရပါတယ္ …ကၽြန္ေတာ့္မွာက ေကာ္ပီမ႐ွိခဲ႕႔ဘူးဗ် …<br />ေက်ာင္းေတာ္ထဲက ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ရင္ခုန္သံမ်ား ကို မွ်ေ၀ခံစားေပးၾကပါအံုးဗ်ာ …<br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-743790430474273382?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-8807927598527085502008-01-30T04:24:00.000+02:002008-01-30T04:26:14.641+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>ရင္ကြဲသီး<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ရင္ကြဲသီး<br /></strong></span><br />ငါဟာ …<br />လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ပစ္ခ်ခံခဲ႕ရတဲ႕<br />မင္းကိုက္လက္စ သစ္သီးတစ္လံုး ျဖစ္တယ္ … …<br /><br />ဒါနဲ႕မ်ားေတာင္<br />လက္တစ္ဖက္ကမ္း႐ံုနဲ႕<br />ဘ၀တစ္ခုလံုး ပံုေပးလိုက္တဲ႕အထိ<br />ရဲရင့္ေနခ်င္ေသးရဲ႕ ... …<br /><br />အျပစ္မတင္ရက္ပါဘူးကြယ္<br />သုညတစ္လံုးဟာ<br />မင္းဘ၀ကို<br />ဘယ္ေလာက္မ်ား မိုးအုပ္ေပးႏိုင္မွာတဲ႕လဲ … …<br /><br />အျမဲတမ္းအိပ္မက္ေပးမယ့္<br />တစ္ခါက တေယာ ကၾကိဳးေတြသယ္ရင္း<br />စံပယ္႐ံု မိုးအစပ္မွာပဲ<br />ျဖဴစင္စြာႏြမ္းညစ္ေတာ့မယ္ …<br />ထားရစ္ခဲ႕ ေကာင္မေလးရယ္ …<br />….. ေကာင္း …. ေသာ ….. ည ….. ပါ …… ကြယ့္ ….. ………..<br /><br /><span style="font-size:100%;"><strong><span style="color:#ff0000;">တည္ညိမ္းကို</span></strong><br /></span><br /><br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-880792759852708550?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-43932903557817616082008-01-29T01:14:00.000+02:002008-01-29T01:15:39.452+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>၁၄<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>၁၄<br /></strong></span><br />အိပ္မက္ကႏႈိးလို႕<br />နံနက္ခင္းကို မိုးၿပီး ၾကည္႕ျဖစ္တယ္ … …<br /><br />အနားသတ္မ်ဥ္းေတြခ်ိဳးဖ်က္ …<br />႐ုပ္ေျပာင္း႐ုပ္လြဲပညာေတြခ်ိဳးဖ်က္ …<br />အျဖဴေရာင္သက္သက္ကိုပဲ<br />ရင္ဘတ္စံုဖြင့္<br />ဖန္ဆင္းလိုက္ခ်င္ရဲ႕ … …<br /><br />၀တ္မႈံတစ္ခုရဲ႕ သိမ္ေမြ႕မႈဟာ<br />ခ်စ္ျခင္းေမတၱာလား<br />တရံေရာအခါရဲ႕ ရင္ခ်င္းကပ္ဘ၀တစ္စံုကေတာ့<br />မီးလင္းဖိုေလး နံေဘး<br />အလင္းစ ေတြ …ေ၀… လို႔ … …<br /><br />မသစ္လြင္ႏိုင္ေတာ့ရင္လဲ<br />အတူတကြ ေဟာင္းႏြမ္းလိုက္ၾကတာေပါ႕ကြယ္ … …<br /><br />မ်က္၀န္းပင္လယ္ထဲက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ<br />ကူးခတ္ရင္းမီးသင့္<br />မသြားႏွင့္ခင္လႊတ္ခ်လိုက္ပါ …<br />မဖတ္ျဖစ္ေတာ့တဲ႔ အဆံုး<br />မာယာတစ္ေထာင္နင့္အမုန္းမွာ<br />ငါ႕ ကဗ်ာေတြ<br />ဘယ္ႏွစ္ရာသီ ဘယ္ႏွစ္မိုး<br />အစိုက္အပ်ိဳး ခံရအံုးမွာလဲ … …<br /><br />ကန္႕လန္႕ကာေနာက္ကြယ္က<br />အတိတ္ကိုအခါခါနမ္း …<br />အလြမ္းဆိုတာကို<br />ဘယ္ဘာသာေဗဒနဲ႕မွ<br />စာလံုးမေပါင္းခဲ႕ခ်င္ဘူး … …<br /><br />ခူးခါနီးမွ ဖူးတဲ႕ပန္း …<br />အနမ္းတစ္ခုရဲ႕ သိမ္းသြင္းမႈ ဒီဂရီ …<br />ဗ်ပ္ေစာင္းသံအိပ္မက္ေတးထပ္ …<br />ေဖေဖာ္၀ါရီ ေနၾကတ္တဲ႕အခါ … … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-4393290355781761608?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-90597904616069164252008-01-26T19:40:00.000+02:002008-01-26T19:42:07.110+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>အေရာင္မဲ႕ ခႏၶာ<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>အေရာင္မဲ႕ ခႏၶာ<br /></strong></span><br />ဒီလိုနဲ႕ …<br />၀ွက္ဖဲတစ္ခ်ပ္ကိုပဲ<br />( အမွတ္မ႐ွိ … )<br />အားကိုးတၾကီ လွန္ခဲ႕မိျပန္တယ္ … …<br /><br />တိုက္က်ိဳတိုက္ၾကားက လ နဲ႕<br />ထရံက်ိဳထရံၾကားက လ<br />ညဟာ ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္၀မ္းမကြဲခဲ႕ဘူး … …<br /><br />ဘ၀နဲ႕ မီးရထား<br />မီးခိုးတလူလူမႈတ္ထုတ္ရင္း<br />ခရီးသြားၾကတာခ်င္း အတူတူ<br />လူမသိသူမသိ<br />ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ တနဂၤေႏြနာရီေလး<br />ႏွစ္၀ါတစ္နီ ျပခံရ … …<br /><br />လက္ဖ်စ္တစ္တြတ္စာ ပင္လယ္မွာ<br />ေ႐ႊခ်ည္ေငြခ်ည္ မတန္းေသးတဲ႕<br />ေကာ္ဖီခါးခါးပြင့္ဖတ္ေတြ …<br />သနပ္ခါး ယပ္ေတာင္အျဖန္႕<br />အထိတ္တလန္႕ ရပ္တန္႕သြားေသာ<br />တစ္ေယာက္ေသာသူရဲ႕ ရင္ခုန္သံေတြ … …<br /><br />ေ၀းလြန္းလွတယ္ကြယ္ …<br />အမွတ္တမဲ႕ေတြနဲ႕<br />သကၠရာဇ္ကို ၿဖိဳ … ၿဖိဳခ်<br />ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည္႕ေတာ့လဲ<br />ဘ၀မွာ … ဘာမွ …<br />ငါ … အပိုင္မရခဲ႕ျပန္ဘူး … …<br /><br />အဲဒါနဲ႕ …<br />ေႏြရာသီကိုခ်ည္းပဲ<br />ထပ္တလဲလဲ ပန္းေတြပြင့္ခိုင္းရ<br />႐ြက္မ႐ွိတဲ႕အခါမွ<br />ပင္လယ္ဟာ က်ယ္လြန္းတယ္ … …<br /><br />ညေတြကေတာင္းဆိုတဲ႕အခါ …<br />လက္ယွက္ထိုးမ်က္ႏွာဖံုးေတြ ခၽြတ္တဲ႕အခါ …<br />ေျခာက္ၾကိဳးတပ္ဘ၀က စကၠဴျပဇာတ္<br />ကြက္လပ္မျဖည္႕တတ္ေသာ ညာလက္မ်ား<br />ေတာက္ပစြာ ေမွာင္မိုက္ခဲ႕ … …<br /><br />ဒီလိုနဲ႕ …<br />၀ွက္ဖဲတစ္ခ်ပ္ကိုပဲ<br />( အမွတ္မ႐ွိ … )<br />အားကိုးတၾကီ လွန္ခဲ႕မိျပန္တယ္ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /> <br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-9059790461606916425?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-47223061492811005102008-01-25T16:36:00.000+02:002008-01-25T16:37:31.500+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>အိပ္တန္းျပန္<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>အိပ္တန္းျပန္<br /></strong></span><br />အတိတ္က ဘ၀ကို ေမ့ခဲ႕ …<br />ဘ၀က ငါ႕ကို ေမ့ခဲ႕ …<br />ေနာက္ေတာ့ ငါလဲ …<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေမ့ခဲ႕ …<br />ထားလိုက္ပါေတာ့ကြယ္ … …<br /><br />ေသရာပါမယ့္ အ႐ႈံးနဲ႕<br />ေဘဘီလံု႐ြက္ဖ်င္တဲတစ္လံုးမွာ<br />ေကာင္းကင္ဖဲၾကိဳးတဆံုး<br />ခုထိ… ငါ …<br />ပြင့္ဖတ္တစ္ခုစာ<br />အသက္႐ွဴေနတုန္း … …<br /><br />ဒီလိုနဲ႕ … မုတ္သံုတို႕ႏိုးၿပီ …<br />ငါလဲ …<br />သနပ္ခါးနံ႕သင္းတဲ႕ ညေနခင္းကို ဖြင့္ခ်င္ၿပီ … …<br /><br />ခ်စ္သူေရ …<br />ကိုယ့္မာနကိုယ္ သတ္လို႕ၾကိဳေနကြဲ႕ …<br />လိေမၼာ္ေရာင္ေတြ မလင္းတလင္းမွာ<br />အာ႐ုဏ္က်င္းငွက္တို႕နဲ႕အတူ<br />အေတာင္ပံျဖန္႕ရင္း၀င္ခဲ႕မယ္ … … …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-4722306149281100510?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-81349861871551890182008-01-24T14:48:00.000+02:002008-01-24T15:02:44.758+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>အျဖစ္အပ်က္<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3366ff;"><strong>အျဖစ္အပ်က္</strong><br /></span></span><br />သူ႕ သေဘာသူေဆာင္တဲ႕ မနက္ေတြမွာ<br />ေသာက္ေနက် လက္ဖက္ရည္နဲ႕<br />အသက္႐ႈျခင္းဟာ အသက္႐ႈျခင္းအတိုင္း …<br />ေနထြက္ျခင္းဟာ ေနထြက္ျခင္းအတုိင္း …<br />ရာသီလြဲ မ်က္ႏွာမူျခင္းဟာလဲ အဲဒီအတိုင္း …<br />အထားအသိုမွားခဲ႕တယ္ … …<br /><br />ခိုေနၾကသစ္ရိပ္ေတြနဲ႕<br />ထိုင္ေနၾကခံုတန္းေတြ႐ွိေပမယ့္<br />ေတြ႕ေနၾက သူမ ဟာ ေပ်ာက္ဆံုးလို႕<br />ေက်ာက္တံုး အလြမ္းသံသဲ႕သဲ႕<br />အေလ့က်သစ္ပင္ဆန္ခဲ႕တယ္ … …<br /><br />ပကတိမ်က္ႏွာေတြမြတ္သိပ္<br />အိပ္ရာလိပ္ကိုခိုးတဲ႕ညမ်ား<br />လက္ပံပင္ဆက္ရက္က်ဘ၀မွာ<br />ေနေပၚမွာ ေနပူစာလႈံခဲ႕တယ္ … …<br /><br />လက္တြဲေဖာ္ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕<br />ဘာသာမတူတဲ႕ ေန႕လည္စာမ်ား<br />အၾကားအလပ္မ႐ွိ ေရစိုခံလိပ္စာ<br />လာျခင္းေကာင္းတဲ႕အိပ္မက္ေတြနဲ႕<br />လွံစိုက္ရာ ေျမနိမ့္ခဲ႕တယ္ … …<br /><br />ရက္စြဲေတြတပ္ျဖစ္လိမ့္မယ္<br />အစစ္တရားေတြ ရင္လြဲ<br />ကြဲလဲြမႈ သေကၤတမွာ<br />သူသူ ငါငါ ေထာင္ၾကတဲ႕ လက္ေခ်ာင္းမ်ား …<br />“ အဂၤုလိမာလ ” သာ႐ွိခဲ႕ရင္ … … …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-8134986187155189018?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-253295128918195252008-01-23T20:54:00.000+02:002008-01-23T20:59:04.193+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>လ ေရာင္ေခါက္သိမ္းျခင္း<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>လ ေရာင္ေခါက္သိမ္းျခင္း<br /></strong></span><br />ေတေလတစ္ေယာက္ကို<br />ေဆာင္းဦးေပါက္ အိပ္မက္ေပးဖို႔<br />ဒါဟာ … နင့္ရဲ႕ …<br />ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္ သိုးေယာင္ေဆာင္ျခင္းလဲ … …?<br /><br />စံပယ္ေတြစီခဲ႕ေပမယ့္<br />ငါ႕သက္တန္႕ဟာ<br />မင္းတို႕ေကာင္းကင္နဲ႕ မဆန္႕ခဲ႕ဘူး … …<br /><br />ပင္လယ္ကိုလဲ ကူးခဲ႕ဖူးၿပီ … …<br /><br />မ်က္၀န္းတစ္စံုရဲ႕<br />ပြဲေတာ္ညအခင္းအက်င္းထဲ …<br />ရာသီလြန္၀ွက္ဖဲတစ္ခ်ပ္ကို … လြမ္းခဲ႕ …<br />ေျမမႈန္ေတြစြန္းထင္း႐ံုနဲ႕ေတာ့<br />ငါ႕ကဗ်ာစာ႐ြက္ေပၚမွာ<br />ေမွာ္ေရာင္ေတြ မလက္သင့္ဘူး … …<br /><br />လြမ္းလိုက္တာ …<br />အလင္းေတြ အိပ္ေတာ့မွ<br />အာ႐ုဏ္ဦးကို ေမ့ေမ့ မူးမူး ခူး<br />ဒီေကာင္ …<br />ဘယ္ေလာက္မ်ား ႐ူးလိုက္သလဲလို႕ … …<br /><br />ေလးညွိဳ႕မွာ တည္တဲ႕အနမ္း<br />ငါ႕ ႏႈတ္ခမ္းေတြလဲ ဖုန္တက္ …<br />ေနပါေစကြယ္ …<br />နတ္သမီး ပံုျပင္ထဲက<br />အ၀ါေရာင္ သံလြင္ဘုရင္မအတြက္<br />အႏၶ တစ္ေယာက္ရဲ႕<br />ျဖစ္ျဖစ္ ေျမာက္ေျမာက္ အလြမ္းခန္းေပါ႔ … …<br /><br /><strong><span style="font-size:100%;color:#ff0000;">တည္ညိမ္းကို<br /></span><span style="color:#3366ff;">( ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ၊ “ မခင္းက်င္းမိေသာအိပ္မက္မ်ား ” မွ )<br /></span></strong></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-25329512891819525?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-67200652718095060912008-01-23T14:36:00.000+02:002008-01-23T14:38:40.402+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>နတ္သမီး အိပ္ေဆး ( ၆ )<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>နတ္သမီးအိပ္ေဆး ( ၆ )<br /></strong></span><br />အခ်ိန္တန္ေတာ့ ပန္းပဲသမားေလး အိမ္ျပန္လာပါတယ္ … ခါတိုင္းလို ပန္းသီးပင္ေလးေအာက္မွာ စကားလက္ဆံုက်ရင္း အခ်ိန္ေတြကို ကုန္လြန္ေစခဲ႕ၾကတာပါ … ညစာစားခ်ိန္အတြက္ ပန္းပဲသမားေလးက သတိေပးတဲ႕အခါ အိပ္ေဆးကို အရင္ေသာက္ခ်င္ေၾကာင္း နတ္သမီးေလးကေျပာပါတယ္ … နဂို ကတည္းက ခ်စ္ရသူအိပ္ေရး၀၀ အိပ္ေစခ်င္တဲ႕ ပန္းပဲသမားေလးကေတာ့ နတ္သမီးေလးေတာင္းဆိုတဲ႕အတိုင္း အိပ္ေဆး တိုက္လိုက္ပါတယ္ … ခ်စ္ရသူႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္လက္ကိုတစ္ေယာက္တြဲ ရင္း ညစာစားဖို႕ စားပြဲေလးဆီေရာက္လာတဲ႕ အခါ … စားပြဲေပၚမွာ ဘာဆိုဘာမွခင္းက်င္းမထားလို႕ ပန္းပဲသမားေလး အံ႕ၾသသြားပါတယ္ … နတ္သမီးက တခစ္ခစ္ ရယ္ၿပီး နတ္တို႕သာစားေသာ အဟာရမ်ားကို တမဟုတ္ခ်င္း ဖန္ဆင္းလိုက္ပါတယ္ … အရာရာမွာ ဒူးတုတ္က်သြားတဲ႕ ပန္းပဲသမားေလးဟာ … ထူးဆန္းဖြယ္ရာမ်ား ၊ မဆင္မၾကင္ေနာင္တတို႕ တေပြ႕တပိုက္ …… ခ်စ္ရသူ၀မ္းထဲမွာ… သူယူလာခဲ႕တဲ႕ အိပ္ေဆးက ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ … နတ္သမီးေလးကေတာ့ တစ္ခ်ိန္လံုးသူတိမ္းညႊတ္ခဲဲ႕ရတဲ႕ အျပံဳးေတြနဲ႕ ျပံဳးလို႕ …<br />နတ္သမီးေလးလက္ကိုဆြဲၿပီး ထိုင္ေနၾက ပန္းသီးပင္ေလးဆီကိုေျပးသြားေတာ့တယ္ … ဒီအခ်ိန္က်မွ က်ခဲ႕ရတဲ႕မ်က္ေရေတြကေတာ့ ဘ၀ကို အစကျပန္ၿပီး ထုဆစ္ခြင့္ မေပးေတာ့ပါဘူး … နတ္သမီးေလးကို ရင္ခြင္ထဲမွာထားၿပီး စကားေပါင္းမ်ားစြာကို ပန္းပဲသမားေလးေျပာခဲ႕ပါတယ္ … နတ္သမီးေလးကေတာ႕ ပန္းပဲသမားေလးရဲ႕ ရင္ခြင္ထက္မွာ အိပ္လို႕ …<br />၁၂ နာရီမထိုးခင္ အထိေတာ႕ ပန္းသီးပင္ေလးရဲ႕ေအာက္မွာ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ ႐ွိေနၾကတာပါ … အခ်ိန္ဟာတစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုဆြဲႏႈတ္သြားခဲ႕တယ္ …<br />အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး … ႐ြာေလးမွာ ေန႕ နဲ႕ ည ဆိုတာ အတိအလင္း႐ွိလာသလို … ပန္းသီးပင္ေလးနဲ႕ ပန္းပဲသမားေလးကုိ တတြဲတြဲ ျမင္ေနရေလ႕ ႐ွိတယ္ …<br />ေနာက္ေတာ့လဲ … ပန္းသီပင္ေလးကေတာ့ သူ႕ဟာသူ႐ွိၿပီး ပန္းပဲသမားေလးကေတာ့ အိပ္ရာေပၚလဲလို႕ …<br />ေဆးဆရာတိုင္းက ပန္းပဲသမားေလးကို လက္ေလ်ာ႕ထားရတဲ႕ အခ်ိန္မွာ … ပန္းသီးပင္ေလးမွာ … တစ္႐ြာလံုး ေမႊးျမတဲ႕ ပန္းသီးတစ္လံုးသီးလာတယ္ … ……………. …………. ………<br /><span style="font-size:100%;"><br /><strong>… … ပံုျပင္ေလးကို ခံစားေပးတဲ႕အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ … ဒီပံုျပင္ေရးေနတုန္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးၾကတာေလးေတြ႐ွိပါတယ္ … ဒီေနရာမွာ ေျပာပါမယ္ဗ်ာ … ဒီပံုျပင္ဟာ ဘယ္ေနရာကမွ ဘာသာျပန္ထားျခင္းမဟုတ္ပါ … ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကူးယဥ္မႈ သက္သက္ပဲျဖစ္ပါတယ္ … အခ်ိန္ေပးၿပီးခံစားေပးၾကတာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ….. ….</strong><br /></span><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /><br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-6720065271809506091?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-91707646616756139972008-01-23T14:34:00.000+02:002008-01-23T14:35:41.612+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>နတ္သမီး အိပ္ေဆး ( ၅ )<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;">ေနာက္ပိုင္းရက္မ်ားမွာေတာ့ ပန္းပဲသမားေလးနဲ႕ နတ္သမီးေလး ဟာ … စားခ်ိန္ကလြဲရင္ ပန္းသီးပင္ေလးေအာက္မွာပဲ တတြဲတြဲ႐ွိေနခဲ႕ၾကတယ္ … အဲဒီ ပန္းသီးပင္ေလးဟာလဲ နတ္သမီးေလး အလိုမက်တိုင္း တိုင္တည္ၿပီး ငိုေနၾက ပန္းသီးပင္ေလးေပါ႕ … တစ္ေနကုန္ ပန္းသီးပင္ေလးေအာက္မွာ ႏွစ္ေယာက္သားရွိေနခဲ႕ေပမယ္႕ ညပိုင္းေတြမွာေတာ႕ ပန္းသီးပင္ေလးကိုအေဖာ္လုပ္ေပးခဲ႕တာ နတ္သမီးေလးတစ္ေယာက္ထဲပါ … အခုဆိုရင္နတ္သမီးေလး မအိပ္တာ ၁၀ ရက္ရွိပါၿပီ …<br />တစ္ရက္မွာေတာ႕ … နတ္သမီးေလးမအိပ္ပဲေနခဲ႕တာ ၾကာၿပီဆိုတဲ႕အေၾကာင္း ပန္းပဲသမားေလးသိသြားပါတယ္ … ဘယ္သူမဆို ခ်စ္ဦးသူအတြက္ ေအးျမမႈေတြကိုပဲေပးခ်င္ၾကပါတယ္ … နတ္သမီးေလးကို ရင္ခြင္အစံုမွာ ေထြးေပြ႕ထားရင္း အိပ္စက္ျခင္းဆို တာလိုအပ္တဲ႕ အေၾကာင္း ၊ တစ္စံုတစ္ခုုျဖစ္သြားမွာစိုးရိမ္ေၾကာင္း ပန္းပဲသမားေလးက တဖြဖြေျပာပါတယ္ … နတ္သမီးေလးကေတာ႕ ရင္ခြင္ေထာင့္ေလးမွာ ျပံဳးျပံဳးေလးနားေထာင္ရင္း ခ်စ္ရသူေျပာစကားတိုင္း အရာရာေခါင္းျငိမ့္ေနတာေပါ႕ …<br />ပန္းပဲသမားေလးက … ဒီညေနမွာ နတ္သမီးေလး အတြက္ အိပ္ေဆးယူလာမယ္႔ အေၾကာင္း ၊ ေနာက္ေနာင္ ည ေတြမွာ အဲဒီအိပ္ေဆးေၾကာင့္ အိပ္စက္ျခင္းအက်င့္ေတြျပန္ရလာ ၿပီး နတ္သမီးေလးအတြက္ သူစိတ္ေအးရမယ့္ အေၾကာင္းေတြေျပာပါတယ္ …<br />အဲဒီအိပ္ေဆးကိုနတ္သမီးေလး မေသာက္ခ်င္ေၾကာင္း ျငင္းပါတယ္ … ပန္းပဲသမားေလးကေမးေတာ႕ … ဒီေန႕ဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀၀ ျပည္႕တဲ႕ေန႕ … သူမ မေပ်ာက္ကြယ္မျခင္း ခ်စ္ရသူနဲ႕ အတူတူေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထိုင္သြားခ်င္တဲ႕အေၾကာင္း မ်က္ေရေတြနဲ႕ေျပာျပပါတယ္ … ပန္းပဲသမားေလးကေတာ႕ ရယ္ျမဲရယ္လို႕ … နတ္သမီးေလးေျပာတဲ႕ ေနာက္ေၾကာင္းရာဇ၀င္ေတြကို အစကတည္းက မယံုၾကည္ခဲ႕တဲ႕အေၾကာင္း … နတ္သမီး နဲ႕ သာမန္လူသားတစ္ေယာက္ဆံုေတြ႕ဖို႕ဆိုတာ ဒ႑ာရီတစ္ပုဒ္ပဲျဖစ္ေၾကာင္း … အခုေလာေလာဆယ္ဆယ္ေတာ႕ နတ္သမီးေလး ပံုမွန္အိပ္ႏိုင္ ဖို႕အေရး အိပ္ေဆးမျဖစ္မေန လိုအပ္ေၾကာင္း ကိုပဲ ဇြတ္ေျပာပါေတာ႕တယ္ …<br />ပန္းပဲသမားေလး ပန္းပဲဖိုကိုထြက္သြား ၿပီးကတည္းက … နတ္သမီးေလးဟာ နတ္တို႕သာစားၾကတဲ႕ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို ဖန္ဆင္းပါေတာ႕တယ္ … အရာအားလံုးဖန္ဆင္းၿပီးခ်ိန္မွာ ႐ြာသူ႐ြာသားေတြကို အဲဒီစားေသာက္ဖြယ္ရာေတြ ေ၀ငွပါတယ္ … တစ္ဘ၀မွာ တစ္ခါသာ ခံစားဖူးတဲ႕ အရသာအတြက္ သူမရဲ႕ တဲအိမ္ေလးကေတာ႕ ႐ြာသူ႐ြာသားေတြနဲ႕ ထံု၀န္းလို႕ေနခဲ႕တယ္ …<br />အားလံုးၿပီးဆံုးသြားေတာ႕မွ သူမရဲ႕ ပန္းသီးပင္ေလးေအာက္မွာထိုင္ရင္း သူမရဲ႕ေနာက္ဆံုးေသာခ်စ္ျခင္းအိပ္မက္ေတြကိုဖ်က္မယ္႔ ခ်စ္ရသူရဲ႕ အိပ္ေဆးတစ္ခြက္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါေတာ့တယ္ …<br />အဲဒီညက … ၾကယ္ေပါင္းစံုလင္းၾကတယ္ … လရဲ႕အလင္းေရာင္ရတဲ႕အခ်ိန္ကိုေန႕ ၊ အေမွာင္လံုးလံုးက်ေရာက္ခ်ိန္ကို ည လို႕သတ္မွတ္ထားတဲ႕ ႐ြာေလးအတြက္ … ၾကယ္ေပါင္းစံုလင္းတဲ႕ညေလးျဖစ္ေပၚလာပါတယ္ …<br />ႏွင္းေတြကလဲ… ခါတိုင္းလို သဲၾကီးမဲၾကီး ႐ြာမေနၾကေတာ့ဘူး … အလြမ္းရဲ႕အေၾကာင္းကို သူတို႕ၾကိဳၿပီး သိေနၾက သလိုလို …</span><br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">… … ဆက္လက္ေရးသားပါမည္ … …<br /></span></strong> <br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-9170764661675613997?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-77102625794396535042008-01-23T14:19:00.000+02:002008-01-30T18:47:02.223+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ ေက်ာင္းသား ဘ၀က “ ၀ကၤကေခ်သည္” ဆိုတဲ႕ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးလုပ္ျဖစ္ပါတယ္ … ပါ၀င္ေရးသားၾကသူေတြကေတာ့ ChIroN ၊ မင္းသစ္နီ ၊ ယြန္းသဲ႕မိုး နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ တည္ညိမ္းကို တို႕ပါပဲ … အဲဒီစာအုပ္ေလးထဲက ကၽြန္ေတာ္ အမွတ္ရေနတဲ႕ ကဗ်ာ ေလးတစ္ပုဒ္ကို ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္ …<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">ျပႆဒါး စာဆို<br /></span></strong><br />လက္ႏွစ္ဖက္ ေ႐ွ႕ထုတ္<br />အနာဂတ္ကို ၾကိဳဆိုမယ္လုပ္တုန္း<br />ဘ၀က<br />ရမ္တစ္ပက္စာ မူးႏွင့္ၿပီ … …<br /><br />ငါ႕ေန႕စြဲေတြ ဆုေတာင္းမွားခဲ႕ပံုမ်ား<br />တရားခ်လို႕မရတဲ႕ အေမွာင္ထုေတြ<br />မီးကုန္ယမ္းကုန္ ေ၀ လို႕ … …<br /><br />ရက္ရာဇာနဲ႕ ေတြ႕ရင္ေျပာေပါ႕ …<br />… ဒီမွာ … …!<br />ကၽြန္ေတာ္က စေနသားပါ … …<br /><br />အေရာင္ေျပာင္းဖို႕သင့္ပါၿပီ ကံၾကမၼာတို႔ရယ္ … …<br /><br />မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္<br />သူေရာင္မယ္ ညေတြအတြက္<br />ၾကယ္ကဗ်ာေရးမယ့္သူေတြ ခ်ီတက္လာၾကေပါ႔ …<br />… ေဟာဟိုက …<br />ကံ႕ေကာ္ေတာအုပ္ေပၚမွာ … …<br /><br /><strong><span style="font-size:100%;color:#ff0000;">တည္ညိမ္းကို<br /></span><span style="color:#3366ff;">( ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ၊ “၀ကၤကေခ်သည္” မွ )<br /></span></strong></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-7710262579439653504?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-14915795647375988502008-01-23T04:53:00.000+02:002008-01-23T04:56:43.045+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>ျပာသိုလျပည္႕ ( အေမေန႕) က ကၽြန္ေတာ္႕ ေမေမနဲ႕ ဖုန္းေျပာျဖစ္ပါတယ္ … စိတ္ထဲမွာ ဘာျဖစ္သြားတယ္ရယ္ေတာ့မသိဘူး…ေမေမ႕ဆီက ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေတာင္းမိပါတယ္… ဦးဘုန္းႏိုင္ရဲ႕ တပည္႕ျဖစ္တဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႕ေမေမ ခ်က္ခ်င္းေရးေပးလိုက္တဲ႕ကဗ်ာေလးကို အမွတ္တရ အျဖစ္တင္လိုက္တာပါ … အေမဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕အတြက္ေတာ႕ ဘယ္မွာမွ ႐ွာမေတြ႕ႏိုင္တဲ႕ သစ္ရိပ္တစ္ခုပါပဲ … ….</strong><br /></span><span id="fullpost"><br /><span style="color:#3366ff;"><strong>အေမ့သား<br /></strong></span><br />ေမေမရဲ႕သား<br />တိုင္းတစ္ပါးမွာ<br />က်န္းမာပါရဲ႕လား<br /><br />ေမေမ့စကား<br />သားထံၾကား<br />ရႊင္လန္းပါေစသား<br /><br />ေမေမ့ ေမတၱာ<br />ပို႕သကာ<br />သားေလးရႊင္က်န္းမာ<br /><br />ေမေမ့အားထား<br />ျမန္ျပည္သား<br />ခြန္အားျပည့္ေစသား<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">ခ်စ္ေမေမ<br /></span></strong></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-1491579564737598850?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-87279354014893624652008-01-23T02:22:00.000+02:002008-01-23T02:24:28.831+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>နတ္သမီးအိပ္ေဆး ( ၄ )<br /></strong></span>ကၽြန္ေတာ္႕ရဲ႕ နတ္သမီးအိပ္ေဆး ပံုျပင္ေလး မနက္ျဖန္မွာ အဆံုးသတ္ပါမယ္ ….<br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>နတ္သမီးအိပ္ေဆး ( ၄ )<br /></strong></span><br />ျပန္မခ်စ္ပဲ ေနႏိုင္ သလား ?... ဒီေမးခြန္းဟာ သူမအတြက္မဟုတ္ေတာ႕တာ ၾကာခဲ႕ပါၿပီ … ပန္းပဲသမားေလးရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲမွာ ေမ့ေမ်ာသြားကတည္းက သူမရဲ႕ အခ်စ္ေတြစတင္ခဲ႕တယ္ထင္ပါတယ္ … ေ႐ြးခ်ယ္စရာလမ္းမ႐ွိေတာ႕တဲ႕ ေနာက္မွာေတာ႕ … သူမရဲ႕ ဘ၀ကို အမွန္အတိုင္း ပန္းပဲသမားေလးကိုေျပာျပလိုက္ဖို႕ နတ္သမီးေလးဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္ … အေၾကာင္းစံုကိုသိသြားတဲ႕အခါ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀ လံုးလံုး ႐ြာေလးကို ဒုကၡေပးခဲ႕တဲ႕ သူမကို ပန္းပဲသမားေလးမုန္းသြားလိမ့္မယ္လို႕လဲ သူမယံုၾကည္ထားပါတယ္ … ဒါဟာ ပန္းပဲသမားေလးရဲ႕ ခ်စ္ရသူနဲ႕ေကြကြင္းျခင္းဒုကၡကို ကယ္တင္ေပးႏိုင္လိမ့္မယ္ လို႕လဲ ထပ္မံ ယံုၾကည္ ထားပါတယ္ …<br />ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္စာစားၾကေတာ႕ အေၾကာင္းစံုကို နတ္သမီးေလးက ေျပာျပလိုက္ပါေတာ႕တယ္ … အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ၃ ရက္လံုးလံုး ပန္းပဲသမားေလးက နတ္သမီးေလးကို စကားမေျပာေတာ႕ပါဘူး … ပန္းသီးပင္ေလးေအာက္မွာ ညစဥ္ညတိုင္း ငိုရျခင္းဟာ နတ္သမီးေလးအတြက္ေတာ႕ အက်င့္တစ္ခုလိုျဖစ္ေနပါေတာ႕တယ္ … နတ္သမီးေလးမအိပ္ခဲ႕တာလဲ ၃ ရက္လံုးလံုးပါပဲ …<br />၄ ရက္ ေျမာက္ေန႕မွာ နတ္သမီးေလး တဲအိမ္ေလးထဲ ျပန္ေရာက္လာေတာ့ ေမႊးျမေသာ အသားကင္ ၊ လတ္ဆတ္ေသာသစ္သီးမ်ား … အရာရာဟာ ႐ြာကေလးကို သူမ စေရာက္လာခါစက ပထမဆံုးစားေသာက္ခဲ႕ရတဲ႕ မနက္စာအတိုင္းပါပဲ … ထူးျခားလာတာေလးေတြကေတာ႕ … ဒိန္ခဲ ၊ ၀ိုင္အရက္ ၊ စားပြဲအလယ္က ပန္းျခင္းေလး နဲ႕ စားပြဲထိပ္မွာ သူမကို အျပံဳးနဲ႕ ဆီးၾကိဳေနတဲ႕ ပန္းပဲသမားေလး တို႕ပါပဲ … သူမအတြက္ကေတာ့ အံ႕ၾသၿပီးရင္း အံ႕ၾသရင္းပါပဲ … သူမအတြက္ လႈိက္ေမာဖြယ္ရာတစ္ခုကေတာ့ ေႏြးေထြးတဲ႕ ၾကည္ႏူးျခင္းေတြ ရင္ဘတ္ထဲကို တိုးတိုုးၿပီး၀င္ေရာက္ ေနျခင္းပါ … ပန္းပဲသမားေလးက သူမရဲ႕လက္ကိုဆြဲၿပီး သူ႕ရဲ႕ နံေဘးမွာ ထိုင္ခိုင္းပါတယ္ … ၿပီးေတာ႕ ေတာက္ပလြန္းတဲ႕ အနမ္းတစ္ခုကို နတ္သမီးေလးရဲ႕ပါးမွာ စိုက္ပ်ိဳးေပးပါတယ္ … နတ္သမီးေလးရဲ႕ အခ်စ္ကို ထင္႐ွားေပၚလြင္လာေစခ်င္လို႕ ၃ ရက္လံုးလံုး လစ္လ်ဴ႐ႈခဲ႕တဲ႕အေၾကာင္း ၊ ဒါေပမယ္႕ ေစာင့္ၾကည္႕ေနခဲ႕တဲ႕အေၾကာင္း ေတြေျပာျပရင္း … သူတို႕ရဲ႕ နံနက္စာစားပြဲေလးဟာ ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႕ ထံုမႊန္းေနခဲ႕ေတာ႕တယ္ …<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">… … ဆက္လက္ေရးသားပါမည္ … …<br /></span></strong></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-8727935401489362465?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-10652618291010661862008-01-23T01:15:00.000+02:002008-01-23T01:17:20.010+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>နတ္သမီးအိပ္ေဆး ( ၃ )<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>နတ္သမီးအိပ္ေဆး ( ၃ )<br /></strong></span><br />အိပ္ရာေပၚက လူးလဲ ထၿပီး သူမကိုယ္သူမ ဘာျဖစ္သြားခဲ႕တယ္ဆိုစဥ္းစားရ ၊ မြန္ရည္ခံ႕ညားလွတဲ႕ လူ႐ြယ္ ၊ လတ္ဆတ္ေသာ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ား ၊ အရာရာဟာ သူမကို အံ႕ၾသၿပီးရင္း အံ႕ၾသေစခဲ႕ပါတယ္ … လူ႐ြယ္ဟာ ႐ြာကေလးရဲ႕ခ်စ္ခင္ႏွစ္လိုမႈကိုခံရတဲ႕ ပန္းပဲသမားေလး မွန္း နတ္သမီးေလး သိေပမယ္႕ ၊ ပန္းပဲသမားေလးကေတာ႕ ျဖဴစင္၀င္းပလွတဲ႕ သူမဟာ မ်က္စိလည္လမ္းမွားလာတဲ႕ သာမန္လူသားမိန္းမပ်ိဳေလးအျဖစ္ပဲ သိပါတယ္ … စူး႐ွနက္႐ႈိင္းတဲ႕ အျပန္အလွန္အၾကည္႕ေတြရဲ႕အၾကား တစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ကို တစ္ေယာက္၀ွက္ရင္း သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ပထမဆံုး မနက္စာေလးကို ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ စားေသာက္ၾကပါတယ္ … ပန္းပဲသမားေလး က နတ္သမီးေလးနဲ႕ဆံုဆည္းခဲ႕ပံုေတြကိုေျပာျပ ၊ နတ္သမီးေလးကေတာ႕ သူမအေၾကာင္းကို နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ လိမ္ေျပာရနဲ႕ ႐ြာကေလးမွာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ထဲပဲ ႐ွိေနၾကတဲ႕ ပံုစံမ်ိဳး တိတ္ဆိတ္လွပစြာ စီးေမ်ာေနၾကပါေတာ႕တယ္ …<br />နတ္သမီးေလးက ႐ြာကေလးကိုတတ္ႏိုင္သမွ်ကူညီမယ္ဆိုတဲ႕ သူမရဲ႕စိတ္ကူးအတိုင္း ပန္းသီးခင္းၾကီးတစ္ခုကို သူမရဲ႕တဲအိမ္ေလးနားမွာပဲ ပန္းပဲသမားေလးမသိေအာင္ ဖန္ဆင္းပါတယ္ …သစ္သီးရိကၡာအတြက္႐ြာသားေတြ အေ၀းၾကီးမွာ ႐ွာေဖြစရာမလိုေအာင္ေပါ႕ … ဒိန္ခဲ လုပ္နည္းနဲ႕ ၀ိုင္အရက္ခ်က္နည္းေတြကို ပန္းပဲသမားေလးကို သင္ေပးၿပီး အတူတကြ ခ်က္ျပဳတ္လုပ္ကိုင္ပါတယ္ … အဲဒီခ်က္ျပဳတ္တဲ႕အလုပ္ဟာ တစ္ရက္ထဲၿပီးမသြားပါဘူး … ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ ႐ြာသူ႐ြာသားေတြကို ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း အလကားေ၀ငွေနရလို႕ပါပဲ … ခ်က္ျပဳတ္ရာမွာလိုအပ္တဲ႕ပစၥည္းေတြကို ဘယ္ကေနၿပီး ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္းလိုသေလာက္ရေနသလဲကို ဘယ္သူမွစိတ္မ၀င္စားၾကသလို ဘယ္သူမွလဲအေရးတယူလုပ္ၿပီး မေမးၾကပါဘူး …<br />ဒီလိုနဲ႕ …. ရက္ေတြၾကာလာတာနဲ႕အမွ် ပန္းပဲသမားေလးနဲ႕နတ္သမီးေလးရဲ႕ သံေယာဇဥ္ဟာလဲ ဖ်က္ဆီးၿဖိဴခြဲလို႕မရေလပါပဲ … ၾကင္နာယုယမႈ ၊ နားလည္သိတတ္မႈ ၊ ေအးျမေသာအျပံဳးမ်ား ၊ တင္းၾကပ္လာေသာၾကိဳးမ်ား … အစ႐ွိေသာ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ အလိုမ်ားအရ … တစ္ေန႕မွာ ပန္းပဲသမားေလးက နတ္သမီးေလးကို လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းပါေတာ႕တယ္ … နတ္သမီးေလးအတြက္ေတာ႕ ပန္းပဲသမားေလးရဲ႕ စကားဟာ ေမႊးျမေနရမယ္႕ အစား ပူလင္းျပင္း႐ွမႈေတြကိုပဲ ခံစားေနရပါေတာ႕တယ္ … ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀ လံုးလံုး သူမရဲ႕ နတ္ဗိမၼာန္နဲ႕ ႐ြာေလးကိုလဲ ဒုကၡေပးခဲ႕ၿပီးၿပီ … သူမရဲ႕ ေနာက္ဆံုးခရီးမွာလဲ ျဖဴစင္တဲ႕ ပန္းပဲသမားေလးကို တစ္သက္လံုးခံစားေစရေအာင္ လုပ္ခဲ႕မိပါၿပီ … မၾကာခင္မွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားရေတာ႕မယ္႕ သူမကို ဘာလို႕မ်ားခ်စ္မိသြားပါသလဲ … အဲဒီတစ္ညလံုး … ပန္းသီးပင္ေလးေအာက္မွာ နတ္သမီးေလး ငိုခဲ႕ရတယ္ …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>… … ဆက္လက္ေရးသားပါမည္ … …<br /></strong></span></div></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-1065261829101066186?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-84510613696383191092008-01-21T17:57:00.000+02:002008-01-21T17:58:59.298+02:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">နတ္သမီး အိပ္ေဆး ( ၂ )<br /></span></strong><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br /><span style="color:#3366ff;">နတ္သမီး အိပ္ေဆး ( ၂ )<br /></span></span></strong><br />မေ၀းေတာ့တဲ႕ ႏွစ္ ၅၀ အတြက္ နတ္သမီးေလးမွာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရ႐ံု ကလြဲရင္ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ပါဘူး … အဲဒီႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ကို အဓိပၸါယ္႐ွိ႐ွိ ကုန္လြန္ဖို႕ နတ္သမီးေလးစဥ္းစားရပါေတာ့တယ္ … နတ္မင္းၾကီး ဇု ထံသြား ၿပီး သူမ ဘာလုပ္သင့္သလဲဆိုတာေမးျမန္းတိုင္ပင္ပါတယ္ … ဇု ကေတာ့ မြန္ျမတ္ရာအလုပ္တစ္ခု ကို စိတ္ထားသန္႕သန္႕နဲ႕ လုပ္ဖို႔ပဲ အၾကံေပးပါတယ္ … နတ္သမီးေလးရဲ႕ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ ပထမဆံုးအၾကိမ္အျဖစ္ ပတ္၀န္းက်င္ နဲ႕ ကမၻာေလာကၾကီးကို အာ႐ံုျဖန္႕က်က္ခံစားပါေတာ့တယ္ … သူမရဲ႕ ဗိမၼာန္ေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ေနရ တဲ႕ ႐ြာေလးကို အရင္ဆံုး သိရပါ့တယ္ … ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀ လံုးလံုး သူမကေတာ့ အေပ်ာ္ေတြထဲ မွာစိမ့္၀င္ေနခဲ႕သမွ် ၊ သူမေၾကာင့္ ဒုကၡမ်ားစြာခံစားေနရတဲ႕ ႐ြာသူ႐ြာသားေတြအတြက္ ရင္နင့္ေအာင္ ခံစားခဲ႕ရပါတယ္ … ႐ြာေလးအတြက္ တစ္ခုခုျပန္လည္ေပးဆပ္ဖို႕ နတ္သမီးေလးဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္ …<br />ၾကယ္ေၾကြတစ္စင္းနဲ႕အတူ ႐ြာေလးဆီကို နတ္သမီးေလး ေရာက္႐ွိလာပါေတာ့တယ္ …<br />႐ြာသူ႐ြာသားေတြအတြက္ေတာ့ ပထမဆံုးျမင္ဖူးတဲ႕ အလင္းေရာင္ပါပဲ …<br />သဲၾကီးမဲၾကီးက်ဆင္းေနတဲ႕ႏွင္းေတြအၾကား အျဖဴေရာင္ျခံဳလႊာပါးနဲ႕နတ္သမီးေလးဟာ ဘ၀ရဲ႕ ပထမဆံုးဆင္းရဲဒုကၡကိုစတင္ခံစားေနရပါေတာ့တယ္ … သက္တမ္းကုန္ခ်ိန္နီးေလေလ စြမ္းအားေတြက်ဆင္းဆင္းေလေလ မို႔ ႐ြာေလးကို ေျခခ်မိတဲ႕တခဏမွာပဲ နတ္သမီးေလး မူးေမ့လဲက်သြားပါေလေရာ … လေရာင္ျဖာတဲ႕ည … နတ္သမီးေလး လန္႕ႏိုး လာခ်ိန္မွာ …<br />ေမႊးျမေသာ အသားကင္ ၊ လတ္ဆတ္ေသာသစ္သီးမ်ား ၊ တည္ျငိမ္ေသာ လူ႐ြယ္တစ္ဦး တုိ႕<br />နတ္သမီးေလး အနားမွာ ႐ွိေနၾကပါတယ္ …သူမရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာလဲ ေႏြးေထြးလွတဲ႕ ၀တ္ေကာင္းစားလွေတြနဲ႕ေပါ႕ … …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>… … ဆက္လက္ေရးသားပါမည္ … …<br /></strong></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-8451061369638319109?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-42434616092287875382008-01-20T03:29:00.000+02:002008-01-20T03:43:49.267+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>မီးအိမ္ကို ဖြင့္ၾကည္႕ျခင္း<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>မီးအိမ္ကို ဖြင့္ၾကည္႕ျခင္း</strong></span><br /><br />ဆြဲငင္အား ေတြကင္းတဲ႕အခါ<br />ပင္လယ္ဟာ ႂကြတက္ လာၿပီး<br />မိုး အျဖစ္ ျပန္႐ြာတယ္ … …<br /><br />တဲအိုေလးထဲ ေလ၀င္သြားတဲ႕အခါ<br />အရာရာ လြင့္စင္ လို႕<br />မ႐ွိ ျခင္း ေတြပဲ ႐ွိ လာတယ္ … …<br /><br />ေရာင္စဥ္ျဖာမႈ ေတြ ကင္းတဲ႕ အခါ<br />ဘ၀ ဟာ ကိုယ္ရွိန္သတ္ၿပီး<br /> “ သုည ” မွာ အလည္ရပ္္တယ္ … …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /><br /><br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-4243461609228787538?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-63826310274620044702008-01-19T22:25:00.000+02:002008-01-20T02:02:33.557+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>ဂရိနတ္ဘုရားမ်ား (၄)<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color:#3366ff;"><span style="font-size:130%;"><strong>ဂရိနတ္ဘုရားမ်ား (၄)</strong></span><br /></span><br />(၁၁) Artemis – Apollo ရဲ႕ ညီမ ၊ အပ်ိဳစင္ နတ္ဘုရားမေလး ျဖစ္တဲ႕အေၾကာင္း “ဂရိနတ္ဘုရားမ်ား (၃) ” မွာ ေဖာ္ျပခဲ႕ၿပီးပါၿပီ … သူမဟာ ကေလးေမြးဖြားျခင္းကို ေစာင့္ေ႐ွာက္သလို ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈကိုလဲ ထိန္းခ်ဳပ္ပါတယ္ …သူမကို Ortygia ကၽြန္းမွာေမြးဖြားခဲ႕ ပါတယ္ …<br /><br />(၁၂) Hera - နတ္ဘုရားမ်ားရဲ႕ ဘုရင္မျဖစ္ပါတယ္ …ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ သူမဟာ နတ္ဘုရားတို႕ရဲ႕ အ႐ွင္သခင္ျဖစ္တဲ႕ Zeus ရဲ႕ ညီမ ျဖစ္သလို ဇနီးလဲျဖစ္ပါတယ္ … ေရာမေတြကေတာ႕ သူမကို Juno အျဖစ္သိၾကပါတယ္ … လက္ထပ္ထိမ္းျမားမႈကို ကိုယ္စားျပဳတဲ႕ နတ္ဘုရားမျဖစ္ပါတယ္ …<br /><br />Olympians ေတြအျပင္ ဂရိတို႕ရဲ႕ နယ္ေျမေဒသကြဲျပားမႈ ၊ အယူ၀ါဒ အလိုက္ အျခား နတ္ဘုရားမ်ားလဲ ႐ွိေနပါေသးတယ္ …<br /><br />(၁) Nymphs - ျမစ္ကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ေသာနတ္သား<br />(၂) Naiads - ေႏြဦးရာသီကို ကိုယ္စားျပဳတဲ႕ နတ္ဘုရား<br />(၃) Dryads - ႐ုကၡစိုး<br />(၄) Iris - သက္တံ႕ ကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ေသာ နတ္သမီး<br />(၅) Kora - ရာသီဥတု ကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ေသာနတ္ဘုရား<br />(၆) Selene - လ နတ္သမီး<br />(၇) Aether - အလင္းနတ္သား<br />(၈) Eos - အေမွာင္နတ္သမီး<br />(၉) Aeolus - ေလနတ္သား<br />(၁၀) Hypnos - အိပ္စက္ျခင္းကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ေသာနတ္သား<br />(၁၁) Nike - ေအာင္ျမင္ျခင္းကို ကိုယ္စားျပဳေသာနတ္သမီး<br />(၁၂) Poena - အျပစ္ေပးျခင္းကို ကိုယ္စားျပဳေသာနတ္သမီး<br />(၁၃) Nemesis - ဂလဲ႕စားေျချခင္းကို ကိုယ္စားျပဳေသာ နတ္သမီး<br />(၁၄) Morpheus - အိပ္မက္နတ္သား<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ေရးသားခဲ႕ၿပီးေသာ နတ္ဘုရားေတြ အျပင္ အျခားအျခားေသာ ဂရိ ရိုးရာ ယံုၾကည္မႈမ်ားအရ နတ္ဘုရားမ်ား႐ွိေနပါေသးတယ္ … အကုန္လံုးကိုသာ႐ွာေဖြေရးသားေနရမယ္ဆိုရင္ ေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္႕ ဘေလာ့ေလး “ ဂရိနတ္ဘုရားက်မ္း ” ျဖစ္သြားမွာစိုးပါတယ္ … နတ္ဘုရားအခ်ိဳ႕ကို မိတ္ဆက္ေပးခ်င္႐ံုသက္သက္ပါ … ဒီေလာက္နဲ႕ပဲ ရပ္လိုက္ပါရေစ …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-6382631027462004470?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-73789395590466623742008-01-19T21:37:00.000+02:002008-01-20T02:02:15.797+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>ဂရိနတ္ဘုရားမ်ား (၃)<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ဂရိနတ္ဘုရားမ်ား (၃)<br /></strong></span><br />(၆) Hephaestus - မီးေတာင္ကိုေစာင့္ေသာ ၊ ပန္းပဲပညာကို ေစာင့္ေ႐ွာက္ေသာ နတ္ဘုရားျဖစ္ပါတယ္ … အလွ နဲ႕ အခ်စ္ နတ္ဘုရားမ Aphrodite ( ေရာမ အေခၚ Venus ) ရဲ႕ ခင္ပြန္းျဖစ္ပါတယ္ …<br /><br />(၇) Poseidon - အမည္မ်ားစြာ႐ွိတဲ႕ ထူးျခားေသာနတ္ဘုရားျဖစ္ပါတယ္ … အထင္႐ွားဆံုးကေတာ႕ ပင္လယ္ကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ေသာ နတ္ဘုရားျဖစ္ပါတယ္ … Zeus နဲ႕ ညီအစ္ကို ျဖစ္ၿပီး ေစာင့္ေ႐ွာက္လႊမ္းမိုးဖို႕ နယ္ပယ္ခြဲေ၀ရာမွာ Zeus ကေကာင္းကင္ကို တာ၀န္ယူၿပီး Poseidon ကေတာ႕ ပင္လယ္ကိုတာ၀န္ယူခဲ႕တာပါ … သူဟာ အသက္အငယ္ဆံုး Titan နတ္ဘုရား Cronus နဲ႕ နတ္ဘုရားမ်ားရဲ႕ မိခင္လို႕ ဂရိေတြသတ္မွတ္ၾကတဲ႕ Rhea နတ္ဘုရားမ တို႕ရဲ႕ သားျဖစ္ပါတယ္ …<br /><br />(၈) Zeus - နတ္ဘုရားမ်ား၏ ဖခင္ျဖစ္ပါတယ္ … ဂရိေတြကေတာ႕ ေယာကၤ်ားမ်ားရဲ႕ဖခင္အျဖစ္ယံုၾကည္ၾကပါတယ္ … ေကာင္းကင္ကိုအစိုးရေသာနတ္ဘုရားျဖစ္ပါတယ္ … Olympus ေတာင္ရဲ႕ အ႐ွင္သခင္လဲျဖစ္ပါတယ္ … ဂရိ ဒ႑ာရီလာ သူရဲေကာင္းမ်ားရဲ႕ ဖန္တီး႐ွင္အျဖစ္လဲ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္ …<br /><br />(၉) Aphrodite - အလွတရား နဲ႕ အခ်စ္နတ္ဘုရားမျဖစ္ပါတယ္ … သူမဟာ ႐ွိ႐ွိသမွ် နတ္ဘုရားမ မ်ားထဲမွာ အလွဆံုးျဖစ္ေပမယ့္ ႐ုပ္အဆိုးဆံုး နတ္ဘုရား Hephaestus ကို လက္ထပ္ခဲ႕ပါတယ္ …<br /><br />(၁၀) Athena - အမ်ိဳးသားမ်ား ရဲ႕ နတ္ဘုရားမျဖစ္ပါတယ္ … တကယ္တမ္းေျပာရရင္ သူမရဲ႕ ေစာင့္ေ႐ွာက္မႈနယ္ပယ္ သီသန္႕မ႐ွိေပမယ္႕ အမ်ိဳးသားမ်ားကို အထူး အခြင့္အေရးေတြေပးတတ္တဲ႕ အတြက္ ဂရိမ်ားက အမ်ိဳးသားမ်ားရဲ႕ နတ္ဘုရားမအျဖစ္ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္ …<br /><br /><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>… … ဆက္လက္ေရးသားပါမည္ … …<br /></strong></span><br /></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-7378939559046662374?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-76684706799764464002008-01-19T20:44:00.000+02:002008-01-20T02:01:58.394+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>ဂရိနတ္ဘုရားမ်ား (၂)<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#3366ff;"><span style="font-size:130%;">ဂရိနတ္ဘုရားမ်ား (၂)</span><br /></span></strong><br />Olympians ၁၂ ပါးကေတာ႕ …<br />(၁) Hestia - နတ္ဘုရားမ ျဖစ္ပါတယ္ ...အျခားအမည္ေတြက Demeter နဲ႕ Dionysus ျဖစ္ပါတယ္ ... ေရာမလို Vesta လို႕ ေခၚပါတယ္ ... Olympians ၁၂ ပါးထဲမွာ ပထမဆံုး ေမြးဖြားလာသူပါ ...ဂရိေတြကေတာ႕ အိမ္ေစာင့္နတ္ အျဖစ္ ၊ က်န္းမာေရးႏွင့္ဆိုင္ေသာ နတ္ဘုရားမအျဖစ္ သူမကို ယံုၾကည္ၾကပါတယ္ ...<br /><br />(၂) Hades - တမလြန္ေလာကရဲ႕ နတ္ဘုရားပါ ...ေသမင္းေတာ႕မဟုတ္ပါဘူး ...<br /><br />(၃) Apollo – Titans နတ္ဘုရား Coeus ရဲ႕ သမီးျဖစ္သူ Leto ( Latona ) နဲ႕ Olympian နတ္မင္းၾကီး Zeus တို႕မွ ေမြးဖြားလာပါတယ္ ... Apollo ရဲ႕ အမႊာညီမကေတာ႕ ယခုထိ အပ်ိဴစင္ နတ္ဘုရားမေလး ၊ ကေလးေမြးဖြားျခင္းကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ တဲ႕ Artemis ( Diana ) ျဖစ္ပါတယ္ ... Apollo ရဲ႕ သားကေတာ႕ က်န္းမာေရးကို ေစာင့္ေ႐ွာက္တဲ႕ Asdepius ျဖစ္ပါတယ္ ... Apollo ဟာ ေနနတ္ဘုရား ၊ အမွန္တရား ႏွင့္ ဂီတ ကို ေစာင့္ေ႐ွာက္ေသာနတ္ဘုရားအျဖစ္ ထင္႐ွားပါတယ္ ...<br /><br />(၄) Ares - စစ္နတ္ဘုရားျဖစ္ပါတယ္ ...ဂရိေတြကေတာ႕ သူ႕အေၾကာင္း ဒ႑ာရီေတြရဲ႕နဲ႕အတူ သူ႕ကို ယံုၾကည္မႈ သိပ္မ႐ွိၾကပါဘူး ... သူ႕အစား စစ္နတ္ဘုရားအျဖစ္ Athena ကိုသာ ယံုၾကည္ကိုးစားၾကပါတယ္ ... အမွန္တကယ္ေတာ႕ Athena ဟာ Ares ရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ ကိန္း၀ပ္သူသာျဖစ္ပါတယ္ ...<br /><br />(၅) Hermes -ကံေကာင္းျခင္းေတြကိုသာယူေဆာင္လာတတ္တဲ႕နတ္ဘုရားအျဖစ္ယံုၾကည္ၾကပါတယ္ ... နတ္မင္းၾကီး Zeus ရဲ႕ တမန္ေတာ္လဲျဖစ္ပါတယ္ ...<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>... ...ဆက္လက္ေရးသားပါမည္ ... ...<br /></strong></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-7668470679976446400?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-16221777542115389902008-01-19T19:50:00.000+02:002008-01-20T02:01:42.516+02:00<div align="center"><a href="http://bp1.blogger.com/_U89Wl2CFOYc/R5I5B7-aYXI/AAAAAAAAACk/xUgJDBaYSiI/s1600-h/180px-Olympians.jpg"><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5157247228734759282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_U89Wl2CFOYc/R5I5B7-aYXI/AAAAAAAAACk/xUgJDBaYSiI/s400/180px-Olympians.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:85%;"><br /></span><span style="font-size:85%;">Olympians ၁၂ ပါး ( Monsiau ဆိုတဲ႕ ရာဇ၀င္ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္က ၁၈ ရာစုႏွစ္ကဆြဲခဲ႕ပါတယ္ )<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">ဂရိ နတ္ဘုရားမ်ား (၁)<br /></span><br />“ နတ္သမီးအိပ္ေဆး ” ပံုျပင္ေလးကို ေရးေနရင္း ဒီေဆာင္းပါးေလးကို ေရးခ်င္လာပါတယ္ …<br />ဆက္စပ္ေနတယ္လို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခံစားမိတာလဲ ပါပါတယ္ …<br />ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္က ရင္းႏွီးခဲ႕ရတဲ႕ ကဗ်ာေတြ ၊ ၀တၱဳေတြမွာ ဂရိနတ္ဘုရားအမည္ ေတြ တစ္ခါတစ္ခါ ပါလာတတ္ ပါတယ္ … အဲဒီကတည္းက သိခ်င္စိတ္နဲ႕ ႐ွာေဖြစုေဆာင္းထားတာေလးေတြကို ေဆာင္းပါးတစ္ခုအျဖစ္ ေရးသားလိုက္ရျခင္းပါ …<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#3366ff;"><span style="font-size:130%;">ဂရိနတ္ဘုရားမ်ား (၁)</span><br /></span></strong><br />ဒ႑ာရီ ေဗဒ (Mythology) အရ ယခုလက္႐ွိ နတ္ဘုရားမ်ား (Gods) ၊ နတ္ဘုရားမမ်ား (Goddesses) ဟာ စြမ္းအားထက္ျမက္လြန္းလွေသာ နတ္ဘုရားမ်ား (Titans) ရဲ႕ ၾသဇာအ႐ွိန္အ၀ါ ေမွးမွိန္မႈအရ ေပၚ ေပါက္လာရပါတယ္ …ယခုလက္႐ွိ နတ္ဘုရားမ်ားကို အိုလံပီယာ ၁၂ ပါး ( Twelve Olympians ) လို႕ေခၚပါတယ္ …<br />Titans မွာလဲ ၁၂ ပါးပဲ႐ွိေၾကာင္း ေတြ႕ရပါတယ္ … Titans ေတြနဲ႕<br />Olympians ေတြရဲ႕ ကြာျခားခ်က္ကေတာ႕ Titans ေတြမွာ တူညီတဲ႕ သဘာ၀လြန္ စြမ္းအား (Supernatural Power) ေတြ႐ွိၾကၿပီး Olympians ေတြကေတာ႕ သတ္မွတ္ေပးထားခံရတဲ႕နယ္ပယ္စြမ္းအားေတြပဲ ႐ွိပါတယ္ … ဥပမာ - အခ်စ္နတ္ဘုရားမ ဟာ အခ်စ္နဲ႕ ပတ္သက္သမွ်ပဲ စြမ္းေဆာင္ေပးႏိုင္သလို ၊ စစ္နတ္သားဟာလဲ စစ္နဲ႕ပတ္သက္သမွ်ကိုပဲ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္ …<br />ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႕ Olympians ေတြအေၾကာင္းကိုပဲ ေျပာပါမယ္ …<br />Olympians ေတြဟာ ဇု (Zeus) နတ္မင္းႀကီးရဲ႕ မ်က္စိေအာက္က အိုလံပတ္စ္ ေတာင္ထိပ္ (Mount Olympus) မွာစံစားၾကပါတယ္ …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>… … ဆက္လက္ေရးသားပါမည္ … …<br /></strong></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-1622177754211538990?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-47073825868876155322008-01-19T18:09:00.000+02:002008-01-19T18:12:28.191+02:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">နတ္သမီးအိပ္ေဆး (၁)</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;">ကၽြန္ေတာ္ေျပာေသာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္ …<br />ကၽြန္ေတာ္၏ စိတ္ကူးသက္သက္မ်ားသာျဖစ္ပါတယ္ …<br />စိတ္ကူးယဥ္ခဲ႕ျခင္း အေပၚ နားလည္ခံစားေပးၾကလိမ္႕မယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ …<br />( အစ္မမြန္ေရ … စိတ္ႏွစ္တာမ်ားသြားလို႕ အိပ္ေဆးက ကဗ်ာမဟုတ္ဘဲ ပံုျပင္ျဖစ္သြားတယ္ဗ်ာ … )<br /></span></strong><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>နတ္သမီးအိပ္ေဆး (၁)<br /></strong></span><br />တစ္ခါတုန္းက … …<br />ေနရဲ႕ အလင္းေရာင္ မရတဲ႕ ႐ြာေလးတစ္႐ြာ႐ွိတယ္ … တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး ႏွင္းေတြေ၀ဆိုင္းေနလြန္းလို႕ ေနအလင္းေရာင္ ဆိုတာ ႐ြာသူ႐ြာသား ေတြအတြက္ေတာ့ ေ၀ါဟာရတစ္ခုအရ သာ ၾကားဖူးၿပီး လက္ေတြ႕မျမင္ဖူးတဲ႕ အရာတစ္ခုပါ … လ ေရာင္ လာတဲ႕ အခါ ႐ြာသားေတြက အမဲလိုက္ၾက ၊<br />႐ြာသူေတြက သစ္သီးဆြတ္ ၾကတယ္ … လ ေရာင္ေပ်ာက္ကြယ္ သြားတဲ႕ အခ်ိန္ဟာ ႐ြာသူ႐ြာသားေတြအတြက္ေတာ႕ ေဆာက္တည္ရာမဲ႕ခ်ိန္ပါပဲ … အေအးဒဏ္ခံႏိုင္တဲ႕လက္လုပ္တဲ ေလးေတြထဲမွာပဲ ပံုးေအာင္းအိပ္စက္ၾကရတယ္ … လေရာင္ဟာ ကံေကာင္းျခင္း ေတြကို ယူေဆာင္လာ သလို ၊ လေရာင္ကို ႏႈတ္သိမ္းသြားတဲ႕ အေမွာင္ထုဟာလဲ မေကာင္းဆိုး၀ါးေတြကို ယူေဆာင္လာ တယ္လို႕ ႐ြာသူ႐ြာသားေတြက ယံုၾကည္ၾကတယ္ … ႐ြာသူ႐ြာသားေတြအတြက္ ေနာက္ထပ္ ကံေကာင္းျခင္းတစ္ခုလဲ႐ွိတယ္ …အဲဒါကေတာ႕ အမဲလိုက္ကိရိယာေတြကို ကၽြမ္းက်င္စြာ လုပ္ေပးႏိုင္တဲ႕ ပန္းပဲသမားေလး႐ွိေနျခင္းပါ … အမဲလိုက္ကိရိယာေတြကို သစ္သီးနဲ႕လဲ ပါတယ္ …<br />ေတာေကာင္သားနဲ႕လဲ ပါတယ္ …<br />တစ္ေခတ္တစ္ခါကေတာ႕ အဲဒီ႐ြာေလးဟာ ေနေရာင္ လ ေရာင္ စံုလင္စြာနဲ႕ ေနခ်င္စဖြယ္ ႐ြာေလးပါ … ေနေရာင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားရျခင္းေၾကာင္းက ဒီလိုပါ …<br />ကမၻာေပၚ႐ွိ႐ွိသမွ် ၿမိဳ႕႐ြာ အားလံုးထက္စာရင္ အဲဒီ႐ြာေလးဟာ ေကာင္းကင္ဘံုနဲ႕အနီးဆံုး ေနရာမွာ႐ွိပါတယ္ … “ အပိုလို ” ေနနတ္သားနဲ႕ သက္တံ႕နတ္သမီး “ အိုင္းရစ္ ” တို႕မွာ သမီးေလးထြန္းကား လာတဲ႕အခါ နတ္ဗိမၼာန္တစ္ခု ေပၚလာရပါတယ္ … အဲဒီဗိမၼာန္ ကပဲ ႐ြာကေလးထံေနေရာင္မေရာက္ေအာင္ ကာဆီးထားခဲ႕တယ္ … နတ္သမီးေလး ကေတာ႕ ဒီအေၾကာင္းကို ေယာင္လို႕ေတာင္ မေတြးမိခဲ႕ဘူး … အလွနတ္ဘုရားမ “အဖ႐ိုဒိုက္” ကိုတုႏႈိင္းတဲ႕အလွေတြနဲ႕ ၾကယ္သတို႕သားမ်ားစြာၿခံရံ ကာ ေနခဲ႕တယ္ … အတိတ္ကံၾကမၼာ၀ဋ္ေႂကြးဆိုတာ နတ္သမီးလဲမရပါဘူး … ႏွစ္ေပါင္း ၃၀၀ သာ စံစားရမယ္႕ ဇာတာတစ္ခု နတ္သမီးေလးမွာ ပါလာ ခဲ႕တယ္ …<br />အခုဆို ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀ ကုန္လြန္ခဲ႕ၿပီးပါၿပီ …<br /><br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>… … ဆက္လက္ေရးသားပါမည္ …. ….<br /></strong></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-4707382586887615532?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-1565430053121023992008-01-19T01:33:00.000+02:002008-01-20T03:37:37.648+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>ပိုး<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ပိုး<br /></strong></span><br />မိစၧာေတြႀကီးစိုးရာ အရပ္မွာ<br />အလင္းတို႕ ခိုး ခိုး ၿပီး တံခြန္ထူၾက … …<br /><br />မႈန္ရီစြာ သင္းျမဖို႕<br />ပန္းပြင့္ ကို တူးဆြခဲ႕ သလား …<br />မေသခ်ာမႈကေတာ႕<br />မနက္ျဖန္ အေပၚကို<br />မနက္ျဖန္ လဲက်ေစခဲ႕တယ္ … …<br /><br />ေကာင္းမြန္စြာ ထုပ္ပိုးထားပါကြယ္ …<br />လမ္းမေ႐ြးတဲ႕ ငါ႕ေျခေထာက္ေတြက<br />ေတာင္တန္းကိုလဲ ေဖာက္ခ်င္တယ္ … …<br /><br />ေကာက္ေၾကာင္းေတြတူတဲ႕အခါ …<br />ဘ၀ဟာ …<br />အစကို ျပန္ျပန္ ေရာက္လာၿပီး …<br />ညေနက …<br />ကမၻာကို ႀကိဳဆိုခ်င္လာတယ္ … …<br /><br />ငါ နဲ႕ ငါ႕အရိပ္ေလးကေတာ့ …<br />ခ်ပ္၀တ္တန္ဆာေတြ ျပင္သ …<br />အဲဒီခဏမွာပဲ …<br />ဟိုးအေ၀းက …<br />စစ္ေမာင္းသံကို ၾကားရတယ္ … …<br /><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-156543005312102399?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-5681116283069072952008-01-18T22:50:00.000+02:002008-01-20T03:39:17.130+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;"><strong>မွတ္တမ္း<br /></strong></span><br /><strong>ကၽြန္ေတာ္ တတိယႏွစ္ေလာက္က ေရးထားတဲ႕ကဗ်ာေလးပါ …<br />ခံစားေပးၾကပါအံုး … …<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;color:#3366ff;"><strong>မွတ္တမ္း<br /></strong></span><br />ႏွင္းဆီလို ဖူးတိုင္း<br />႐ူးခဲ႕ရတဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေလးေရ …<br />က်န္းခမ္းသာလို႕ မာပါစ … …<br /><br />ပင္လယ္ေတြ ျပာေသးလား …<br />ေကာင္းကင္ၾကီးေရာ ျပာေသးလား …<br />မ်က္ကန္းတစ္ေယာက္ကေတာ႕<br />ဘယ္ဘက္ပါးေလးကိုပဲ<br />သ , သ ေနခဲ႕ေပါ႕ … …<br /><br />မိုးၿပိဳလိမ့္ မယ္လို႕ေတာ့<br />ဘယ္ေတြးခဲ႕ ဖူးမလဲ …<br />“ ေတ့လြဲ ” ဆိုေပမယ့္<br />ဒီ အသဲကေတာ့ ကြဲတာပါပဲ … …<br /><br />မင္းဘ၀ကိုအုပ္မိုးဖို႕<br />ကဗ်ာေတြပဲတတ္ႏိုင္ခဲ႕တဲ႕ေကာင္<br />အိပ္မက္ေတာင္ စည္းမေက်ာ္ေၾကး …<br />ဒီလိုနဲ႕ပဲ ေနရစ္ခဲ႕<br />ေရတိမ္နစ္တဲ႕ ငါ႕ညေတြအေၾကာင္းကိုေတာ့<br />ပလက္ေဖာင္းေလးကိုပဲ ေျပာျဖစ္တယ္ … …<br /><br />ခ်စ္သူ … … !<br />ေ၀းၿပီလို႕ မသတ္မွတ္မျခင္း<br />ငါတို႕ မေ၀းဘူး …<br />ဘ၀ကို လက္ပစ္သာကူးခဲ႕ပါကြယ္ …<br />ဒီဘက္ကမ္းမွာလဲ<br />သနပ္ခါးပန္းေတြ ပြင့္ပါတယ္ …<br /><br />အခုေတာ့ … ေနရစ္ခဲ႕ပါကြဲ႕ …<br /><br />ငါ႕အနာဂတ္မွာ ေရးမယ့္ …<br />မင္းရဲ႕အေၾကာင္း …<br />ေခါင္းေလာင္းသံကဗ်ာေတြက …<br />... … ႐ွည္ … … … တယ္ … …</span></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /><br /><br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-568111628306907295?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-45788966163434221822008-01-18T16:04:00.000+02:002008-01-18T16:06:36.672+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>ကႏၲာရပံုျပင္<br /></strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>ကၽြန္ေတာ္ ေရးေနက် ပံုစံကို ေသြဖယ္ထားတဲ႕ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ …<br />စကားလံုးေတြၾကတ္ေနရင္ ကၽြန္ေတာ္မၾကိဳက္ပါဘူး …<br />ဒီကဗ်ာေလးမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အေၾကာင္းအရာကို အဓိကထားပါတယ္ …<br />ခံစားေ၀ဖန္ေပးၾကပါအံုး ခင္ဗ်ာ … …<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ကႏၲာရ ပံုျပင္<br /></strong></span><br /><span style="font-size:85%;">ဆယ္ႏွစ္ဆယ္မိုး စိမ္းျမလာလိုက္တာ<br />ကႏၲာရ ပါလို႕ေျပာရင္<br />ဘယ္သူယံုမွာလဲ … …<br /><br />ပူလင္းျပင္း႐ွမႈေတြ အၾကား<br />အေလ်ာ္အစားမ်ားတဲ႕ အဲဒီကႏၲာရမွာ<br />ကုလားအုတ္က လူကို စီးတယ္ … …<br /><br />ဘာမွမေပးခဲ႕ေပမယ့္<br />တစ္စံုတစ္ခု ရလိုက္သလိုမ်ိဳး<br />ကႏၲာရသူ ကႏၲာရသားေတြ ေက်နပ္ၾက<br />ႏွစ္ခ်ဳပ္စာရင္း က်မွ<br />သူတို႕ အရင္းမေက် မွန္း သိၾက ေပါ႕ … …<br /><br />သက္ျပင္းေတြ အစင္းစင္း ေႁခြၾက …<br />တိတ္တခိုး တက္ေခါက္ၾက …<br />ေကာင္းကင္ဘံုမွာ ပြဲေတာ္႐ွိတဲ႕ညက<br />ကႏၲာရေတာ္လွန္ေရး ကို စ ၾကတယ္ … …<br /><br />မီးခိုးလႈိင္းေတြလဲ မုန္တိုင္းလို မႈိင္းလို႕ …<br />လူသံ၊ ကုလားအုတ္သံေတြလဲ ၿပိဳင္း႐ိုင္းလို႕ …<br />ကံၾကမၼာကလဲ သူ႕ရဲ႕ စစ္ျမင္းကို သ လို႕ … …<br /><br />ပူလင္းျပင္း႐ွမႈေတြ အၾကား<br />အေလ်ာ္အစားမ်ားတဲ႕ အဲဒီကႏၲာရမွာ<br />အခုေတာ့ …<br />လူက ကုလားအုတ္ကို ျပန္ စီးတယ္ … …<br /></span><br /><strong><span style="color:#ff0000;">တည္ညိမ္းကို<br /></span></strong></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-4578896616343422182?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-34099692123543643122008-01-17T22:27:00.000+02:002008-01-18T01:28:06.581+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>ေမွာ္<br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">ေမွာ္<br /></span><br /></strong>ခရမ္းျပာ တိမ္ခိုး<br />အက္ဆစ္မိုးတို႕ ညိဳၾကၿပီ … …<br /><br />ေျခဗလာ အတြက္ေတာ႕<br />လမ္းတိုင္းက ဆူးခင္း …<br />ေမွ်ာ္လင့္ရင္း အဆိပ္သင့္ …<br />အံၾကိတ္ျခင္းအက်င့္လဲ ရခဲ႕တယ္ …<br /><br />ကံဆိုးလွတယ္ရယ္ေတာ႕မဟုတ္ပါဘူး …<br />မေမွာင္ခင္အထိေတာ႕<br />ငါတို႕ဘ၀ေတြ ေမႊးျမခဲ႕ပါရဲ႕ … …<br /><br />ေကာင္းျမတ္ျခင္းေတြ အေရာင္ေျပာင္းတဲ႕အခါ …<br />ငါ႕အေတာင္ပံေတြ မိုးစိုတဲ႕အခါ …<br />ဘ၀ဟာ …<br />ကိုယ္႕အရိပ္ကိုယ္ ၀ွက္ရ …<br />အိပ္ကပ္ထဲက “သုည” ေလးကို ကာကြယ္ရ … …<br /><br />ကြာက်ဖို႕သင့္ပါၿပီ မ်က္ႏွာဖံုးေတြရယ္ … …<br /><br />ဒီတစ္ခါ …<br />စီးလာတဲ႕သေဘၤာေလး ကမ္းကပ္ရင္…<br />ေ႐ႊအိုေရာင္ေတြ လင္းျပ<br />ၾကယ္တစ္ရာ လဲ မၿခံရံ ၾကနဲ႕ …<br />ငါ႕အိပ္မက္ရဲ႕ စ်ာပန ကို<br />ငါ႕ဖာသာပဲ ခ်ခ်င္တယ္ … …<br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">တည္ညိမ္းကို<br /></span></strong></span><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-3409969212354364312?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-492528166374215232008-01-16T03:49:00.000+02:002008-01-17T22:34:41.363+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong><span style="font-size:130%;">ကၽြန္ေတာ္႕ ဘေလာ့ဂ္ေလး သေႏၶတည္ခဲ႕ရျခင္း</span><br /></strong></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;color:#3366ff;">အထူးျခားဆံုးကေတာ႕</span> ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အမွတ္တရထားခ်င္စိတ္ေတြျပန္လည္ႏိုးထလာလို႕ပါပဲ …နား႐ႈပ္သြားမယ္ထင္ပါတယ္…ဒီလိုပါ …တစ္ခါက … ခ်စ္သူသက္တမ္းတစ္ႏွစ္ျပည္႕ကို မမွတ္မိတဲ႕ကၽြန္ေတာ္႕ကို …ခ်စ္သူကစိတ္ဆိုးဖူးပါတယ္… ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ …အဲဒီေန႕ကို ကၽြန္ေတာ္ကမွတ္မထားမိလို႕ပါ …ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ႕ေကာင္ကလဲ …ခက္တယ္ … …<br />လိုရင္းကိုပဲေျပာပါေတာ႕မယ္ … ခ်စ္သူေၾကာင္းေျပာေနရရင္ လူတိုင္းလူတိုင္း ထမင္းေမ႕ဟင္းေမ႕ျဖစ္တတ္လို႕ပါ … …<br />ကၽြန္ေတာ္လဲ ကဗ်ာေတြေရးၿပီရင္ ေကာ္ပီေလးေတာ႕သိမ္းထားတတ္တယ္…စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္နဲ႕ေပါ႕ ...တစ္ရက္ေတာ႕ …သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က အဲဒီစာအုပ္ကိုလာငွားတယ္ …ျဖစ္ခ်င္ေတာ႕ … အဲဒီသူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ဒီေန႕အထိ အဆက္အသြယ္မရခဲ႕ဘူး …ကၽြန္ေတာ္႕မွာေတာ႕ …သားသမီး အိမ္ေပၚကဆင္းသြားတဲ႕မိဘလို …သံေယာဇဥ္ကလဲ မျပတ္ဘူး …. ဘယ္လိုက္ရွာရမွန္းလဲ မသိဘူး …<br />အဲဒါနဲ႕ပဲ ဂိုေထာင္တစ္ခု ( Hosting ) ေတြ႕တာနဲ႕ …ကၽြန္ေတာ္႕ကဗ်ာေတြကို … …သိမ္းဆည္းတဲ႕သေဘာပါ …<br />ေနာက္ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုကေတာ႕ … …<br />ကဗ်ာဆိုတာ … … ကဗ်ာဆရာမက္တဲ႕အိပ္မက္ပါ …အိပ္ရာကႏိုးလာတိုင္း ျပန္ျပန္ေျပာျပခ်င္သလိုမ်ိဳး …. ….<br />ကဗ်ာဆိုတာ … …ကဗ်ာဆရာရဲ႕ ၀မ္းနဲ႕လြယ္ၿပီးေမြးထားတာပါ …ကိုယ္႕ရင္ေသြးကို… လူပံုအလယ္မွာတင့္ဆန္းေစခ်င္သလိုမ်ိဳး … ...<br />အဲဒါေၾကာင့္ပဲ …<br />ကၽြန္ေတာ္ ……ဒီ “ ေနရာလြတ္မ်ား ” ဘေလာ့ဂ္ကို ေရးပါတယ္ … … <strong><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:100%;">တည္ညိမ္းကို</span><br /></div></span></strong></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-49252816637421523?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-90468090273690892312008-01-15T17:05:00.000+02:002008-01-17T22:34:18.676+02:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">သံေခ်းတက္ျခင္း<br /></span></strong><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>သံေခ်းတက္ျခင္း<br /></strong></span><br /><span style="font-size:85%;">ေနာက္ဆုတ္လိုက္ရတဲ႕ေျခတစ္လွမ္းမွာ<br />လြမ္းဖ်ားလြမ္းနာပါတယ္ … …<br />အခါခါတမ္းတရမယ့္ ေ၀ဒနာပါတယ္ … …<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အေသတစ္ခုပါတယ္ … …<br /><br />တစ္ဘ၀ကို ႏွစ္ခါေသခိုင္းရက္ခဲ႕ … …<br /><br />တစ္ေန႕တစ္လံသြားလဲ<br />ငါ႕အတြက္ေတာ႕ ပုဂံကေ႐ြ႕ခဲ႕ၿပီ … …<br /><br />ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမွာ<br />အမွားအမွန္သိျခင္း ရွိရဲ႕လား<br />ဒီလိုနဲ႕ပဲ<br />ေက်ာျခင္းကပ္ရင္းေ၀းခဲ႕ေပါ႕ … …<br /><br />ေကာင္မေလးေရ … …<br />ငါဆိုတဲဲ႕ေကာင္ကေတာ႕<br />အလင္းေတြပဲ သယ္ခဲ႕တာပါ …<br />ကိုယ္႕အလင္းနဲ႕ကိုယ္ ျပန္ျပန္ေမွာင္ရင္း<br />ဘ၀မွာ ပထမဆံုးအၾကိမ္<br />မီးကို စတင္ေတြ႕ရွိခဲ႕တယ္ … …<br /></span><br /><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong><span style="color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-9046809027369089231?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-83663711979232306622008-01-15T16:55:00.000+02:002008-01-19T02:55:14.456+02:00<div align="center"><a href="http://bp1.blogger.com/_U89Wl2CFOYc/R4zKgb-aYUI/AAAAAAAAAA0/6vaITyS61aI/s1600-h/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5155718332046532930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_U89Wl2CFOYc/R4zKgb-aYUI/AAAAAAAAAA0/6vaITyS61aI/s400/2.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_U89Wl2CFOYc/R4zKOr-aYTI/AAAAAAAAAAs/BjGqmpulIxg/s1600-h/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5155718027103854898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_U89Wl2CFOYc/R4zKOr-aYTI/AAAAAAAAAAs/BjGqmpulIxg/s400/3.jpg" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://bp1.blogger.com/_U89Wl2CFOYc/R4zKEb-aYSI/AAAAAAAAAAk/l795VvcVlRA/s1600-h/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5155717851010195746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_U89Wl2CFOYc/R4zKEb-aYSI/AAAAAAAAAAk/l795VvcVlRA/s400/1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><br /><span id="fullpost"><br />ကၽြန္ေတာ္႕ကဗ်ာေလးေတြ<br />လွတပတေလးျဖစ္သြားေအာင္ပါ …<br />မ်က္စိေနာက္စရာမ်ားျဖစ္သြားသလားမသိပါဘူး … ….<br />အခ်ိန္ရရင္ေတာ႕ …<br />ကၽြန္ေတာ္႕ကဗ်ာေလးေတြကို<br />ဒီလို ပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ပဲျမင္ခ်င္တာ ကၽြန္ေတာ့္ဆႏၵပါ … …<br />ကိုယ္ေမြးထားတဲ႕ သားသမီးကို<br />လွပ ေတာက္ေျပာင္ေစခ်င္ သလိုမ်ိဳးေပါ႕ …<br />အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ …<br />ဒီကဗ်ာေလးေတြကို<br />ကၽြန္ေတာ္႕၀မ္းနဲ႕လြယ္ၿပီး ေမြးထားခဲ႕ရတာပါ … …<br /><br /><br /></span><br /></span><span style="font-size:85%;"><br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-8366371197923230662?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-50796105202507945802008-01-15T16:54:00.000+02:002008-01-17T22:33:56.064+02:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">အနီေရာင္<br /></span></strong><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>အနီေရာင္<br /></strong></span><br />တစ္စတစ္စ ျပင္းရွလာလိုက္တာ<br />မီးခိုးလံုးလံုးျဖစ္ေတာ့မွ<br />ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေလာင္ကၽြမ္းေနမွန္းသိခဲ့ရ … …<br /><br />မီးေတာက္ဟာ<br />သူမ,လို စူးရွေပမယ့္<br />သူမ,ကေတာ့<br />မီးေတာက္လို<br />မျပင္းျပျပန္ဘူး … …<br /><br />ေ၀းျပီေျပာ႐ံုနဲ႔<br />ႏွလံုးသားကို ထုပ္သိမ္းခဲ႕<br />ကဗ်ာေတြကိုလဲ စိတ္နာတတ္ခဲ႕ျပီ … …<br /><br />လာလမ္းအတိုင္းမျပန္ခင္<br />လြမ္းခြင့္ေတြေရာ႐ွိရဲ႕လား … …<br />ရထားတကာဆိုက္တဲ့ဘူတာ႐ံုကေတာ့<br />( တစ္ေယာက္ထဲ )<br />မႏိုင္၀န္ထမ္းေနခဲ့ရေပါ့ … … …<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-5079610520250794580?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-47576071359740231942008-01-15T16:51:00.000+02:002008-01-17T22:33:33.182+02:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">ခရီး<br /></span></strong><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong>ခရီး<br /></strong></span><br />ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ေမာ့ၾကည္႕ရင္း<br />ၾကီးျပင္းလာလိုက္တာ ... ...<br /><br />အရာရာကို ဆုတ္ကိုင္လိုက္ ...<br />တစ္ခုမွမက်န္ေအာင္ လြတ္က်သြားလိုက္ ...<br /><br />ဘ၀ကိုတိုင္းတဲ့ေပတံရွိသတဲ့ ...<br />အမွန္တရားကိုတိုင္းဖို႕ေမ႕ေလ်ာ႕ခဲ့ၾက<br />သူတို႕တစ္ဘ၀စာ ... ...<br /><br />အေ၀းကၾကားႏိုင္တဲ႕အသံေတြ ...<br />ေရႊမွုန္ၾကဲေသာ အိပ္မက္ ...<br />ျပင္းျပစြာ တပ္မက္မွုမ်ား ...<br /><br />တစ္ေနရာရာမွာေတာ႕<br />မုန္တိုင္းေတြစဲလိမ့္မယ္ ...<br /><br />မီးအိမ္တစ္လံုးလို<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထြန္းညွိ<br />မုတ္သံုလာလာ မလာလာ ရြက္လႊင့္မယ္<br />လူေျပာမ်ားတဲ့ အဲဒီပင္လယ္ထဲမွာ ... ...<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကိုိ<br /></strong></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-4757607135974023194?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-54356429190942309462008-01-15T16:48:00.000+02:002008-01-17T22:33:13.949+02:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">အလြဲ<br /></span></strong><span id="fullpost"><br /><span style="color:#3366ff;"><strong>အလြဲ<br /></strong></span><br />ငါ မၾကိဳက္တဲ႕အေရာင္နဲ႕ … …<br />ငါမၾကိဳက္တဲ႕ရနံ႕နဲ႕ … …<br />ငါၾကိဳက္တဲ႕ပန္းက ပြင့္လန္းေနလိုက္ပံုမ်ား … …<br /><br />ပြင့္ဖတ္ေတြကေရာ<br />စိတ္လိုလက္ရ ႐ွိရဲ႕လား … …?<br /><br />မၾကာမၾကာ ကဗ်ာ႐ြတ္တဲ႕ငွက္ကေလး<br />အဲဒီပန္းေလးေႄကြတုန္းက ပ်ံသြားတယ္ … …<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>တည္ညိမ္းကို<br /></strong></span><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755833585528208433-5435642919094230946?l=tnyeinko2008.blogspot.com' alt='' /></div>တည္ညိမ္းကို ( သို႕မဟုတ္ )http://www.blogger.com/profile/13163960661533137015noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755833585528208433.post-79288965041276785212008-01-15T16:45:00.000+02:002008-01-17T18:42:40.155+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;">ကၽြန္ေတာ့္ကို ကဗ်ာေတြခ်စ္တတ္လာေအာင္ …<br />ကဗ်ာေရးခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ …<br />တြန္းအားေတြေပးခဲ႕တဲ႕ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ …<br />ဆရာတာရာမင္းေ၀ ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ျမင္ဆရာတစ္ေယာက္ပါပဲ …<br />ဘေလာ့ဂ္အဖြင့္မွာ ဆရာ႕ရဲ႕ကဗ်ာေလးနဲ႕ပဲ စတင္ပါရေစ … …<br /></span><span id="fullpost"><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#3366ff;"><span style="font-size:130%;">မီးေတာက္ရစ္သမ္</span> <span style="color:#ff0000;">-တာရာမင္းေ၀-</span> </span></strong><br /><br />(၁)<br />အခုလို<br />လွပေအးစက္ေနတဲ႕ညမွာပဲ<br />ငါပ်ိဳးထားတဲ႕ၿမႏွင္းဆီဟာ<br />ၾကယ္တစ္ရာ ၿခံရံၿပီးေၾကြက်သြားခဲ႕တယ္။<br /><br />တိမ္လႊာမ်ဥ္းေကာင္ေတြကလည္း<br />ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕မီးအိပ္မက္မွာ<br />ေရႊမ်က္ရည္ေတြစိုလက္လာၿပီလို႕<br />မႈိင္းညိဳ႕ေနတဲ႕ေကာင္းကင္ၾကီးကို<br />တီးတိုးေၿပာၾကားလိုက္တယ္။<br /><br />ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာ ဟာ<br />ေမွာ္ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕နိဂုန္းလို<br />ေနာက္ဆံုးမွာ<br />မီးခိုးလံုးမ်ား ၿဖစ္သြားေရာ႕မလားလို႕<br />ႏႈတ္ခမ္းကိုက္ၿပီး ငါစဥ္းစားဖူးတယ္။<br /><br />လူငယ္တစ္ေယာက္ကိုၿပဳစားဖို႕<br />ဘယ္နတ္ဘုရားထံ<br />နင္႕လက္ေတြၿဖန္႕ကာေတာင္းခံခဲ႕သလဲ<br />ငါ႕ရာဇ၀င္ခပ္က်ဲက်ဲကို<br />ငရဲမီးထဲ တြန္းခ်လိုက္ခ်င္တယ္။<br />သံေယာဇဥ္ဆိုတာ<br />အေရာ၀င္လို႕မေကာင္းတဲ႕ ေခြးကေလးပါပဲ။<br /><br />ေလာကဓံဦးတုန္းက<br />အလြန္အၾကဴးေသာက္ခဲ႕တဲ႕ အရက္တစ္ခြက္<br />ခုမွ စံပယ္ရြက္ေပၚမူးလဲ<br />အသည္းကြဲတယ္ ဆိုတာ<br />သီခ်င္းေလးေတြတိုတိုးညည္းရင္းက<br />ထိရွခဲ႕တဲ႕ ေသြးမဲ႕ဒဏ္ရာ တစ္ခ်က္ပါ<br />သိုးေက်ာင္းသားရဲ႕ခံႏိုင္ရည္နဲ႕<br />နတ္ဘီလူးေတြရဲ႕သတိရၿခင္းမ်ိဳးက<br />ငါ႕ကိုဆီးမိုးထားတယ္။<br /><br />စက္ရုပ္ကို ဒူးေထာက္က်ေစတဲ႕<br />နင္႕ရဲ႕မ်က္၀န္းစိမ္းလဲ႕မွာ<br />ငါဘယ္လိုမွ ေမ႕မရတဲ႕<br />မဟာလကၤာတစ္ပိုင္းတစ္စရွိေနေလရဲ႕။<br /><br />အဲဒီလိုနဲ႕ပဲ<br />ငါၿပန္လည္ခ်ည္ေႏွာင္ခဲ႕ပါမယ္<br />ခ်စ္ေသာ..ဖဲၾကိဳး၀ါကေလးရယ္<br />(လက္နက္မပါဘဲ<br />အခ်စ္၀ကၤပါမွာ ငါမတိုက္ရဲဘူး)<br />ညံ႕တယ္လို႕ပဲ<br />လက္ညိွဳးထိုးၿပီး ေၿပာလိုက္ပါေတာ႕။<br /><br />လွ်ပ္စစ္မွ်င္တန္းလို႕<br />ပူလင္းၿပင္းထန္လြန္းတဲ႕<br />သူရူးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေပြ႕ဖက္မႈေတြထဲ<br />ခုရထားတို႕ ဥၾသဆြဲလိုက္ၾကၿပီ<br />ၿပီးဆံုးသြားပါၿပီ … ….<br />အားလံုးၿပီးဆံုးသြားပါၿပီ… … တဲ႕။<br /><br /><br />(၂)<br />အေရွ႕ ေလေတြတိုက္တုန္းက<br />ခါးကုန္းေနတဲ႕ငါတို႕ရဲက ၿမရာပင္အိုၾကီးဟာ<br />တုန္ယင္ခ်ည္႕နဲ႕စြာ ယိမ္းထိုးေနေတာ႕တယ္။<br /><br />ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ စည္းအၿပင္<br />ေႏွာင္းရိပ္ေတြ တစ္လြင္လြင္နဲ႕<br />ထင္ေယာင္ထင္မွား<br />လမ္းေပၚမွာ ငါစဥ္းစားတာ<br />နင္႕အေၾကာင္း ေခါင္းစဥ္မ်ားစြာပါပဲ။<br /><br />ထိပ္ထားရယ္..<br />အီဂ်စ္ၿပကၡဒိန္ထဲက<br />မိုးတိမ္ေတြ ရြာမယ္႕ေန႕<br />နင္နဲ႕ငါၿပန္လည္ဆံုေတြ႕ၾကရင္<br />ဒီအေၾကာင္းေတြ ေၿပာၿပခ်င္ပါေသးတယ္။<br /><br />ငါကဆပ္ၿပာပူေဖာင္းကိုခိုစီးၿပီး<br />ၿမင္႕မိုရ္ေတာင္ၾကီးနဲ႕တိုက္မိမွာ<br />စိုးရိမ္ရွာသူမဟုတ္ခဲ႕၊<br />ဒါေပမယ္႕<br />ေလေပြလမ္းေၾကာင္းမ်ားမွ<br />တုန္၀ါးေဖ်ာ႕ေအး<br />ေမတၱာ ကိုပဲ႕တင္သံနဲ႕ပဲ ၿပန္ေပးႏိုင္ခဲ႕သူ။<br /><br />ငါ႕ကိုသတ္ငါ႕ရင္ဘတ္ကို ထိုးခြဲေဖာက္လွန္ၾကည္႕<br />ငါ႕လက္သီးထဲမွာ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားတဲ႕<br />သုညတစ္လံုးပဲ ရွိလိမ္႕မယ္။<br /><br />၀ိုင္ယာၾကိဳးေတြ<br />ေထာင္းခနဲ မီးပြင္႕ၿပတ္ေတာက္ၿပီး<br />ရုတ္ခ်ည္း ေမွာင္ အတိက်သြားတဲ႕<br />အႏၲ တို႕ရဲ႕ အိမ္အိုမွာ<br />ေတေလပီသစြာ ငါေနတယ္။<br /><br />တိတ္ဆိတ္ၿပာလဲ႕ေနတဲ႕ည<br />ေရတြင္းထဲ ေခါင္းငံု႕ၿပီး<br />... … ကိုခ်စ္တယ္လို႕<br />ဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္ ဟစ္ေအာ္တမ္းတရတာ<br />ဘာေၾကာင္႕ပါလဲ။<br /><br />“အံု႕ပံုးခ်စ္” သီခ်င္းကို<br />မဆိုခ်င္ဘဲ ဆိုရတာ<br />ေရႊရည္စိမ္ထားတဲ႕ လက္ပစ္ဗံုးကို<br />ကိုက္မ်ဳိရသလိုပါပဲလို႕<br />အက္ကြဲေနတဲ႕ မယ္ဒလင္ၾကီးက<br />ငါ႕ကိုေၿပာၿပတယ္။<br /><br />အဲဒီလိုနဲ႕<br />မိုးကို ဆန္႕ေၿမွာက္ထားတဲ႕<br />မမီႏိုင္ေသာ ကမ္းလက္ေတြဟာ<br />ဟိုးတုန္းကလိုပဲ<br />ငါ႕ဆီမွာ ေၿမမႈန္ေတြ စြန္းထင္လွ်က္ပါပဲေလ။<br /><br />(၃)<br />“လူဆိုတာ<br />လင္းေ၀စိမ္းၿမတဲ႕ပန္းညမ်ားစြာထက္<br />သရဲေၿခာက္ရာ ညတစ္ည ကို..ပိုသတိရတတ္တယ္”<br /><br />ငါေသသြားခဲ႕လို႕ရွိရင္<br />ငါ႕ရဲ႕သခၤ်ိဳင္းဂူမွာ<br />ၾကက္ေၿခခတ္တစ္ခုကိုသာ<br />မွတ္တိုင္အၿဖစ္စိုက္ေပးထားပါ။<br />တကယ္ေတာ႕ အဲဒါဟာ<br />ငါသိသမွ် ေလာကဓမၼကို<br />အၾကြင္းမဲ႕ ေဖာ္ၿပသြားၿခင္းပဲ ၿဖစ္လိမ္႕မယ္။<br /><br />ဟိုးငယ္ငယ္ေက်ာင္မေၿပးတတ္ခင္တုန္းက<br />ခေရပြင္႕ၿပထားတဲ႕ သခၤ်ာတစ္ပုဒ္<br />ငါ႕အေပၚခုန္အုပ္ၿပီး<br />မင္နီေတြ ရဲခနဲ သုတ္သြားဖူးတယ္။<br /><br />ငါ႕သတၱိိေကာင္းကင္မွာ..နီလြင္ထစ္ခ်ဳန္း<br />တစ္ႏွစ္သံုး<br />အနက္ရႈိင္းဆံုး ထိုးက်ပစ္လိုက္တယ္။<br />ထူးလွတယ္ေတာ႕လည္း မဟုတ္ပါဘူးေလ။<br /><br />ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာလူေတြရဲ႕<br />မဟာဘုတ္္ေဗဒင္ထဲမွာမွ<br />ငါကလည္း “အဓိပတိဘြား” ၿဖစ္ခ်င္ခဲ႕တာကိုး။<br /><br />အိမ္အၿပန္ ညမ်ားစြာမွာ<br />ဘယ္သူမွ မေၿပာခ်င္တဲ႕ စကားေတြေပြ႕ပိုက္<br />ကိုယ္႕ကုိယ္ကိုယ္ “လူမိုက္” လို႕ၿပန္ေခၚခဲ႕ရတယ္။<br /><br />၁၉၉၃...၁၉၉၄...<br />ငါ႕ကဗ်ာေလးေတြ ေဆြးေၿမ႕ေၾကကြဲ<br />လမ္းေဘးအုတ္ခုံေပၚလဲက်ေနတယ္။<br /><br />ႏွင္းၿမားတစ္လက္ရဲ႕ အဆိပ္နဲ႕<br />နမိတ္မေကာင္းတဲ႕ပံုၿပင္<br />မၿမင္ဘူးေသာ ေန႕မ်ား..ညမ်ား<br />ပိေတာက္ပိုင္းဖ်ားမွာ..၀ပ္တြားစုရံုး<br />ငါ႕ကို..ခ်ည္ထံုးခဲ႕တာ..<br />(ခုအခ်ိန္တိုင္ေအာင္..<br />အလင္းစိမ္းတန္းေတြ ရစ္ဖြာလို႕ကြယ္။<br /><br /><br /><br /><br /><br />(၄)<br />ၿမိဳ႕ၿပင္ လမ္းေကြ႕က<br />ေတြ႕ခဲ႕ဖူးတဲ႕ ဂ်စ္ပဆီေတြလို<br />ၿဖစ္ခဲ႕သမွ်ကို<br />ရယ္ကာေမာကာ ၿပန္ေၿပာႏိုင္တဲ႕အက်င္႕ေလး<br />ေသြးေအးေအးနဲ႕ ၾကိဳးစားေမြးႏိုင္ခဲ႕ၿပီ။<br /><br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္<br />ေက်ာက္ေခတ္၊ေၾကးေခတ္<br />ႏ်ဴကလီးယားကင္ဆာ၊အနာဂတ္ေခတ္<br />အားလံုးအတြက္<br />ေသခ်ာတဲ႕ ငါ႕ေၾကညာခ်က္ကေတာ႕<br />နင္႕ကိုထာ၀ရ ခ်စ္ေနမယ္ဆိုတာပါပဲ။<br /><br />ထိပ္ထားရယ္<br />ၿဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္<br />ဂႏၴ၀င္ပန္းပုရပုဒ္မွာ<br />နန္းသံုးအကၡရာနဲ႕ၿခယ္မႈန္း<br />နင္႕နာမည္ေလး စာသံုးလံုးကို<br />စီရီသီကံုးေပးခ်င္တယ္။<br /><br />နင္႕အေပၚထားတဲ႕ငါ႕ရဲ႕ခ်စ္ၿခင္းေမတောဟာ<br />မိုးေပၚကိုဦးေမာ႕ၿပီး<br />၀င္းပစြားလင္းၿမတုန္ခါေနတဲ႕<br />ေရႊ၀ါေရာင္ မီးေတာက္မီးလွ်ံလိုပါပဲ။<br /><br />ေက်ာင္းေရွ႕ကစံပယ္ရံုမွာ<br />ဗီးနပ္စ္ ရဲ႕ နကၡတ္တို႕ တလက္လက္ ၿပာေ၀မႈန္သင္း<br />ေက်ာင္းခန္းတြင္းမွာ<br />လမင္းကေလးသာခဲ႕ဖူးတယ္။<br /><br />ခ်စ္ေသာ ေက်ာင္းသြားေဖာ္ရဲ႕<br />ပန္းရုပ္လႊာ ကို ေမွ်ာ္ေတြးရင္း<br />ေဆြးလ်ညႈိးေခြ ေၿဖမေၿပသူေလး အတၴဳပ႕တေိ<br />ၿမရာပင္ၾကီးသိပါတယ္။<br /><br />ကမဃာဦးလူတို႕လည္း (ဂူနံရံမွာ)<br />ငယ္ကြၽမ္းမ်က္ႏွာေ၀ ၀ါး<br />ပညာရွင္ၾကီးမ်ားရယ္<br />ပါဠိစာလံုးေတြနဲ႕<br />ငါ႕အေပၚမဆံုးၿဖတ္ပါနဲ႕ဦး။<br /><br />]ခ်စ္သူကိုေတာင္<br />ခ်စ္တယ္လို႕မေၿပာရဲတဲ႕ေကာင္<br />ရာစုတစ္ေထာင္ေနရစ္ခဲ႕<br />ထိုသို႕ၿဖင္႕ စကားမဲ႕ေစသတည္း}<br /><br />ၿမရာပင္ၾကီးရဲ႕<br />ညည္းတြားသဲ႕သဲ႕ သန္းေခါင္းယံ<br />ငွက္ဆိုးအုပ္နဲ႕အတူ<br />ရုတ္တရက္လန္႕ပ်ံသြားတယ္။<br /><br />ခ်ိဳ႕တဲ႕ေသာ ေက်ာင္းသားဘ၀<br />ဆႏၵရဲ႕မေၿပလည္မႈ<br />အနီေရာင္မွတ္တမ္းတစ္ခုနဲ႕ ခ်စ္သူအတြက္ပန္သစၥာသာ<br />ေၾသာ္ ငါ႕ကိုေလ..<br />နားလည္ပါ..နားလည္ပါ..<br />နားလည္စမ္းပါ။<br /><br />(၅)<br />အဲဒီေန႕ရက္ေတြမွာ<br />မာရ္နတ္ရဲ႕ဘယ္ဘက္လက္က<br />အနက္ေရာင္က်မ္းခ်ပ္တစ္ပိုဒ္ဟာ<br />ငါ႕ကိုစီးနင္းတိုက္ခိုက္ဖို႕<br />ၿမင္းကၾကိဳးတို႕ကို ၿပင္လို႕ သ လို႕ေနခဲ႕ေပါ႕။<br /><br />ဘာပဲေၿပာေၿပာ<br />ေရႊနဲ႕စက္၀ယ္လို႕မရတဲ႕<br />ေနာက္ဆံုးကလူရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳမွာ<br />သံမႈန္ေတြကပ္ပါေနရဲ႕<br />ငါ..ဘာကိုမွ မေၾကာက္ခဲ႕ဘူး။<br /><br />ေဟာဒီေလာက ေတာက္ေလွ်ာက္<br />ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚက သုညနဲ႕စာရင္<br />ဗလာစာအုပ္ေပၚက သုည ကၿမတ္တယ္ တဲ႕<br />အဲဒီေအာ္သံကို ငါရယ္ေနခဲ႕တယ္။<br /><br />မင္းကေကာဘာလဲ လို႕<br />အႏၲ ေေတြက ၀ိုင္းေမးေတာ့<br />၁..၂..၃..၄..၅..<br />၆..၇..၈..၉..၀<br />တစ္ခုမွမဟုတ္ဘူး<br />ငါ႕အတြက္ဂဏန္းမရွိဘူး။<br /><br />ေသြးနဲ႕ယက္တဲ႕ ကတၱီီပါစလို<br />နီလြရွင္းေတာက္<br />ေၾကာက္ခမန္းလိလိ လွပတဲ႕<br />ႏွလံုးသားက ဂီတသံစဥ္<br />ႏွင္းဆီ၀ိညာဥ္မွာ တင္တဲ႕ ကမၺည္း<br />လကြယ္ညေရာက္တိုင္း..ငါ<br />ဂစ္တာတီးေနမယ္။<br /><br />က်ဆံုးေတာ႕မဲ႕စစ္သူရဲကအိုက<br />ငယ္ဘ၀က ဓားနဲ႕ခ်စ္သူကို<br />ၿပင္းရွစြာ သတိရလိုက္သလိုမ်ိဳး<br />နင္႕ကို ငါသတိရေနတယ္။<br /><br />ထိပ္ထားေရ<br />ထိပ္ထားေရ<br />ထိပ္ထားေရ<br />သစ္ခုတ္သမားေတြမရွိတဲ႕တိုင္းၿပည္မွာ<br />ငါလယ္သမားၿဖစ္ခ်င္တယ္<br />နင္ဘုရင္မ လာမလုပ္ရဘူးေနာ္။<br /><br />ေတာ္ေတာ္ၾကာ<br />တံစဥ္တစ္လက္ရဲ႕ က်င္႕၀တ္မွာ<br />သန္လ်က္အတြက္ ပန္းခူးေပးခြင္႕မပါလို႕<br />ရြာဇနပုဒ္နဲ႕မိုးေရထဲ<br />ငါ..တစ္ေယာက္တည္း<br />မ်က္ရည္၀ဲ ေနရပါဦးမယ္။<br /><br />ငါကလည္းခက္တယ္<br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႕<br />ေနမ၀င္ အင္ပါယာ<br />ဘယ္ဟာယူမလဲလို႕ေမးလာရင္<br />ဒုတိယအရာကို ငါ..ၿငင္းတယ္။<br /><br />အဲဒီလိုနဲ႕ပဲ<br />ေမွာက္ထားတဲ႕<br />ငါ႕ရဲ႕ ကံေကာ္ရြက္ ဖဲခ်ပ္ကေလးေတြ<br />ေလာကၾကီးကို အမွ်ေ၀ရင္<br />ကာလမ်ားစြာ ၾကာၿပီေကာေလ..။<br /><br /><br /><br />(၆)<br />ေတာင္ညိဳမွာ ပ်ိဳးတဲ႕မိုးေတြ<br />နင္႕မ်က္ႏွာလံုးကို တိုးသက�